خواص به که اگر بدانید حتما از آن استفاده خواهید کرد

به از آن میوه‌هایی است که شاید کمتر از سیب و پرتقال سراغش برویم، اما از نظر تغذیه‌ای میوه خوبی است. کالری نسبتاً کمی دارد و مقداری فیبر، ویتامین C، پتاسیم و ترکیبات گیاهی آنتی‌اکسیدانی به بدن می‌رساند. همین ترکیب باعث شده درباره خواص به برای گوارش، سلامت قلب، کنترل وزن و محافظت از سلول‌ها زیاد صحبت شود.

یکی از نکات جالب درباره به این است که ترکیبات فنولی و فلاونوئیدی دارد. این مواد خاصیت آنتی‌اکسیدانی دارند و به بدن کمک می‌کنند در برابر آسیب رادیکال‌های آزاد بهتر عمل کند. فیبر موجود در به هم می‌تواند به کارکرد طبیعی روده و احساس سیری کمک کند. از طرف دیگر، این میوه چربی خیلی کمی دارد و اگر با شکر زیاد خورده نشود، می‌تواند یک انتخاب خوب برای برنامه غذایی روزانه باشد.

البته قرار نیست از به انتظار معجزه داشته باشیم. خیلی از تحقیقاتی که درباره اثرات ضدالتهابی، کاهش قند خون یا فواید قلبی این میوه انجام شده‌اند هنوز محدود هستند یا روی عصاره به، حیوانات و محیط آزمایشگاهی انجام شده‌اند. پس بهتر است به را یک میوه مفید در کنار بقیه میوه‌ها بدانیم، نه یک درمان برای بیماری‌ها.

مهم‌ترین خواص به

• منبع آنتی‌اکسیدان است: ترکیبات فنولی و فلاونوئیدی آن به محافظت از سلول‌ها در برابر استرس اکسیداتیو کمک می‌کنند.

• به عملکرد روده کمک می‌کند: فیبر موجود در به می‌تواند به منظم شدن حرکات روده کمک کند.

• برای سلامت قلب مفید است: پتاسیم و ترکیبات آنتی‌اکسیدانی آن می‌توانند بخشی از یک رژیم غذایی مناسب برای قلب باشند.

• می‌تواند به کنترل وزن کمک کند: کالری نسبتاً کم و وجود فیبر باعث می‌شود به گزینه مناسبی برای میان‌وعده باشد، البته اگر با شکر زیاد مصرف نشود.

• ویتامین C دارد: این ویتامین در عملکرد طبیعی سیستم ایمنی و ساخت کلاژن نقش دارد.

• می‌تواند به سلامت پوست کمک کند: ویتامین C و آنتی‌اکسیدان‌های به از سلامت طبیعی پوست حمایت می‌کنند.

• به ایجاد احساس سیری کمک می‌کند: فیبر باعث می‌شود بعد از خوردن میوه مدت بیشتری احساس سیری داشته باشید.

• چربی خیلی کمی دارد: به به‌طور طبیعی میوه‌ای کم‌چرب است و به‌راحتی می‌تواند در یک رژیم غذایی متعادل جا بگیرد.

• ممکن است اثرات ضدالتهابی داشته باشد: برخی مطالعات آزمایشگاهی چنین اثری را نشان داده‌اند، اما برای نتیجه‌گیری قطعی در انسان هنوز تحقیقات بیشتری لازم است.

• می‌تواند تنوع رژیم غذایی را بیشتر کند: خوردن به در کنار میوه‌های مختلف، راه ساده‌ای برای دریافت مواد مغذی و ترکیبات گیاهی متنوع‌تر است.

مصرف میوه به برای کبد چرب 

به میوه‌ای کم‌چرب است و مقداری فیبر، ویتامین C و ترکیبات گیاهی مثل پلی‌فنول‌ها دارد. این مواد می‌توانند در یک رژیم غذایی سالم به کاهش استرس اکسیداتیو و حفظ سلامت عمومی بدن کمک کنند. به همین خاطر، خوردن به در حد متعادل برای کسی که کبد چرب دارد می‌تواند انتخاب خوبی باشد، اما نباید انتظار داشت که خود این میوه کبد چرب را درمان کند.

درباره اثر مستقیم به روی کبد، هنوز تحقیقات انسانی زیادی نداریم. بیشتر نتایج مثبتی که تا امروز دیده شده، مربوط به مطالعات آزمایشگاهی، حیوانی یا عصاره‌های به بوده است. پس فعلاً نمی‌شود با اطمینان گفت خوردن به باعث کم شدن چربی کبد یا بهتر شدن بیماری می‌شود.

نکته مهم این است که به را چطور مصرف می‌کنید. خود میوه یا به پخته بدون شکر اضافه انتخاب بهتری است، اما مربای به یا دسرهایی که شکر زیادی دارند اصلاً گزینه مناسبی برای مصرف زیاد نیستند، مخصوصاً اگر اضافه‌وزن، قند خون بالا یا کبد چرب دارید. پس اگر هدفتان کمک به سلامت کبد است، بهتر است به را ساده و بدون شکر زیاد بخورید.

به را پخته بخوریم یا خام؟

هم به خام و هم به پخته قابل مصرف است، اما خیلی‌ها به را به‌صورت پخته ترجیح می‌دهند. دلیلش هم ساده است؛ به خام بافت سفت و طعم نسبتاً گسی دارد و خوردنش برای بعضی افراد چندان راحت نیست.

وقتی به پخته می‌شود، بافتش نرم‌تر و خوردنش راحت‌تر می‌شود. برای افرادی که معده حساسی دارند هم معمولاً نوع پخته انتخاب مناسب‌تری است. البته بهتر است برای پخت به، شکر زیادی اضافه نشود؛ چون در این صورت بخش زیادی از مزیت یک میان‌وعده سالم از بین می‌رود.

در مجموع، اگر به خام را دوست دارید و با معده‌تان سازگار است، مصرف آن مشکلی ندارد. اما برای مصرف روزمره، به پخته بدون شکر زیاد معمولاً انتخاب ساده‌تر و خوش‌خوراک‌تری است.

فواید به برای معده

یکی دیگر ازز خواص به که بهتر است بدانید اثرش روی معده هست.

• به هضم بهتر غذا کمک می‌کند: فیبر و پکتین موجود در به می‌توانند به عملکرد طبیعی دستگاه گوارش کمک کنند.

• ممکن است برای رفلاکس مفید باشد: چند مطالعه روی شربت و فرآورده‌های به، کاهش علائم رفلاکس را گزارش کرده‌اند، اما این نتیجه لزوماً درباره خود میوه به صدق نمی‌کند.

• ترکیبات آنتی‌اکسیدانی دارد: پلی‌فنول‌های به می‌توانند به کاهش استرس اکسیداتیو در بدن کمک کنند.

• ممکن است از مخاط معده محافظت کند: این اثر در مطالعات حیوانی دیده شده، اما هنوز شواهد انسانی کافی نداریم.

• برای معده حساس، نوع پخته راحت‌تر است: پختن به بافت سفت آن را نرم‌تر می‌کند و خوردنش را ساده‌تر می‌کند، هرچند پخت می‌تواند بخشی از ترکیبات آن را تغییر دهد.

خوردن به برای سرماخوردگی مفید است

به می‌تواند در زمان سرماخوردگی یک میوه مناسب باشد، چون مقداری ویتامین C و ترکیبات آنتی‌اکسیدانی دارد. ویتامین C به عملکرد طبیعی سیستم ایمنی کمک می‌کند، اما این به معنی درمان سرماخوردگی با به نیست. حتی درباره مکمل ویتامین C هم شواهد نشان می‌دهد که معمولاً جلوی سرماخوردگی را نمی‌گیرد، هرچند مصرف منظم آن ممکن است مدت یا شدت علائم را کمی کمتر کند.

به پخته برای زمانی که سرما خورده‌اید می‌تواند انتخاب راحت‌تری باشد، چون نرم‌تر است و خوردنش هم ساده‌تر می‌شود. به‌خصوص اگر گلو یا معده‌تان حساس شده باشد، معمولاً میوه پخته و بدون شکر زیاد بهتر از خوراکی‌های خیلی شیرین و سنگین است.

در مجموع، می‌توان به را بخشی از تغذیه زمان سرماخوردگی دانست، اما نباید از آن انتظار اثر دارویی داشت. استراحت، نوشیدن مایعات کافی و داشتن تغذیه مناسب همچنان مهم‌تر هستند و اگر تب بالا، تنگی نفس یا علائم شدید و طولانی داشتید، بهتر است موضوع را با پزشک پیگیری کنید.

 به و سکته قلبی 

نه، نمی‌شود گفت خوردن به به‌طور مستقیم از سکته قلبی جلوگیری می‌کند. به فیبر و ترکیبات آنتی‌اکسیدانی دارد و می‌تواند در کنار یک رژیم غذایی سالم به سلامت قلب کمک کند، اما بررسی‌های علمی نشان می‌دهند هنوز مطالعه بالینی انسانی کافی برای اثبات اثر مستقیم به بر پیشگیری از بیماری‌های قلبی وجود ندارد.

برای کم کردن خطر سکته قلبی، مهم‌تر از خوردن یک میوه خاص، کل سبک زندگی است؛ یعنی مصرف میوه و سبزی، کنترل فشار و قند خون، فعالیت بدنی و پرهیز از سیگار. پس به می‌تواند یکی از میوه‌های مفید در یک برنامه غذایی سالم باشد، اما نباید آن را ماده‌ای برای پیشگیری قطعی از سکته قلبی دانست.

چرا می‌گویند به برای پوست مفید است؟

دلیل اصلی مطرح شدن خواص به برای پوست این است که این میوه مقداری ویتامین C و ترکیبات گیاهی مثل پلی‌فنول‌ها دارد. ویتامین C در ساخت کلاژن نقش دارد و آنتی‌اکسیدان‌ها هم به محافظت از سلول‌ها در برابر استرس اکسیداتیو کمک می‌کنند. به همین خاطر، مصرف به در کنار یک رژیم غذایی متنوع می‌تواند به حفظ سلامت طبیعی پوست کمک کند.

البته نباید انتظار داشت خوردن به به‌تنهایی لک، جوش یا چین‌وچروک را از بین ببرد. بیشتر شواهدی که درباره خاصیت آنتی‌اکسیدانی به داریم مربوط به ترکیبات موجود در خود میوه و بررسی‌های آزمایشگاهی است، نه درمان مستقیم مشکلات پوستی در انسان. پس بهتر است به را یک میوه مفید برای تغذیه سالم بدانیم، نه یک درمان پوستی.

بیشتر بخوانید: چگونه پوست سفید داشته باشیم

درست کردن غذا با به

به فقط یک میوه برای خوردن به‌صورت خام یا میان‌وعده نیست و می‌شود از آن در غذا هم استفاده کرد. چون بافت به خام سفت و طعمش کمی گس است، وقتی پخته می‌شود نرم‌تر و خوش‌طعم‌تر می‌شود و برای استفاده در غذا مناسب‌تر است.

یکی از معروف‌ترین غذاهایی که با این میوه درست می‌شود خورش به است. به را می‌توان همراه گوشت یا مرغ پخت و حتی در بعضی غذاهای محلی و خوراک‌ها از آن استفاده کرد. طعم کمی شیرین و ترش به باعث می‌شود کنار مواد غذایی دیگر ترکیب جالبی داشته باشد.

اگر می‌خواهید به را به شکل سالم‌تری مصرف کنید، بهتر است موقع پخت شکر زیادی به آن اضافه نکنید. خود به می‌تواند بخشی از یک غذای سالم باشد، اما وقتی مقدار زیادی شکر، شیره یا مواد شیرین به آن اضافه شود، طبیعتاً کالری و قند غذا هم بالاتر می‌رود.