مصیبت مسکن پایان دارد؟
یکم- حدود ۷میلیون خانواده از جمعیت کشور مستاجر هستند و ۵میلیون خانواده نیز اصلا خانهای برای سرپناه ندارند و در خانه دیگران سکونت دارند.
چه خبر ناراحتکنندهای. میتوان حساب کرد چند درصد خانوادههای ایرانی فاقد مسکن هستند؟ آمار روز ارائهشده از سوی مرکز آمار ایران نشان میدهد جمعیت ایران همین امروز نزدیک به ۸۷ میلیون نفر است. اگر میانگین هر خانواده ایرانی ۳/۳ باشد شمار خانوادههای ایرانی تقریبا ۲۶میلیون خانواده میشود. حالا که حساب و کتاب دارید یک درصد بگیرید که بفهمیم چند درصد خانوادههای ایرانی خانه ندارند. با یک حساب ساده و مطابق آمارهای بالا نزدیکبه ۴۶درصد خانوادههای ایرانی خانه ندارند.
دوم- خب پرسش من این است؟ چه باید کرد؟ پیش از اینکه به پرسش برسیم باید تاکید کنیم که بیشترین خانوادههای فاقد مسکن در تهران و شهرهای بزرگ زندگی میکنند که بر ابعاد مصیبت اضافه میکند؟
سوم- پرسش ستون این است که آیا نهاد دولت بهتنهایی میتواند در یک دوره مشخص ۱۲میلیون خانه بسازد؟ واقعیت این است که داستان بسیار پیچیدهتر از این راهحل ساده است که دولت باید مسکن بسازد.
چهارم- پرسش این است که چه باید کرد؟ باید اقدامهای گستردهای در امور اجتماعی، فرهنگی و سیاسی انجام شود و سپس به سیاستهای اقتصادی برسیم. میشود بیشتر توضیح دهید؟ ببینید، در کشورهای با اقتصاد سالم و غیررانتی یا کمتررانتی داشتن آپارتمان یا خانه ملکی ضرورت تمامعیار نیست. در این کشورها مناسبات اجارهدهی و اجارهنشینی و نیز کمکهای معقول شهرداریها بخشی از مشکل را حل کرده است. مشکل این است که در ایران تعادلهای کلان بههمریخته و سرمایهگذاریها از بخش واقعی به بخشهای دیگر کوچ کرده است. باید سرمایه خارجی هم بیاید که راهش بسته است و…
ساعت 24 از انتشار نظرات حاوی توهین و افترا و نوشته شده با حروف لاتین (فینگیلیش) معذور است.