با همان کادر فنی کیروش می‌توان به قهرمانی رسید؛ جوانان دیگر در اولویت نیستند!
همان‌طور که مطلع هستید، فاصله ما تا برگزاری جام ملت‌های آسیا بسیار کم است و به همین دلیل انتخاب‌های فدراسیون فوتبال به طبع محدود است. ما به هیچ عنوان مانند امارات نیستیم که بخواهیم زلاتکو دالیچ را به خدمت بگیریم و با یک مربی معتبر خارجی، طرح جدیدی را آغاز کنیم. گزینه‌های ایرانی نیز در حال حاضر تفاوت چندانی با امیر قلعه‌نویی ندارند؛ بنابراین اگر بخواهیم تغییراتی اعمال کنیم، باید مشخص کنیم دقیقاً چه اقداماتی باید اصلاح شوند.
در سوی دیگر، هیات رئیسه فدراسیون بر لزوم جوانگرایی تأکید کرده است. خوب است؛ چه کسی مخالف جوانگرایی است؟ نکته اینجاست که اگر جوانگرایی بر اساس یک برنامه‌ریزی مدون نباشد و تنها به یک دستور اجبار‌آور تبدیل گردد، به راحتی می‌تواند در آینده به بهانه‌ای برای توجیه شکست‌های‌مان در جام ملت‌ها بدل شود!
این به این معناست که اگر تیم نتواند موفق شوند، می‌توانیم به این بهانه اشاره کنیم که جوان بودیم؛ اگر از گردونه رقابت‌ها حذف شویم، می‌گوییم در حال ساختن تیمی برای آینده بودیم؛ و اگر به مراحل نیمه‌نهایی و فینال نرسیدیم، بیان می‌کنیم که تجربه بازیکنان کافی نبود!
ما این داستان را پیش‌تر بارها شنیده‌ایم. ما به مدت ۵۰ سال است که قهرمانی آسیا را تجربه نکرده‌ایم. آیا قرار است دوباره به جام ملت‌ها رود و از همان ابتدا برای خودمان راه فراری بسازیم؟
اگر واقعاً هدف جوانگرایی بوده، ما می‌توانستیم در جام جهانی با کمی تغییر در ترکیب قدیمی کیروش، تیم جوان‌تری را به نمایش بگذاریم. می‌توانستیم از تغییرات منطقی ترسی نداشته باشیم و اگر قرار بود به هر دلیلی در جام جهانی ۴۸ تیمی حذف شویم، حداقل با کارنامه‌ای قابل قبول از رقابت‌ها خارج می‌شدیم!
برای جام ملت‌های آسیا هر طرحی که بخواهید، تمامی جنبه‌های آن در دستان خودتان است. نوشتن طرح به شما بستگی دارد؛ اما این بار نباید هر شکستی را با بهانه‌های آزاردهنده توجیه کنیم.
به یاد داشته باشید که بعد از ۵۰ سال، تمامی ایران انتظار دارد از تیم ملی قهرمانی ببیند؛ خواه با جوانگرایی باشد یا با همان تیم خسته، مسن و فرسوده‌ای که به جام جهانی ۲۰۲۶ فرستاده‌ایم!
تدوین طرح به شما واگذار شده؛ اما دیگر نمی‌توان نتایج را با بهانه‌ها پاک کرد.
بیشتر بخوانید: بازنگری فوری و ضروری تاج برای یک ادعای مهم در مورد تیم ملی