خبرورزشی‌گردی| مایلی‌کهن: ناصر حجازی هم ریش داشت تا سرمربی تیم ملی شود!/ آیا من وقتی دایی عذرخواهی کرد، او را نبخشیدم؟

محمد مایلی‌کهن، یکی از شخصیت‌های پرجاذبه در دنیای ورزش، همیشه با صداقت و شجاعت به بیان نظرات و انتقاداتش پرداخته است.

حاجی‌مایلی در تاریخ ۲۲ مرداد ۱۳۹۳، در یک مصاحبه تفصیلی و ویژه با خبرورزشی، به مباحث جالبی اشاره کرد:

• پس از اتمام جام جهانی ۲۰۱۴، شایعات عجیبی درباره کارلوس کیروش به گوش می‌رسید؛ یک روز او به منچستر یونایتد رفت و روز دیگر به سمت رئال مادرید می‌رفت، اما در نهایت متوجه شدیم که حتی گابن هم خواهان او نبود و او همچنان مربی تیم ملی ایران باقی ماند! کارلوس کیروش چند ماه بعد از برکناری از هدایت تیم ملی پرتغال، به ایران آمد و به دلیل عدم وجود پیشنهاد دیگر، همکاری با ما را پذیرفت.
• یک بار تأکید کردم که از قبل و بعد از انقلاب، هیچ یک از مربیان تیم ملی ایران به‌وسیله رئیس فدراسیون انتخاب نشده‌اند و همچنان به این باورم پایبندم. باور کنید در دوران ریاست آقای دادکان، خود او سرمربی تیم ملی بود، نه برانکو ایوانکوویچ. دادکان به من گفت که بارها دستور داده بود چه بازیکنانی باید به تیم ملی دعوت شوند یا نشوند! در مورد وحید هاشمیان و خداداد عزیزی هم، آقای مهرعلیزاده دستور داده بود که آن‌ها به تیم ملی بازگردند. فدراسیون محمد دادکان از تمامی فدراسیون‌ها سیاسی‌تر بود و اعضای هیئت‌رئیسه آن بر این موضوع گواهی می‌دهند. آقای آصفی، سخنگوی وزارت امور خارجه، سردار یعقوبی، قائم مقام نیروی انتظامی، آقای شجاعی برهان، معاون وزیر بازرگانی و آقای سازگارنژاد و... همه این افراد بسیار سیاسی بودند!
• باید بگویم که خود من به دستور سازمان تربیت بدنی به عنوان سرمربی تیم ملی انتخاب شدم، نه بر اساس حکمی از فدراسیون فوتبال. البته هیچگاه ادعا نمی‌کنم که سرمربیگری تیم ملی حق من بوده است. حتی به آقای فائقی هم گفتم که این جایگاه برایم بزرگ است.
• به خاطر نمی‌آورم که مرحوم ناصر حجازی در مورد من مصاحبه منفی کرده باشد، اما اگر چنین ادعایی کرد و گفت که سرمربی تیم ملی نشدم چون ریش ندارم، پاسخ من این است که می‌توانست ریش بگذارد و سرمربی شود!
• نمی‌توانید مربی را نظیر من بیابید که در کلاس‌های مربیگری به‌طور فعال شرکت کرده باشد. البته برخی دوستان تمرینات تیم‌ها را از پشت فنس تماشا کردند که هیچ اعتباری ندارد، اما جالب اینجاست که مدام به آن استناد می‌کنند.
• شایعه‌ای که می‌گوید در تاریخ هشتم آذر ۱۳۷۶، همزمان با بازی ایران و استرالیا در ملبورن، مردم شیشه خانه من را شکستند، کاملاً نادرست است. حتی مادرم در آن زمان نگران بود، اما من او را سوار ماشین کردم و با هم بیرون رفتیم. روز بعد نیز با اتوبوس به محل کارم رفتم. همه می‌گفتند که آقای مایلی‌کهن به من ظلم کردند.
• کارلوس کیروش نسبت به مهدی رحمتی رفتار مناسبی نداشت. قبول دارم که رحمتی خطا کرد، اما چرا بعد از عذرخواهی به تیم ملی دعوت نشد؟ این موضوع در زمان من به گونه‌ای دیگر پیش آمد و برای علی دایی نیز رخ داد، اما وقتی دایی در فدراسیون بابت رفتار خود ابراز ندامت کرد، من او را دعوت کردم.
• در سال ۱۳۸۶ برای کاندیداتوری در مجلس حضور یافتم و در مجموع ۹۰۰ هزار تومان هزینه کردم. البته برخی شخصیت‌های ورزشی محبت کردند و قصد داشتند اسپانسر من شوند. علیرضا دبیر و حبیب کاشانی با من تماس گرفتند و مساعدت کردند. آقای کاشانی می‌گفت که به لیست گروه‌ها بروم تا رأی بیشتری بیاورم، اما من به صورت مستقل شرکت کردم و بیش از ۹۵ هزار رأی کسب کردم. با این آرا، بالاتر از شخصیت‌های مشهور قرار گرفتم.
• به نظر من، کارلوس کیروش ما را به جام جهانی نرساند، بلکه وینگادا، که به عنوان مشاور در آن زمان در کنارش بود، عامل صعود ما بود. این فرد، وینگادا، در جام ملت‌های ۱۹۹۶ سرمربی عربستان بود و از تیم من سه گل دریافت کرد.

بیشتر بخوانید: رضا عطاران: کاش خداداد ۱۰ سال جوان‌تر بود/ چرا نباید فوتبال تماشا کنم؟ آرسن ونگر را دوست دارم