آغاز درخشان سهراب و تارتار؛ رقابت دو اسطوره به نفع فوتبال

 سال‌هاست که یک چرخه بسته بر روی نیمکت‌های لیگ برتر وجود داشته و این صندلی‌ها بیشتر در اختیار مربیان خارجی، از تیم‌های بزرگ و ثروتمند قرار می‌گرفت. به‌هرحال، جذب این مربیان به خاطر دریافت پورسانت‌های دلاری برای باشگاه‌ها جذاب بود! هر مربی که در تیم‌های دیگر درخشیده و جویای این نیمکت‌ها می‌شد، با برچسب‌هایی مانند نداشتن تجربه در تیم‌های بزرگ و تفاوت کار در تیم‌های کوچک و بزرگ، به نوعی ممنوع الورود می‌گردید!

 اما فرهاد مجیدی با ورودش به عرصه مربی‌گری این تابو را شکست و یحیی گل محمدی نیز موفق شد، اما هنوز هم انتخاب پیشکسوتان این دو باشگاه برای نشستن بر روی نیمکت تیم‌هایشان با مقاومت مواجه بود. تا اینکه به هر دلیلی و به روشی، فصل جدید این دو تیم با سهراب و تارتار آغاز شد.

 اکنون هر دو تیم به شرایطی بازگشته‌اند که هوادارانشان سال‌ها در انتظارش بودند. دوران دهه ۶۰ و ۷۰ که تیم‌های آبی و قرمز در آغاز هر مسابقه از حریفان پیشی می‌گرفتند و تا قبل از دقیقه ۲۰ گل‌های لازم برای پیروزی را به ثمر می‌رساندند. آنها هرگز از زدن گل سیر نمی‌شدند و تا دقیقه ۹۰ نیز بازی هجومی را ادامه می‌دادند.

در لیگ بیست و ششم، هر دو تیم تا این لحظه تمامی بازی‌های خود را با پیروزی پشت سر گذاشته‌اند. البته رقابت میان آبی و قرمز چیزی جدید و نا آشنا نیست، اما چیزی که این فصل را متفاوت می‌سازد، علاوه بر نتایج، نمایش خیره‌کننده این دو تیم است. هر دو تیم از آغاز بازی حمله‌ور می‌شوند، گل‌های زودهنگام به ثمر می‌رسانند و هیچگاه از زدن گل سیر نمی‌شوند.

هرچند چشم و هم چشمی می‌تواند عواقب منفی به همراه داشته باشد، اما رقابت اصل بنیادین ورزش است. اکنون استقلال و پرسپولیس در رقابت تنگاتنگ با یکدیگر، هر هفته توان خود را به کار می‌برند تا زودتر از حریفان خود گل بزنند و در این راستا گل‌های بیشتری به ثمر برسانند که این موضوع به نفع فوتبال خواهد بود.

بیشتر بخوانید: گل نوبرانه آسانی با چپ؛ آیا استقلال کار را در نیمه اول همانند پرسپولیس به پایان رساند؟