این زیردریایی هسته‌ای که به عنوان یکی از سه فروند گران‌قیمت‌ترین و پیشرفته‌ترین زیردریایی‌های تهاجمی جهان شناخته می‌شود، به دلیل بروز حادثه‌ای، برای یک مدت قابل‌توجه حدود پنج سال از چرخه خدمت خارج شده و به تعمیرات گسترده نیاز دارد.

تصادف زیردریایی اتمی آمریکا با کوهی در زیر آب چه زمانی و به چه شیوه‌ای رخ داد؟

در تاریخ دوم اکتبر سال 2021، زیردریایی اتمی تهاجمی یواس‌اس کانتیکت با شماره بدنه SSN-22، حین انجام عملیات زیرآبی در نواحی جنوبی دریای چین، با یک کوه زیر آب نامشخص تصادف کرد. این رویداد به آسیب‌دیدگی بخش جلویی بدنه، مخازن بالاست و گنبد سونار زیردریایی منجر شد. با وجود شدت برخورد، زیردریایی کانتیکت موفق شد ۱۱ نفر از خدمه مجروح خود را (که آسیب‌هایشان تهدیدکننده زندگی نبود) نجات داده و با نیروی خود به سطح آب آمده و ابتدا به پایگاه آمریکا در گوام و سپس به سن دیگو در کالیفرنیا منتقل گردد.

علت برکناری فرماندهان زیردریایی کانتیکت چه بود؟

پس از بررسی‌های انجام‌شده توسط دریاسالار کارل توماس، که فرمانده ناوگان هفتم ایالات متحده است، در اوایل نوامبر ۲۰۲۱ ناخدا کامرون الجیلانی، فرمانده زیردریایی، ناخدا پاتریک کشین، افسر اجرایی، و ناوسالار یکم کوری راجرز، رئیس خدمه، از سمت‌های خود برکنار شدند. نیروی دریایی نتیجه‌گیری کرد که این حادثه قابل اجتناب بوده و ناشی از «فضای ضعیف فرماندهی» و «عدم دقت در انجام وظایف کلیدی» تلقی گردید. گزارش‌های موجود نشان دادند که زیردریایی با سرعت زیاد در بخشی از اقیانوس در حال حرکت بود که به درستی نقشه‌برداری نشده بود.

دلایل تأخیر در تعمیرات زیردریایی کانتیکت

تعمیرات اساسی زیردریایی کانتیکت در حوضچه خشک تأسیسات نگهداری و کارخانه کشتی‌سازی نیروی دریایی Puget Sound واقع در واشینگتن آغاز شده است. این فرآیند که با عنوان «تعمیر و نگهداری محدود انتخابی حوض خشک عمیق» یا EDSRA شناخته می‌شود، به‌طور رسمی از فوریه ۲۰۲۳ آغاز شد. در ابتدا پیش‌بینی می‌شد که این تعمیرات حدود ۳۱ ماه به طول بینجامد و زیردریایی تا سال ۲۰۲۵ به خدمت بازگردد، اما برنامه چندین بار با تأخیر مواجه گردید. اکنون تخمین زده می‌شود که زیردریایی کانتیکت بتواند تا اواخر سال ۲۰۲۶ یا حتی ۲۰۲۷ به ناوگان بازگردد که به معنای این است که این زیردریایی نزدیک به پنج سال از خدمت خارج خواهد بود.

دلایل اصلی این تأخیر به شرح زیر هستند:

• پیچیدگی تعمیرات: بازسازی بخش جلویی یک زیردریایی هسته‌ای نیازمند قطعات دقیق، محفظه‌های سونار و سنسورهای ویژه و همچنین آزمایش‌های دقیق برای اطمینان از ایمنی عملکرد زیر آب است.
• کمیابی قطعات: با توجه به اینکه تنها سه زیردریایی از کلاس سی‌وولف ساخته شده‌اند، قطعات یدکی و طراحی‌های خاص برای آن‌ها به مراتب نایاب‌تر از زیردریایی‌های متداول‌تر از کلاس ویرجینیا هستند.
• فشار بر ظرفیت کارخانه‌های کشتی‌سازی: کارخانه‌های کشتی‌سازی که در حال حاضر تحت فشار برای ساخت زیردریایی‌های جدید کلاس ویرجینیا و کلمبیا و همچنین نگهداری از ناوگان قدیمی‌تر هستند، با کمبود نیروی کار ماهر و قطعات تخصصی مواجه شده‌اند.

نیروی دریایی هیچ‌گونه اطلاعی از هزینه کل تعمیرات ارائه نکرده، اما بعد از حادثه، کنگره ۴۰ میلیون دلار برای کارهای فوری و ۱۰ میلیون دلار برای گنبد جدید کمان تأیید نمود. هزینه کلی بازسازی که تحت بسته نگهداری EDSRA گنجانده شده، به‌طور یقین بسیار بیشتر خواهد بود.

زیردریایی سی‌وولف: نماد مهندسی مقاوم

با وجود برنامه زمان‌بندی طولانی و هزینه‌های بالای انجام شده، ناظران نیروی دریایی این واقعه را بیشتر نشانه‌ای از مهندسی مقاوم می‌دانند تا نقصی جدی. بقای زیردریایی کانتیکت پس از تصادف با کوه زیر آب و توانایی‌اش در بازگشت به بندر و در نهایت به سطح خدمت، نشان‌دهنده طراحی بدنه و محفظه فشار با حاشیه ایمنی بالاست. زیردریایی‌های کلاس سی‌وولف با هدف کار در اعماق و سرعت‌های زیاد طراحی شده‌اند و دارای بدنه فولادی مقاوم و مستحکم (HY-100) هستند که برای مقابله با فشارهای شدید و ضربات سنگین به کار گرفته شده‌اند.

به‌نظر می‌رسد که پس از اتمام تعمیرات، زیردریایی کانتیکت نه تنها به حالت قبلی خود باز خواهد گشت، بلکه با به‌روزرسانی سیستم‌های دفاعی و حسگرها نیز به سطح بالاتری ارتقا خواهد یافت. با توجه به اینکه تنها دو زیردریایی دیگر از کلاس سی‌وولف فعال هستند و برنامه‌های جدید زیردریایی نیروی دریایی درگیر تأخیرهای تولیدی‌اند، بازگشت یواس‌اس کانتیکت به همراه قابلیت‌های پنهان‌کاری و توان نظامی خود به یک دارایی حیاتی برای بازدارندگی در منطقه هند-اقیانوسیه تبدیل خواهد شد؛ جایی که زیردریایی‌های تهاجمی آمریکا به‌طور فزاینده‌ای در نزدیکی نیروی دریایی رو به رشد چین فعالیت می‌کنند.