آیا هوش مصنوعی قادر به جایگزینی سردبیر است؟ / نتایج جالب یک تجربه خبری
بر اساس گزارش خبرآنلاین و به نقل از زومیت، حدوداً شش ماه پس از نخستین تلاشها برای اتوماسیون فرایندهای روزنامهنگاری، یکی از نویسندگان نشریهی پلتفورمر پروژهای جدید را آغاز کرد که در آن به شبیهسازی موقعیت شغلی سردبیر خود پرداخته است. وی با بهرهگیری از هوش مصنوعی کلاد، یک نسخه دیجیتال از کیسی نیوتن، سردبیر نشریه، ایجاد کرد و نام آن را «کلاداسی نیوتن» گذاشت.
برای ساخت این نسخه دیجیتال از رئیس خود، خبرنگار به دانلود آرشیو شش ساله مقالات پلتفورمر پرداخت. او همچنین تمام ویرایشهایی که کیسی بر روی نوشتههای او انجام داده بود را از گوگل داکس استخراج کرد و نزدیک به یک سال گفتگوهای خصوصی تیم را در دیسکورد به مدل ارائه داد. هدف از این پروژه، ساخت شبیهسازیای از وظایف کلیدی سردبیر بود که شامل نگارش مقالات تحلیلی، به اشتراکگذاری دیدگاهها و ویرایش نوشتههای همکاران میشد.
اولین مقالهای که با کمک این ربات تولید شد، در مورد دور تازه تعدیل نیروی مایکروسافت بود. نویسنده پس از مقایسهی نتیجهی هوش مصنوعی با مقالات واقعی پلتفورمر، از مدل خواست تا کار خود را نقد نماید. مدل توانست رویکرد کیسی در پوشش اخبار شرکتها را اینگونه جمعبندی کند که او بر «چه کسی این تصمیم را گرفته و چه کسی هزینهاش را میپردازد» تمرکز دارد. پس از دریافت این بازخوردها، استدلالهای مدل بهطور ملموستر و جدیتری ارائه شدند.
اما نتیجهی نهایی بدون ایراد نبود. نخستین نمایش ربات به کیسی واقعی به طور ناگهانی در وسط نگارش متوقف شد. با این حال، پس از رفع این مشکل، «کلاداسی نیوتن» توانست مقالهای درباره چارچوب داوطلبانهی ایمنی هوش مصنوعی کاخ سفید بنویسد که به گفتهی نویسنده، کیفیت آن نسبتاً مناسب بوده است. او بیان میکند که مدل در هر دو مقاله تقریباً یک خطا داشت، اگرچه این میزان از خطای یک نویسنده انسانی چندان بد به نظر نمیرسد.
در فرآیند ویرایش، ربات با دسترسی به تاریخچهی ویرایشهای پلتفورمر، توانست نکات مناسبی مانند جذابتر کردن مقدمه و شفافسازی نقلقولها را تشخیص دهد. نویسنده این روش را از چتهای معمولی مفیدتر دانست و توصیه کرد که بازخوردها به صورت کامنت در ورد دریافت شوند. خبرنگار پلتفورمر بیان کرد که ربات در درک «حس و حال» مطالب عملکرد ضعیفی دارد. به گفتهی او، در حالی که کیسی واقعی تقریباً ۹۵ درصد از بازخوردهای مفید را ارائه میدهد، ربات تنها در ۳۰ درصد مواقع بهگونهای مفید واقع شد.
در نهایت، خبرنگار این آزمایش را نزدیک به پایان توصیف کرد و نوشت که همچنان از مدلهای زبانی برای برخی وظایف ویرایشی بهره خواهد برد. او اشاره کرد که همکاری با یک انسان واقعی برای شناسایی نقاط قوت و ضعف نوشتهها برایش معنای بیشتری دارد و به پیشبینی الکس ایماس، اقتصاددان، اشاره نمود که حتی با رشد تواناییهای هوش مصنوعی در فرآیندهای روزنامهنگاری، آنچه باقی میماند «بخش انسانمحور، غنی از منبع و گاه صنعتی اقتصاد است که در آن جنبهی انسانی بخشی از ارزش کالا یا خدمت محسوب میشود.»
۵۸۵۸