روش سادهای برای حفظ فعالیت و هوشیاری مغز پس از یک شب خواب نامناسب
به نقل از ایسنا، تنها یک شب خواب ناکافی میتواند بر کارکرد حافظهمان تأثیر منفی بگذارد. تجربهی یک شب بیخوابی نه تنها منجر به نارضایتی و تحریکپذیری در روز بعد میشود، بلکه میتواند به ظرفیت یادآوری و حفظ اطلاعات ما آسیب رسانده و یادگیری مهارتهای جدید را به چالش بکشد.
تحقیقات نشان میدهند که فعالیت بدنی با آزادسازی اندورفینهایی که موجب کاهش اضطراب میشوند، میتواند ریتمهای شبانهروزی بدن را تنظیم کرده و آرامشی ایجاد کند که به آغاز چرخه خواب کمک میکند، و در نتیجه کمبود خواب را جبران نماید.
با این فرض، محققان از دانشگاه کنکوردیا در کانادا اقدام به مطالعهای کردند تا بررسی کنند آیا فعالیت بدنی میتواند از حافظهمان در برابر اثرات منفی کمبود خواب محافظت کند یا خیر.
در این مطالعه، ۸۸ داوطلب جوان و سالم بهطور تصادفی به چهار گروه تقسیم شدند. نیمی از آنها خواب لازم را دریافت کردند؛ در حالی که برای نیمی دیگر فقط ۴.۵ ساعت از ۸.۵ ساعت خواب میانگین شبانه مجاز بوده است. پس از آن، هر گروه دوباره تقسیمبندی شد، به طوری که نیمی از آنها به مدت نیم ساعت به دوچرخهسواری با شدت متوسط مشغول شدند و نیمی دیگر به مدت ۴۰ دقیقه روی صندلی نشسته و هیچگونه فعالیتی انجام ندادند.
قبل از خواب، هر گروه در یک بازی تطابق تصویر شرکت کردند تا مشخص شود آیا چهرهها بخشی از مجموعهای هستند که پیشتر به آنها نشان داده شده یا خیر. روز بعد، آزمایش مشابهی دوباره انجام شد.
همانطور که انتظار میرفت، هیچ چیز نمیتواند به اندازه یک شب استراحت کامل مؤثر باشد. آن دسته از افرادی که خواب کافی داشتند، روز بعد در بازی حافظه بهطرز قابل توجهی عملکرد بهتری را از خود نشان دادند، در حالی که افرادی که خواب کافی نداشتند، به طور محسوسی در واکنشهای خود کندتر بودند.
با این حال، به نظر میرسد که انجام یک فعالیت بدنی کوتاه مدت مؤثر واقع شد. بهعبارتی، توانایی یادآوری افرادی که پیش از خواب کمی ورزش کرده بودند، نسبت به افرادی که هیچ فعالیت بدنی نداشتند، بلافاصله دچار کاهش شدید نشد.
نتایج این پژوهش شواهد مهمی را در تأیید تأثیر مثبت فعالیت بدنی متعادل بر عملکرد مغز در شرایط خواب ناکافی عرضه میکند، هرچند محققان به محدودیتهای موجود در روششان اشاره میکنند. گسترش این مطالعه بهگونهای که شرکتکنندگان در شرایط گوناگون مورد بررسی قرار گیرند، میتواند به حذف متغیرهای مزاحم کمک کند. البته پیشبینی نمیشود که بسیاری از داوطلبان بتوانند به چنین آزمایش طولانیمدتی پایبند بمانند.
خواب عمیق که مغز ما در آن به حالت خواب موج آهسته فرو میرود، برای حفظ اطلاعات و حافظه بسیار حیاتی است. بهعلاوه، این نوع خواب بهطور معمول در زمانهایی که ما برای درس خواندن بیدار میمانیم یا به اتمام کارهای ایمیلی متعهد میشویم یا مستندات جنایی را تماشا میکنیم، از دست میرود.
فقط حافظه نیست که از خواب ناکافی آسیب میبیند. خواب ناپایدار میتواند باعث افزایش التهاب، اختلال در متابولیسم و قرار گرفتن ما در معرض خطر بیماریهای مزمن مانند بیماری قلبی و زوال عقل شود.
بنابراین بر اساس نظر محققان، جایگزینی اندکی از زمان گوشیگردیهای شبانه با قدم زدن در پارک در اوایل شام، میتواند یک راهحل ساده، مقرون به صرفه و بدون دارو برای افرادی باشد که مغزشان دچار خستگی و سردرگمی است.
این پژوهش در مجله Sleep منتشر شده است.
انتهای پیام