به گزارش هریتیج دیلی، پیشرفت‌های باستان‌شناسی پیش از ساخت بزرگراه D55 در جمهوری چک به یک کشف بی‌نظیر انجامید. در کمتر از هفت کیلومتر از مسیر پروژه، باستان‌شناسان موفق به شناسایی نزدیک به ۱٬۹۰۰ اثر باستانی، چندین گور پیشاتاریخی و بقایای سازه‌های گسترده‌ای شدند که متعلق به نخستین کشاورزان در اروپا بود.

این حفاری نجات‌بخش که به‌وسیله مرکز باستان‌شناسی اولوموتس و از سپتامبر ۲۰۲۵ تا ۲۹ ژوئیه ۲۰۲۶ انجام شد، هزاران سال از تاریخ سکونت بشر در ناحیه میان کوکوری و پرژروف را برای ما روشن ساخت. گروه تحقیقاتی به رهبری مارک کالابک، ۱٬۸۷۹ ساختار سکونتی، ۶۵ گور متعلق به دوران سنگ و برنز و همچنین یک تدفین انسانی در یکی از سکونتگاه‌ها را ثبت کرد.

کشفی فراتر از انتظار

قبل از شروع حفاری، محققان تخمین زده بودند که در مسیر بزرگراه با ۱۲ محوطه باستانی مواجه خواهند شد. در نتیجه، هر ۱۲ محوطه شناسایی شد؛ اما اضافه بر آن، در منطقه دلوهونیتسه، یک محوطه ناشناخته دیگر کشف گردید که اهمیت باستان‌شناسی این مسیر را به‌طرز چشمگیری به نمایش گذاشت.

بزرگ‌ترین تجمیع آثار در محوطه کوکوری–پودسدکی به دست آمد؛ جایی که باستان‌شناسان موفق به ثبت ۹۷۴ ساختار گوناگون شدند.

خانه‌های غول‌پیکر نخستین کشاورزان اروپا

یکی از کشفیات مهم این کاوش، سکونتگاهی متعلق به فرهنگ سفال نواری یا «Linear Pottery» بود که قدمت آن به حدود هفت هزار سال پیش برمی‌گردد. این فرهنگ جزو نخستین جوامع کشاورزی اروپا محسوب می‌شود و تأثیر قابل توجهی بر گسترش شیوه زندگی کشاورزی در اروپای مرکزی بر جای گذاشته است.

در این سکونتگاه، بقایای کف خانه‌های چوبی بلند، گودال‌های انباری، اجاق‌ها و دیگر سازه‌های مربوط به سبک زندگی روزانه کشف شد. برخی از این خانه‌ها ابعادی فوق‌العاده داشتند و طول آن‌ها به ۳۶ متر رسید؛ ابعادی که آن‌ها را به یکی از بارزترین نمونه‌های معماری نوسنگی در این ناحیه تبدیل کرده است.

ده‌ها گور از عصر برنز

حفاری‌ها در مسیر بزرگراه تنها به کشف سکونتگاه‌ها محدود نمی‌شدند. در محوطه‌های روکیتنیتسه–زا اوبورو و روکیتنیتسه–پودلسی، دو گورستان متعلق به آغاز عصر برنز و همچنین ۱۸ تدفین از دورانی متأخرتر به‌دست آمد.

بقایای باستانی و لایه‌های خاک در محل حفاری باستان‌شناسی
Archaeological Center Olomouc

در یک گور دیگر در منطقه دلوهونیتسه، مجموعه‌ای از سفالینه‌ها، ظروف سفالی، یک شیء ساخته‌شده از مفرغ و ابزاری سنگی به‌دست آمد که اطلاعات ارزشمندی در مورد آیین‌های تدفین و زندگی جوامع در آن زمان را فراهم می‌کند.

این مجموعه یافته‌ها نشان‌دهنده آن است که ناحیه اطراف کوکوری و پرژروف طی هزاران سال به‌طور مکرر محل سکونت، فعالیت و تدفین انسان‌ها بوده است.

پایان حفاری، آغاز بررسی‌های طولانی

اگرچه عملیات میدانی این قسمت از پروژه D55 به پایان رسیده است، اما کار پژوهشگران به یک مرحله طولانی و پیچیده وارد شده است. تمام اشیای کشف‌شده نیاز به پاک‌سازی، مرمت، مستندسازی و بررسی دقیق دارند تا متخصصان بتوانند تصویری دقیق‌تری از شیوه زندگی جوامعی که هزاران سال پیش در این ناحیه سکونت داشته‌اند، ارائه دهند.

پس از اتمام این فرآیند، آثار باستانی به موزه باستان‌شناسی منطقه اولوموتس منتقل خواهند شد تا هم برای تحقیقات آینده محافظت شوند و هم بخشی از آن‌ها در معرض نمایش عموم قرار گیرند.

مطالب مرتبط