لطفا از رسول خادم مایه نگذارید!

اکنون نزدیک به 48 ساعت از گفت‌وگوهای جنجالی علیرضا دبیر، رئیس فدراسیون کشتی، با مهدی تاج و تیمش در فدراسیون فوتبال می‌گذرد. هر یک از طرفین تمام سعی خود را به کار بسته‌اند تا با بیان طعنه‌آمیز و کنایه‌آلود، به رقابت بپردازند و جایگاه، فدراسیون و عملکرد خود را از دیگری برتر جلوه دهند. طبیعی است که در چنین کشمکش کلامی، انتقادات تند نیز به وفور به چشم می‌خورد.

حاکمیت نیز به میانه کشیده شده است

وضعیت علیرضا دبیر در عرصه ورزش ایران به‌خوبی نمایان است؛ او با حمله به فدراسیون فوتبال، قصد دارد اعلام کند که «حاکمیت باید موضع خود را در قبال فوتبال مشخص کند». اما اینکه چه معنایی برای دبیر دارد که حاکمیت باید در این موضوع دخالت کند، به‌نظر می‌رسد او در آینده باید توضیحات بیشتری ارائه دهد. دبیر مدت‌هاست که خود را به‌عنوان مدیری الگو معرفی کرده و می‌خواهد به سایر مدیران نیز الهام ببخشد. به همین خاطر، گاهی اوقات وارد دامنه مسائل مربوط به فوتبال می‌شود و از علاقه‌اش به این ورزش و رابطه دوستانه‌اش با ورزشکاران آن سخن به میان می‌آورد. اما عجیب است که او با مهدی تاج، مدیری که خود را در حوزه مدیریت حرف اول را می‌زند، این‌چنین به چالش می‌کشد و از حاکمیت خواسته تا موضع خود را روشن کند.

مدیریت با فریب و تزویر ممکن نیست

فدراسیون فوتبال به‌سرعت در واکنش به هجمه‌های دبیر، با دو پاتک از سوی مهدی محمدنبی، نایب رئیس و رحمان سالاری، عضو هیئت‌رئیسه فدراسیون فوتبال، جواب داده‌اند. نبی به دبیر یادآوری کرده که بهتر است تمرکز خود را بر روی کار خود بگذارد و اعلام داشته که مدیریت فوتبال کاری پیچیده و متفاوت با سایر رشته‌هاست. سالاری نیز با انتقادات تند به دبیر، ریا و تزویر را یادآور شده و تصریح کرده که مدیریت با تزویر نمی‌تواند پیش برود. او نیز به مسائل دیگر اشاره کرده و به نوعی مدیریت چت‌جی‌بی‌تی را مطرح کرده تا نشان دهد که اداره فوتبال، مختص دیگر رؤسای فدراسیون فوتبال نیست.

مقرب و مقرب‌تر؛ به آقا رسول مرتبط نشوید!

شگفت‌انگیز است که در اینجا نام پهلوان رسول خادم نیز به میان آمده و اشاره شده که محبوبیت خادم دلیل‌مند نیست و دبیر باید بداند که چرا مردم او را بیشتر دوست دارند. به‌ویژه وقتی که مشاهده می‌شود دو مدیر نزدیک به نهادهای دولتی به یکدیگر حمله می‌کنند. اهمیت ندارد که جنگی در حال وقوع است که تاج احساس خطر کرده یا اینکه آیا قرار است جایگاه مدیریتی دبیر متزلزل شود یا خیر. جالب اینجاست که هر دو مدیر در سال‌های اخیر حمایت‌های نزدیکی از نهادهای دولتی داشته و برای خدمت به آن‌ها از هیچ تلاشی دریغ نکرده‌اند. در چنین شرایطی، آوردن نام پهلوان رسول خادم که ارتباطی با این نوع مدیریتی ندارد، عجیب به‌نظر می‌رسد.

رسول، محبوب مردم، در حال حاضر از دنیای مدیریتی کنار کشیده و توجه خود را معطوف به کمک به نیازمندان کرده است؛ وظیفه‌ای که مسئولان دولتی در آن قصور دارند. او با ترک عرصه قدرت، به یاری مستمندان پرداخته و طبیعتاً در این جنگ لفظی که موضوعش کاملاً با ویژگی‌های او متفاوت است، نخواهد به فدراسیون فوتبال ایران وارد شود. این دعوای لفظی تا حدودی به جنگی بین مدیران نزدیک به دولت تبدیل شده و ارتباطی با رسول خادم نخواهد داشت. به‌روشنی در این جدال هرکسی که به دولت نزدیک‌تر باشد، شگفتی‌های بیشتری نصیبش خواهد شد و احتمالا اوضاع به نفعش رقم خواهد خورد. در نهایت، دیگران، حتی اگر شایستگی بیشتری هم داشته باشند، همانند سال‌های گذشته مجبور خواهند بود که از حاشیه‌نشینی رنج ببرند و از سوی برخی از همین مدیران نزدیک به دولت، به انتقادهای گاه‌به‌گاه مواجه شوند.