برباد رفتن دردناک ارزش پول مردم
مستمری بگیران این روزها دریافتی خود را با قیمت انواع کالاها و خدمات دولتی و غیردولتی مثل ماست و پنیر و روغن ونیز با هزینه خدمان تعمیر اتومبیل ودیگر لوازم خانگی و تیز قبض های پرداخت آب و برق مقایسه می کنند و آه از نهادشان برمی خیزد .
از سوی دیگر در حالی که نرخ تورم نقطه به نقطه به 90 درصد رسیده است مطابق دستور دولت نرخ سود سپرده گذاری بانکها در عدد 23 درصد تثبیت شده است. به این ترتیب اگر فردی در اول فروردین 1405 رقمی به نیزان 100 میلیون تومان در بانک سپرده گذاری کرده باشد در پاین سال 23 میلیون تومان سود می گیرد ورقم دراختیارش 123 میلیون تومان خواهد شد. اما با توجه به نرخ تورم 90 درصدی اصل پول و سود دریافتی کمتر از صدمیلیون خواهد شد.
چه باید کرد؟ آیا می توان دست روی دست گذاشت و دیدکه شهروندان ایرانی در گرداب بدبختی وتیره روزی سرچشمه گرفته از تورم بالا و زیان شتابان نرخ مبادله مزد و کالا به زیان مزد و حقوق بود؟
این وضعیت نمی تواند ادامه یابد و دیر یا زود به نقطه ای می رسیم که کارکردن ومزد بگیری بی فایده می شود وکسی دیگر میل به کارکردن ودریافت نزد ثابت نخواهد داشت.
از طرف دیگر کسی دیگر حاضر نمی شود پس اندازش را نگهدارد و کوشش می کند آن را در کوتاهترین زمان ممکن تبدیل به هرکاتلایی کند.
این گونه می شود که شمار قابا اعتنایی از شهروندان می خواهند لوله کش و نجار و برق کار شوند. چنین می شود که برق دزدی و استفاده از آب به شکل غیر قانونی رونق می گیرد.
اداره کنندگان دولت این را می دانند؟ بله. چرا کاری نمی کنند؟ چون دیگر توانایی عبوراز این مرحله را ندارند.