ایده شهریه صفر برای ۲۵ درصد بالای کنکور؛ دانشجویان در قبال تحصیل بدون هزینه، به خدمت می‌پردازند
بر اساس اطلاعات منتشرشده در خبرآنلاین، سیدامیرمحسن ضیایی، معاون پیشین آموزشی وزارت بهداشت و دبیر قبلی شورای آموزش پزشکی و تخصصی کشور در مقاله‌ای با عنوان «شهریه هوشمند: پیوند قیمت، تعهد و نیاز در آموزش عالی در ایران» بر این نکته تأکید دارد که مسئله اصلی در حوزه آموزش عالی تنها محدود به رایگان یا شهریه‌ای بودن دانشگاه‌ها نیست، بلکه باید به این موضوع پرداخته شود که هزینه واقعی تحصیل چقدر می‌باشد، چه نهادی مسئول تأمین آن است و پیوند این پرداخت با کیفیت آموزش و نیازهای کشور چگونه است.
روش محاسبه شهریه دانشجویان به چه شکل است؟
طبق الگوی پیشنهادشده، ۲۵ درصد ابتدایی از دانشجویان پذیرفته‌شده قادر خواهند بود در صورت انتخاب بورسیه، هزینه کامل تحصیل خود را از دولت کسب کنند و پس از پایان تحصیلات، بر اساس هزینه‌هایی که دریافت کرده‌اند، به تعهد خدمت بپردازند. این گروه همچنین این اختیار را دارند که شهریه را به‌صورت شخصی پرداخت کرده و از تعهد خدمت معاف شوند.
جزئیات بیشتر این نوشتار تحت عنوان شهریه هوشمند: پیوند قیمت، تعهد و نیاز در آموزش عالی در ایران در خبرآنلاین قابل مشاهده است.
۲۵ درصد بعدی از دانشجویان نیمی از شهریه را پراخت می‌کنند و نیمی دیگر از هزینه تحصیل آن‌ها تأمین شده از سوی دولت یا یک حامی بورسیه خواهد بود. تعهد خدمت برای این گروه نیز بر اساس سهم پرداختی حامی تعیین می‌شود.
در این الگو، نیمی از باقی‌مانده دانشجویان شهریه کامل را بر اساس هزینه واقعی رشته و دانشگاه خود پرداخت خواهند کرد، با این حال هیچ گونه تعهد خدمت نخواهند داشت. همچنین، دسته‌بندی دانشجویان همچنین به‌صورت دوره‌ای مورد بازنگری قرار خواهد گرفت.
ممانعت از محرومیت دانشجویان با درآمد محدود
این نویسنده بر این باور است که اجرای چنین مدلی باید با تأمین مالی از سوی دانشجویان مستعد کم‌برخوردار هم‌راستا باشد تا شهریه به عنوان مانعی در راه ورود آن‌ها به دانشگاه تبدیل نشود. علاوه بر این، تضمین کیفیت آموزش از طریق اعتبارسنجی مستقل، نظارت بر زیرساخت‌ها و ارزیابی نتایج آموزشی ضروری است.
این پیشنهاد همچنین بر ضرورت تعیین ظرفیت دانشگاه‌ها متناسب با نیاز واقعی کشور تأکید می‌کند. این الگو به‌عنوان یک پیشنهاد کارشناسی مطرح شده و به معنای تصویب یا اجرای سیاست جدیدی در مورد شهریه در دانشگاه‌های ایران نیست.
۴۷۴۷