هوش مصنوعی جمینای ۴ آرگون به کشف راه‌حل‌های جدید در همجوشی هسته‌ای پرداخته است
به نقل از دیجیاتو و به گزارش خبرآنلاین، این موفقیت به باب تازه‌ای در ریاضیات فیزیک پلاسما مربوط می‌شود که به فرضیه‌ای علمی از سال ۱۹۶۷ بر می‌گردد. با این حال، یافته‌های جدید به معنای دستیابی کامل به حل معادله همجوشی هسته‌ای یا کشف یک روش برای تولید انرژی به‌صورت تجاری از این فرآیند نیستند؛ بلکه تعداد بیشتری از راه‌حل‌های ریاضی دقیق را برای مطالعه بر روی میدان‌های مغناطیسی ارائه می‌دهند.
راه‌حل جمینای ۴ آرگون: کلید حل معضلی ۵۹ ساله در عرصه همجوشی هسته‌ای
در فرآیند همجوشی هسته‌ای با استفاده از محصورسازی مغناطیسی، میدان‌های مغناطیسی قوی به‌منظور مهار گاز بسیار داغ و دارای بار الکتریکی به کار گرفته می‌شوند. این اقدام برای جلوگیری از خارج شدن پلاسما از محفظه قبل از آنکه هسته‌های اتمی ترکیب شوند و انرژی آزاد گردد، صورت می‌پذیرد.
دانشمندان برای درک رفتار پلاسما و طراحی ساختارهای مناسب برای حفظ آن به الگوهای ریاضی دقیقی در خصوص میدان‌های مغناطیسی نیاز دارند. شبیه‌سازی‌های کامپیوتری نیز به آن‌ها کمک می‌کند تا این میدان‌ها را بهتر مطالعه کنند.
«هارولد گراد»، فیزیک‌دان برجسته، در سال ۱۹۶۷ نظری را درباره الزامات ریاضی برای حفظ تعادل در میدان‌های مغناطیسی سه‌بعدی مطرح ساخت. این نظریه تأثیر زیادی بر تحقیقات مربوط به شکل‌گیری پلاسما داشت.
در سپتامبر ۲۰۲۶، «مت لندرمَن»، محقق دانشگاه مریلند، با بهره‌گیری از مدل GPT-6 Astra Pro متعلق به شرکت OpenAI، راهکارهای دقیقی ارائه داد که با اصول مطرح‌شده در فرضیه قدیمی در تضاد بودند.
این راه‌حل‌ها به پژوهشگران مدل‌های ریاضی روشنی برای آزمایش قابلیت‌های نرم‌افزارهای شبیه‌سازی محصورسازی مغناطیسی ارائه دادند. با این حال، تمام راه‌حل‌های پیشین در دو دسته خاص قرار می‌گرفتند که هر دو از تقارن هندسی ویژه‌ای بهره می‌بردند. بنابراین، نمونه‌های دقیقی برای پیکربندی‌های غیرهمسان در دسترس نبود.
در یک پژوهش بعدی، گروهی از دانشمندان بر اساس این راه‌حل‌ها پیشرفت‌هایی را اعمال کردند. آن‌ها پارامتری را به محاسبات وارد کردند که تقارن هندسی مورد نظر را حذف می‌کرد و به این ترتیب، امکان ایجاد پیکربندی‌های جدید ریاضی فراهم می‌شد. این پیکربندی‌ها منابع مرجع بیشتری را به دانشمندان ارائه می‌دهند تا بتوانند برنامه‌های کامپیوتری محاسبه کننده تعادل مغناطیسی را در محیط‌های سه‌بعدی پیچیده ارزیابی نمایند.
پژوهشگران در مقاله خود بیان کرده‌اند که برای گسترش راه‌حل‌های موجود از جمینای ۴ آرگون در محیط آنتی‌گراویتی گوگل استفاده کردند. در این بخش، چند ایجنت هوش مصنوعی به بررسی نتایج قبلی لندرمَن پرداختند و سعی کردند تا روش‌هایی برای بهبود آن‌ها پیدا کنند.
این ایجنت‌ها موفق به کشف راه‌هایی برای حذف محدودیت‌های تقارن ریاضی در راه‌حل‌های پیشین شدند و پیکربندی‌های جدیدی را به وجود آوردند که پژوهشگران توانستند آن‌ها را مورد بررسی و تأیید قرار دهند.
طبق گفته محققان، نمونه‌های ریاضی امیدوارکننده تنها چند ساعت پس از آغاز مطالعات به‌دست آمدند. این تمییز زمانی، نشان‌دهنده این است که هوش مصنوعی قادر است روند تحقیقات پیچیده‌ای که نیاز به محاسبات وسیع و تجزیه و تحلیل در آن‌ها وجود دارد را تسریع کند.
با این وجود، شناسایی راه‌حل‌های اولیه به منزله پایان کار نبود. پژوهشگران نیاز به بررسی استنتاجات ریاضی داشتند تا از سازگاری این راه‌حل‌های جدید اطمینان حاصل کنند. آن‌ها همچنین از متدهای محاسباتی استفاده کردند تا نتایج خود را مورد ارزیابی قرار دهند.
هوش مصنوعی در آماده‌سازی بخش‌هایی از متون پژوهشی به تیم کمک کرد، با این حال، مسئولیت نتایج منتشر شده همچنان بر عهده نویسندگان بود. این تحقیق به افزایش تعداد راه‌حل‌های ریاضی دقیق برای مطالعه محصورسازی مغناطیسی کمک کرده و به معنای حل قطعی مسئله همجوشی هسته‌ای یا رفع موانع مهندسی برای تولید انرژی از این فناوری نمی‌باشد.
۵۸۵۸