تبدیل پراید به عریض‌ترین خودروی موجود در دنیا / این خودرو دارای دو فرمان است / تصویر
براساس گزارش خبرآنلاین، خودرو فورد فستیوا برای کاربران ایرانی مفهومی به‌عنوان پراید دارد. این مدل در دهه ۱۹۸۰ میلادی به مرحله تولید رسید. طراحی و بخش عمده‌ای از مهندسی آن توسط مزدا انجام شد، در حالی که فورد آن را به بازارهایی چون آمریکا با نام فستیوا عرضه کرد و کیا نیز آن را در کره جنوبی تولید نمود.
پس از ورود پراید به بازار کره جنوبی، این خودرو به ایران نیز راه یافت. سایپا تولید آن در ایران را شروع کرد و به تدریج مدل‌های مختلفی از این خانواده را به بازار عرضه کرد. پراید تنها به صورت هاچ‌بک محدود نمانده و نسخه‌های سدان و مدل‌های تغییر یافته دیگر نیز از آن ساخته شد.
نسخه‌ای که این یوتیوبر آمریکایی به تغییرات عمده‌ای دست زده، فورد فستیوا است و با مدل‌های تولید شده در ایران تفاوت‌هایی جزئی دارد.
فورد فستیوا چطور به خودرویی سه‌متری تبدیل شد؟
تایلر فیور، خالق کانال یوتیوب Prop Department، در یک ویدیوی ۳۵ دقیقه‌ای فرایند ساخت این خودرو را به تصویر کشیده است. هدف او این بود که یک هاچ‌بک کوچک را به خودرویی با عرض تقریباً ۳٫۰۵ متر تبدیل کند و در عین حال، قابلیت رانندگی قانونی با آن را حفظ نماید.
این پروژه فراتر از برش بدنه و اضافه کردن چند قطعه فلزی بود. تیم ابتدا خودرو را از وسط برید و پس از تعیین عرض نهایی، دو نیمه را با ساختارهای جدید به یکدیگر متصل کردند. عرض انتخاب شده از استاندارد ۸ فوت و ۶ اینچ، معادل تقریباً ۲٫۵۹ متر، افزون‌تر بود. بنابراین، سازندگان به مجوزهای ویژه‌ای برای تردد جاده‌ای نیاز داشتند.
برای بازسازی بدنه، گروه جدیدی از کف و سقف را طراحی کردند و بخش میانی را تقویت نمودند تا سازه توانایی تحمل وزن اضافی را داشته باشد. سیستم تعلیق و محور عقب نیز باید با ابعاد جدید سازگار می‌شدند. سازندگان به‌علاوه تلاش کردند تا اجزای اصلی سیستم انتقال نیروی خودرو را تا حد امکان حفظ کنند.
دلیل وجود دو فرمان در این پراید چیست؟
گسترش عرض بدنه به طرز قابل توجهی فضای کابین را تغییر داد. ابعاد داشبورد به اندازه‌ای افزایش یافت که سازندگان توانستند دو فرمان را در آن نصب کنند. این ویژگی یکی از جالب‌ترین و عجیب‌ترین خصوصیات این پروژه به شمار می‌رود.
گروه برای ساخت قطعات سفارشی به تکنولوژی چاپ سه‌بعدی اتکا کرد. جلوپنجره بزرگ و تعدادی از اجزای داشبورد از جمله قطعاتی بودند که به این شیوه تولید شدند. پس از تکمیل سازه، صفحات فلزی با جوشکاری لیزری به هم متصل شدند و گروه با استفاده از صاف‌کاری و سنباده‌زنی، سطح بدنه را برای رنگ آمیزی آماده کرد.
در نهایت، رنگ زرد برای بدنه و رنگ مشکی برای فضای داخلی انتخاب شد. ظاهر نهایی همچنان تداعی‌گر فورد فستیوا است، اما ابعاد آن دیگر شباهتی به یک هاچ‌بک کوچک معمولی ندارد.
آزمایش جاده‌ای بیش از ۶۴۰ کیلومتری
ساخت چنین خودرویی به‌واقع یک چالش مهندسی به شمار می‌رفت، اما گروه تصمیم داشت بررسی کند که آیا این سازه می‌تواند در جاده عمل کند یا صرفاً برای نمایش طراحی شده است.
یکی از دشوارترین مراحل، ساخت محور انتقال نیروی سفارشی بود. گروه یک محور جدید طراحی کرد تا نیروی موتور به چرخ‌ها منتقل باشد.
پس از اتمام ساخت، فیور و تیمش به مدت دو روز با خودرو بیش از ۴۰۰ مایل، معادل تقریباً ۶۴۴ کیلومتر، رانندگی کردند.
در بخشی از مسیر، پلیس خودرو را متوقف کرد، اما تذکر مأمور مربوط به پلاک خودرو بود. گروه اعلام کرد که مدارک، بیمه و مجوزهای لازم برای تردد را در اختیار داشته است.
پس از این سفر، سازندگان به این نتیجه رسیدند که خودرو با وجود ابعاد غیرعادی‌اش، قادر به حرکت در جاده و تا حدی کاربردی است. با این حال، یک آزمایش جاده‌ای نمی‌تواند به‌تنهایی ایمنی خودرو را در تمامی شرایط تأیید کند.
گروه Prop Department این خودرو را به‌عنوان عریض‌ترین خودروی مجاز برای تردد جاده‌ای در جهان معرفی می‌کند. با این حال، این عنوان فعلاً بر پایه ادعای سازندگان است و برای تأیید نهایی، نیاز به بررسی مستقل رکورد و تعریف دقیق خودروهای مشمول این عنوان وجود دارد. مشروعیت تردد نیز به مجوزها و قوانین محل حرکت بستگی دارد.
از آنچه مشاهده می‌شود، مشخص است که یک خودروی کوچک با ریشه طراحی ژاپنی و سابقه تولید در کره جنوبی و ایران، حالا در آمریکا به پروژه‌ای سه‌متری تبدیل شده است. فورد فستیوا در اصل به منظور جابه‌جایی روزمره طراحی شده بود، اما گروه Prop Department آن را به نمونه‌ای غیرمعمول از مهندسی سفارشی تبدیل کرد.
منبع: یاهو
۵۸۵۸