چشم‌هایت را باز کن جناب قلعه‌نویی!
مواجهه تیم‌های خیبر و سپاهان در چهارچوب رقابت‌های هفته یازدهم لیگ برتر ایران، به نوعی نمایشی از استعدادهای جوان فوتبال کشور بود. امیر قلعه‌نویی، که هدایت تیم ملی فوتبال ایران را بر عهده دارد، تمایلی به معرفی این بازیکنان در ترکیب خود ندارد. این دیدار با نتیجه 2 بر 1 به نفع نماینده اصفهان به پایان رسید و فرصتی بود برای درخشش دوباره امیرحسین فارسی 19 ساله و کسری طاهری 20 ساله.
کسری به پنج گل رسید
کسری طاهری که پس از بازگشت از مصدومیت، دوباره به فرم ایده‌آل خود برگشته است، با گلزنی در این مسابقه مجموع گل‌های خود را به 5 رساند و به طور مشترک در صدر جدول گلزنان لیگ برتر قرار گرفت. نکته جالب این است که کسری به تازگی 20 ساله شده و فصل گذشته با عملکرد عالی‌اش در تیم پیکان توانست به آخرین اردوهای تیم ملی برسد، اما در دقیقه‌های پایانی، زمانی که انتظار می‌رفت قلعه‌نویی فرصت بازی دادن به او را فراهم کند، نامش از فهرست نهایی خط خورد. کسری که گفته می‌شد احتمال انتقالش به پرسپولیس وجود دارد، به دلیل مشکلات در عقد قرارداد، به سپاهان پیوست و حالا به شکل مداوم قابلیت‌های خود را به نمایش می‌گذارد. در شرایطی که تعداد گلزنان در لیگ چندان زیاد نیست، او با 5 گل زده، به عنوان یکی از مدعیان اصلی کسب عنوان آقای گلی به شمار می‌آید.
امیرحسین و درخشش او
کسری طاهری چهره‌ای شناخته‌شده‌تر در عرصه فوتبال ایران است؛ درخشش او در پیکان با سن 19 سال، نامش را به سرعت بر سر زبان‌ها انداخت. اما در این روزها، لیگ برتر ایران به شدت تحت تأثیر جوان دیگری به نام امیرحسین فارسی قرار گرفته است. وینگر بااستعدادی که توانسته در این فصل، بسیاری از تماشاگران را تحت تأثیر قرار دهد. در آخرین مسابقه‌اش، او به زیبایی دروازه سپاهان و حسین حسینی را باز کرد و این گونه آمار خود را ارتقا داد: اکنون با 4 گل و 2 پاس گل، به عنوان تأثیرگذارترین بازیکن خیبر در فصل جاری شناخته می‌شود و همچنین یکی از اثرگذارترین بازیکنان لیگ برتر ایران در حال حاضر به شمار می‌رود. به راستی یک بازیکن 19 ساله چطور توانسته اینچنین در لیگ خود را اثبات کند؟
حیف که در عصر قلعه‌نویی پرورش می‌یابند
به طور طبیعی، زمانی که در لیگی مثل ایران، جوانان 18 یا 19 ساله‌ای وجود دارند که خود را نشان می‌دهند، بسیار مایه افتخار است و باید زودتر به تیم ملی دعوت شوند؛ نه اینکه به روی سکو بروند یا نیمکت‌نشین شوند، بلکه بالعکس، باید در ترکیب اصلی قرار گیرند تا بتوانند تجربه بازی در سطوح بالاتر و فشارهای بین‌المللی را در این سن و سال کسب کنند و به زودی به بازیکنان کلیدی تبدیل شوند.
ولی در ایران، جوانانی مانند امیرحسین و کسری به عنوان قربانی تفکرات قدیمی امیر قلعه‌نویی به شمار می‌روند؛ مربی‌ای که مدام از جوان‌گرایی در تیم ملی صحبت می‌کند اما به محض اینکه زمان به عمل برسد با این بهانه که این بازیکنان تجربه ندارند، از کنارشان عبور می‌کند. همچنان نامشخص است که چه کسی و چه زمانی باید به این جوانان فرصت آزمون و خطا در سطح ملی را بدهد تا بتوانند آینده فوتبال کشور را رقم بزنند؟
در دوران قلعه‌نویی آن‌ها به نوعی متأسفانه از فرصت‌ها محروم می‌شوند؛ زیرا امیر و دستیارانش استدلال می‌کنند که جام جهانی جای معرفی جوانان نیست و همچنین برای جام ملت‌ها هم به دلیل فشار، فرصتی برای جوان‌گرایی وجود ندارد. در نهایت، بازیکنانی که پتانسیل رسیدن به تیم ملی را دارند، مهم‌ترین فرصت‌هایشان برای حضور در تورنمنت‌های بین‌المللی از دست می‌رود و در این میان اگر پیرپسرهای قلعه‌نویی همچنان در میدان حضور داشته باشند، تمام تلاش‌های جوانان نادیده گرفته خواهد شد.