با افزایش قیمت‌ خودرو، رانندگان به طرق مختلف در پی کاهش هزینه‌ها هستند. تراشیدن آج لاستیک به عنوان یک روش در شرایط خاص می‌تواند به کمک بیاید. این فرآیند از سوی کارشناسان با هدف‌های معین انجام می‌گیرد، اما ایمنی و کارایی آن تحت تأثیر عوامل گوناگون قرار دارد.

تراشیدن لاستیک چیست و هدف آن چیست؟

این فرآیند پیشرفته به جداسازی بخشی از آج لاستیک با استفاده از دستگاه تراش می‌پردازد تا لاستیک به شکل گردتر درآمده و یا با سایر لاستیک‌ها همخوانی پیدا کند. در خودروهای شهری، این عمل برای هم‌راستا کردن لاستیک‌های جدید با تایرهای نیمه‌فرسوده یا اصلاح فرسودگی نامنظم صورت می‌گیرد. در مسابقات نیز، آج لاستیک‌های تازه برای کاهش حرکت جانبی در پیچ‌های تند و جلوگیری از افزایش دمای غیرمعمول به تراشیده می‌شود.

آیا تراشیدن آج لاستیک به لحاظ ایمنی مناسب است؟

ایمنی تراشیدن لاستیک تنها در صورتی تضمین می‌شود که توسط یک متخصص با استفاده از تجهیزات مناسب و بر روی لاستیک‌های سالم انجام شود؛ همچنین باید اطمینان حاصل شود که حداقل آج کافی برای رانندگی باقی‌مانده است. اداره ملی ایمنی ترافیک بزرگراه‌های آمریکا (NHTSA) حداقل عمق آج ایمن را 2/32 اینچ (تقریباً ۱.۶ میلی‌متر) می‌داند که زیر این حد می‌تواند خطرناک باشد.

شرکت میشلن (Michelin) تأکید دارد که در شرایط خیابان‌های مرطوب، عملکرد لاستیک در عمق 4/32 اینچ (تقریباً ۳.۲ میلی‌متر) کاهش یافته و لذا باید نسبت به تعویض آن اقدام نمود. از تراشیدن لاستیک‌هایی که به آستانه تعویض نزدیک هستند یا به شدت فرسوده شده‌اند، باید پرهیز شود. تعویض کامل مجموعه لاستیک‌ها ایمن‌تر به شمار می‌آید و تراشیدن می‌تواند عمر آج لاستیک‌های جدید را نیز کاهش دهد.