آژانس فضایی ناسا همواره در راستای پیشبرد نوآوری‌های هوانوردی در صف مقدم قرار داشته و پروژه‌های پیشرو و امیدبخش بسیاری را برای توسعه نسل‌های آتی هواپیماها هدایت کرده است. تازه‌ترین محصول این نهاد، معرفی هواپیمای آزمایشی X-70 فرکتال است که نویدبخش تحولی عظیم در حوزه فناوری هوانوردی به شمار می‌آید. این پروژه جاه‌طلبانه به منظور پیدا کردن راهکارهایی نوین برای ارتقاء مانورپذیری و انعطاف‌پذیری در پروازهای خلبانی آغاز گردیده است.
قابلیت‌های متحول‌کننده X-70 فرکتال و آغاز فصلی نو در هوانوردی
ناسا این هواپیمای X-70 فرکتال را به‌عنوان یک پلتفرم آزمایشی با قابلیت‌های مانور بالا و «فناوری کنترل پرواز با تنظیمات سریع» عرضه کرده است. چنین امکانی به ناسا اجازه می‌دهد تا اجزای بدنه و داخلی این هواپیما را در حین پرواز به‌طور سریع تغییر دهد. ساختار ماژولار این جت، فرصتی بی‌نظیر برای ناسا به شمار می‌آید تا توانایی مانورپذیری هواپیما را به شیوه‌هایی بررسی کند که هرگز در پروازهای خلبانی تجربه نشده است. جرد آیزاکمن، مدیر ناسا، این پروژه را «آغازی تازه برای هوانوردی» توصیف کرده و بیان نمود که پیش‌بینی می‌شود X-70 در دو سال آینده نخستین پرواز خود را انجام دهد.
ویژگی‌های فنی کلیدی و اهداف تحقیقاتی X-70 فرکتال
بر اساس اعلامیه‌های ناسا، این هواپیمای فرکتال قادر به پرواز در سرعت کروز ۰.۷۵ ماخ (معادل تقریبی بوئینگ ۷۳۷ کلاسیک) است. همچنین، این جت می‌تواند به ارتفاعی معادل ۱۳.۷ کیلومتر (۴۵,۰۰۰ پا) صعود کند و بیش از ۲,۷۷۷ کیلومتر دامنه پرواز داشته باشد. هواپیمای X-70 فرکتال به قابلیت حمل حدود ۹۰۰ کیلوگرم محموله آزمایشی به‌صورت داخلی و خارجی مجهز است که این ویژگی امکان پژوهش و آزمایش‌های گسترده‌ای در حین پرواز فراهم می‌آورد. وزن برخاست این هواپیما به‌طور دقیق ۴,۵۳۵ کیلوگرم اعلام شده که تقریباً معادل وزن هواپیمای آزمایشی Model 437 Vanguard طراحی شده توسط Scaled Composites و Northrop Grumman است. تصاویری که از X-70 فرکتال منتشر شده، شباهت‌هایی با این مدل را نشان می‌دهد.
مروری بر تاریخچه و چشم‌انداز آینده هواپیماهای آزمایشی ناسا
جدیدترین X-plane ناسا پیش از X-70 فرکتال، هواپیمای X-59 بود که بیش از یک سال است در حال پرواز است. این جت با طراحی نوآورانه و شکل بدنه بلند خود، فاقد شیشه جلو بوده و خلبانان از طریق صفحه‌های واقعیت افزوده هدایت آن را انجام می‌دهند. طراحی خاص X-59 به کاهش امواج ضربه‌ای ناشی از پرواز مافوق صوت کمک می‌کند و این امکان را فراهم می‌آورد که با سرعت‌های بالاتر از ماخ ۱ پرواز شود بدون اینکه صداهای غرش‌آور معمول را ایجاد کند. این پیشرفت‌ها زمینه را برای ظهور نسل‌های آینده هواپیماهای پیشرفته هموار می‌سازند.