دکتر محمدعلی کراچیان در گفتگو با ایسنا بیان کرد: بسیاری از افراد از تفاوت‌های بین آفتاب‌سوختگی خفیف و شدید آگاهی ندارند. آفتاب‌سوختگی معمولاً به دلیل تماس مداوم و شدید با نور خورشید، حتی در مدت زمان کوتاه نیز رخ می‌دهد. تماس طولانی‌مدت با نور خورشید نیز می‌تواند منجر به این عارضه گردد. در مراحل ابتدایی، پوست به شکل خفیفی قرمز می‌شود، اما با ادامه‌ی تعرض به این اشعه، این قرمزی می‌تواند به ضایعات التهابی، مناطق خارش‌دار یا لکه‌های قرمز تبدیل شود و در موارد حاد، ممکن است پوست به تیرگی یا سیاهی تغییر رنگ دهد.

وی در مورد تمایز بین آفتاب‌سوختگی خفیف و شدید توضیح داد: در آفتاب‌سوختگی شدید، به‌جز تغییر رنگ پوست، درد به‌طور قابل توجهی شدیدتر است. همچنین فرد ممکن است دچار تب، بی‌قراری، ضعف عمومی و در موارد شدیدتر احتمالاً غش شود که این نشانه‌ها حاکی از درگیری سیستمیک بدن هستند و نباید نادیده گرفته شوند. اولین اقدام باید شامل انتقال فرد به محیطی خنک و دور از گرما باشد. استراحت، نوشیدن مایعات کافی و جلوگیری از ادامه‌ی قرار گرفتن در معرض نور خورشید از مهم‌ترین اقدام‌های ابتدایی به شمار می‌آید. استفاده از کرم‌های ضدسوختگی و محصولات ترمیم‌کننده پوست نیز می‌تواند به کاهش التهاب کمک می‌کند. در صورت وجود درد، تجویز داروهای مسکن خوراکی یا شربت‌های مناسب با نظر پزشک یا داروساز امکان‌پذیر است و معمولاً با استراحت در محیط خنک و تامین مایعات، علائم به تدریج کاهش می‌یابد.

این متخصص در حوزه پوست و مو بر این نکته تأکید کرد که برخی علائم نیاز به مراجعه فوری به پزشک دارند و تصریح کرد: اگر ضایعات پوستی به سمت تیرگی یا سیاهی روند شود، بر وسعت بدن تأثیر بگذارد یا فرد دچار افت فشار خون، تپش قلب شدید، تشنگی زیاد، خشکی مخاط، ضعف شدید یا علائم کم‌آبی بدن گردد، باید هر چه سریع‌تر به بیمارستان یا نزدیک‌ترین مرکز درمانی مراجعه کند. در چنین شرایطی معمولاً نیاز به مایع‌درمانی داخل وریدی ضروری است، چراکه جبران کم‌آبی تنها با مصرف مایعات خوراکی ممکن است ناکافی باشد. پس از کنترل وضعیت عمومی بیمار، درمان‌های موضعی شامل پمادهای ضدسوختگی و ترمیم‌کننده پوست آغاز می‌شود.

کراچیان در رابطه با عوارض بلندمدت ناشی از تماس مکرر با نور خورشید گفت: بسیاری از افراد به اشتباه تصور می‌کنند اصلی‌ترین عارضه ناشی از نور خورشید شامل لک، چین‌وچروک یا پیری زودرس پوست است، در حالی که خطرناک‌ترین پیامد ناشی از قرار گرفتن مداوم در معرض اشعه فرابنفش، افزایش احتمال ابتلا به سرطان‌های پوستی است. سرطان‌های سلول پایه‌ای، سرطان سلول سنگفرشی و برخی انواع ملانوما از جمله سرطان‌هایی هستند که می‌توانند بر اثر تابش مداوم نور خورشید به وجود آیند. این خطر در افرادی که به‌طور مداوم در فضای باز مشغول به کار هستند، مانند کشاورزان یا کسانی که سابقه پرتودرمانی دارند، بیشتر مشاهده می‌شود.

وی بر ضرورت پیشگیری تأکید کرده و افزود: بهترین راهکار، اجتناب از قرار گرفتن غیرضروری در معرض نور مستقیم خورشید است، با این که این امر برای برخی مشاغل امکان‌پذیر نیست. در این وضعیت، استفاده از کرم ضدآفتاب با SPF بالا، تجدید آن هر دو ساعت یک‌بار و استفاده به میزان کافی از ضدآفتاب از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است، زیرا مصرف ناکافی اثربخشی مطلوب را نخواهد داشت. ضدآفتاب علاوه بر صورت باید بر روی دست‌ها و سایر نواحی در معرض نور نیز به کار رود. همچنین پوشیدن کلاه لبه‌دار، لباس‌های آستین‌بلند و یقه‌دار برای پوشاندن گردن، و در صورت امکان استفاده از ماسک‌های محافظتی می‌تواند به‌طور قابل ملاحظه‌ای از پوست مقابل اشعه خورشید حفاظت کند.

این متخصص پوست و مو با اشاره به این که پیشگیری همواره آسان‌تر و هزینه‌کمتری نسبت به درمان دارد، خاطرنشان کرد: رعایت اصول حفاظت در برابر نور خورشید به‌ویژه در روزهای گرم سال و در ساعات اوج تابش، نه تنها از بروز آفتاب‌سوختگی جلوگیری می‌کند، بلکه خطر ابتلا به بیماری‌های جدی پوست از جمله سرطان‌های پوستی را نیز به میزان قابل توجهی کاهش می‌دهد.

انتهای پیام