کشفی شگفت‌انگیز در پرو؛ اینکاها برای ذخیره‌سازی مواد خود سیستم تهویه طراحی کرده بودند

طبق گزارش هریتیج دیلی، محققان باستان‌شناسی در شمال پرو به مجموعه‌ای از انبارهای دولتی اینکاها دست یافته‌اند که به نظر می‌رسد با یک سیستم تهویه طبیعی و کارآمد احاطه شده‌اند؛ کشفی که می‌تواند اطلاعات جدیدی درباره مهندسی و مدیریت منابع یکی از بزرگترین امپراتوری‌های آمریکای جنوبی به ارمغان آورد.

این مجموعه در مکان باستانی وانکاسانگا واقع در دره کوندبامبا از استان کاخابامبا و در ارتفاع تقریبی ۳۴۰۰ متری رشته‌کوه آند کشف گردید. هدایت این پروژه بر عهده جری سولانو کالدرون بوده و شهرداری منطقه کوندبامبا از آن حمایت می‌کند.

کاوش‌های انجام‌شده در بخش C این منطقه ۱۲ سازه دایره‌ای را نمایان ساخت که به‌طور منظم و با شکل هلالی در حاشیه سکونتگاه ساخته شده‌اند. اساتید باستان‌شناسی بر این باورند که این ساختمان‌ها متعلق به «کولکا»ها هستند؛ انبارهایی که دولت اینکا برای نگهداری غلات، مواد غذایی و دیگر اقلام ضروری به کار می‌برد.

در کنار این سازه‌ها، باستان‌شناسان به یک ساختمان دیگر برخورد کردند که در آن دو کانال تهویه سنگی وجود داشت. این کانال‌ها از دیوارهایی ساخته شده‌اند که با سنگ‌های تراش‌خورده و نیمه‌تراش ساخته شده‌اند و به‌نظر می‌رسد با تخته‌سنگ‌های عظیم پوشش‌دار شده‌اند تا جریان هوا میسر گردد.

اوسوالدو ازتا لاتوشه، یکی از پژوهشگران این تیم بیان کرد که این طراحی احتمالاً به گردش بهتر هوا در انبارها کمک می‌کرده و شرایط مطلوب‌تری برای نگهداری مواد غذایی فراهم می‌نموده است.

محققان تأکید می‌کنند که محل قرارگیری این انبارها به‌طور تصادفی انتخاب نشده است. این سازه‌ها در قسمت غربی محوطه قرار دارند؛ جایی که بیشتر از دیگر نقاط تحت تأثیر بادهای منطقه قرار می‌گیرد. این وضعیت باعث می‌شود تا کانال‌های تهویه به‌طور مؤثرتری عمل کنند.

چنین ویژگی‌هایی پیش‌تر نیز در برخی انبارهای اینکایی در مسیر قاپاق نان، شبکه وسیع جاده‌ای امپراتوری اینکا، مشاهده شده بود.

مورد دیگری که به‌عنوان شواهد مهم این کاوش شناخته می‌شود، کشف تکه‌هایی از یک «آریبالوس» است؛ ظرف خاص اینکاها که در یکی از انبارهای احتمالی پیدا شده است. این یافته می‌تواند تأیید‌کننده ارتبط مجموعه با دوران اینکا باشد و نشان می‌دهد که این محوطه بخشی از نظام اداری و تدارکاتی آن‌ها بوده است.

این پژوهش جدید ادامه تحقیقات اولیه‌ای است که نخستین بار در سال ۱۹۸۹ به‌دست معمار خوزه پینیدا کوئودو در این ناحیه شروع شد. اکنون بیش از سه دهه پس از آن، گروهی متشکل از باستان‌شناسان، انسان‌شناسان، متخصصان حفاظت آثار تاریخی و ساکنان محلی دوباره به این منطقه بازگشته‌اند.

محققان امیدوارند که ادامه این کاوش‌ها بتواند نقش دقیق وانکاسانگا را در شبکه مدیریت منابع امپراتوری اینکا و ارتباط آن با دیگر محوطه‌های باستانی اطراف، از جمله ایچابامبا، بیشتر روشن کند. در صورت تأیید این فرضیه، این کشف می‌تواند شواهدی جدید از بهره‌برداری هوشمندانه اینکاها از معماری و ویژگی‌های طبیعی برای ذخیره‌سازی منابع در کوهستان‌های آند را به نمایش بگذارد.