براساس گزارش هریتیج دیلی، پژوهشگران باستانشناسی در منطقه تیرول جنوبی ایتالیا موفق به شناسایی بقایای یک سکونتگاه بزرگ از عصر آهن شدهاند که شامل بیش از ۳۰ خانه میباشد. این روستا تقریباً ۲٬۵۰۰ سال قدمت دارد و یافتههای بهدستآمده نشانگر زندگی روزمره، فعالیتهای اقتصادی و روابط اجتماعی در یک جامعه کوهستانی در دره پوستر است.
سکونتگاه مذکور در منطقه گالگِنبیخل و نزدیک نیدراسن بهدست آمده است؛ جاییکه باستانشناسان از فوریه ۲۰۲۶ در حال بررسی قبل از ساخت یک جاده جدید برای لینک به نواحی آنتولز و اولانگ هستند. حفاریهای انجامشده به مراحل نهایی نزدیک میشود و محققان در این راستا، بقایای ۳۰ خانه، سفال، ابزار، استخوانهای جانوری و شواهدی از فلزکاری را کشف کردهاند.
روستایی متعلق به ۲٬۵۰۰ سال پیش
بررسیهای اولیه نشان میدهند عمر این سکونتگاه به فاصله زمانی ۸۰۰ تا ۵۰۰ پیش از میلاد برمیگردد؛ زمانی که جوامع عصر آهن در نواحی آلپی توسعه یافته بودند. اداره باستانشناسی تیرول جنوبی تأکید کرده است که این نخستین بار است که چنین سکونتگاهی با مقیاس بزرگ بهطور منظم در این استان مورد تحقیق قرار میگیرد.
گستردگی بقایای معماری و تنوع اشیای کشفشده، امکاناتی را برای بررسی از زوایای مختلف زندگی ساکنین فراهم آورده است. باستانشناسان اکنون قادرند تا نه تنها به ساختار سکونتگاه بپردازند بلکه درباره مشاغل و منابع زندگی در آن نیز اطلاعاتی را بهدست آورند.
شواهدی از بافندگی، کشاورزی و فلزکاری
در میان اشیاء کشفشده در گالگنبیخل، ابزارهایی برای ریسندگی و بافندگی نیز یافت شدهاند. بهعلاوه، علائم فعالیت با برنز نیز در این محوطه به ثبت رسیده است. سنگهای آسیاب نشان میدهند که جمعیت روستا در محل سکونت خود دانههای غلات را آسیاب میکردند.
استخوانهای کشفشده از حیوانات نیز اطلاعات قابلتوجهی در خصوص رژیم غذایی و اقتصاد جامعه ارائه میدهند. در این بقایا، استخوانهای گاو بهطور چشمگیری بیشتر از سایر گونهها مشاهده شده است، که نشاندهنده نسبتا خوب بودن منابع غذایی و دامداری در میان ساکنان است.
این ترکیب یافتهها تصوری از جامعهای عکسالعملی ارائه میدهد که در داخل سکونتگاه خود به فعالیتهای گوناگونی از تهیه و پردازش غذا گرفته تا تولید ابزار، کار با فلزات و بافندگی مشغول بوده است.
روستایی که با جهان بیرون ارتباط داشت
گالگنبیخل تنها یک جامعه جداافتاده در میان کوههای آلپ بهشمار نمیآمد. موقعیت آن در دره پوستر این امکان را به وجود میآورد که با نواحی اطراف ارتباط برقرار کند و شواهد باستانشناختی ثابت میکنند که ساکنان این روستا با جوامع منطقه ونتو در شمال شرقی ایتالیا نیز در ارتباط بودند.
این ارتباط میتواند نمایانگر روند رفتوآمد، تبادل کالا یا پیوندهای عمیقتر میان جوامع عصر آهن باشد. در نتیجه، یافتههای گالگنبیخل نشان میدهند که ساکنان این مناطق کوهستانی، با وجود فاصله از مراکز عمده، بخشی از شبکههای ارتباطی گستردهتری بودند.
محل دفن نوزادان در قلب روستا
یکی از موارد قابل توجه محوطه، گورستان کوچکی در مرکز سکونتگاه است که تنها نوزادان در آن دفن شدهاند. این کودکان برخلاف برخی روشهای تدفین رایج در منطقه سوزانده نشدهاند و بقایای آنها بهطور مستقیم در داخل روستا دفن گردیده است.
این شیوه تدفین با آنچه در گورستان عصر آهن ویندشنور، در نزدیکی این ناحیه مشاهده شده، متفاوت است. در آن گورستان، سوزاندن اجساد معمول بوده است. این تفاوت میتواند دلیلی بر وجود سنتها و آیینهایی متفاوت برای دفن نوزادان در جامعه گالگنبیخل باشد.
پژوهشگران اظهار میدارند که جامعه گالگنبیخل برای نوزادان کوچک خود رسومی خاص در دفن داشتند و آنها را بهشیوهای متفاوت از سایر اعضای جامعه به خاک میسپردند. این نکته میتواند اطلاعات تازهای در خصوص جایگاه اجتماعی و آیینهای مرتبط با مرگ در جوامع عصر آهن بهدست دهد.
مرگومیر بالای کودکان
بهطور کلی، گورهای نوزادان شرایط سخت زندگی در آن زمان را منعکس میکنند. برآوردهای باستانشناختی حاکی از این است که میزان مرگومیر در میان کودکان در جوامع آن دوره بسیار بالابود و انتظار میرفت که حدود ۲۰ تا ۳۵ درصد از کودکان، اولین سال زندگی خود را بهپایان نرسانند.
البته، تعداد گورهای کشفشده بهتنهایی نمیتواند نرخ مرگومیر را در گالگنبیخل بهطور دقیق مشخص کند، اما این یافتهها به همراه دیگر شواهد میتوانند به پژوهشگران کمک دهند تا شرایط زندگی و الگوهای جمعیتی جامعه را بهتر تحلیل کنند.
پنجرهای به زندگی جوامع آلپی عصر آهن
سکونتگاه گالگنبیخل و گورستان ویندشنور، نیدراسن را به یکی از نقاط کلیدی در مطالعات جوامع عصر آهن در منطقه آلپ تبدیل کرده است. وجود تعداد زیادی خانه، ابزار خانگی، شواهد صنایع دستی، بقایای جانوری و تدفینهای واقع در سکونتگاه، اطلاعات سودمندی را در اختیار باستانشناسان قرار میدهد.
این یافتهها موجب میشوند تا زندگی مردم در بین ۸۰۰ تا ۵۰۰ پیش از میلاد را تنها از طریق اشیای پراکنده یا گورستانها تحلیل نکنیم؛ بلکه ساختار اجتماعی و فعالیتهای روزمره آنها نیز بهخوبی شناخته شود. از روشهای سکونت و تهیه غذا تا صنایع دستی، دامداری و روابط با جوامع دورتر، زوایای مختلف زندگی ساکنان این روستای باستانی اکنون در دسترس پژوهشگران قرار گرفته است.
کشف گالگنبیخل همچنین بهوضوح نشاندهنده این است که هنوز بخشهایی از گذشته جنوب تیرول تحت چشمانداز امروزی مخفی ماندهاند. یک پروژه عمرانی برای راهسازی، به این یافتههای باستانشناسی انجامید که بخشی از تاریخ مهم این منطقه را پس از گذشت ۲٬۵۰۰ سال نمایان کرد.
نظرات کاربران