محمد فیضی، در گفت‌وگو با ایسنا، با اشاره به انتشار دستور جمع‌آوری چوب‌های خشک کف جنگل در روزهایی که جنگل‌های ایران تحت فشار خشکسالی، آفت، آتش‌سوزی و برداشت‌های نامناسب قرار گرفته‌اند، گفت: این بخشنامه نگرانی قابل‌توجهی را میان متخصصان و علاقه‌مندان به طبیعت برانگیخته است؛ و این نگرانی کاملاً هم بی‌پایه نیست، چون چوب‌های خشکِ کف جنگل «زباله» محسوب نمی‌شوند؛ آن‌ها در واقع ستون فقرات تداوم حیات جنگل‌اند.

وی ادامه داد: تنه‌های افتاده و چوب‌های خشک، زیستگاهِ هزاران موجود ریز و درشت هستند؛ از قارچ‌ها گرفته تا حشرات سودمند، خزندگان و پرندگان، و حتی نهال‌هایی که در مراحل اولیه رشد قرار دارند. برداشتن این عناصر، یعنی قطع کردن پیوندهای یک اکوسیستم کامل. این چوب‌ها به‌تدریج تجزیه می‌شوند و خاک جنگل را سرشار از نیتروژن، فسفر و کربن می‌کنند؛ عناصری که هیچ نوع کود شیمیایی نمی‌تواند همان اثر زیستی و طبیعی را به‌طور کامل جایگزین کند.

فیضی همچنین توضیح داد: چوب‌های کف جنگل مثل سدهای کوچک طبیعی عمل می‌کنند؛ در نتیجه سرعت جریان رواناب را پایین می‌آورند، فرسایش خاک را محدود می‌سازند و شرایط را برای نفوذ بهتر آب در لایه‌های خاک فراهم می‌کنند. وقتی چوب‌های خشک در جای خود باقی بمانند، رطوبت خاک بهتر حفظ می‌شود، احتمال گسترش آتش کمتر می‌شود و زمینه برای احیای طبیعی جنگل تقویت می‌گردد.

وی در ادامه تأکید کرد: جنگل صرفاً یک منظرۀ طبیعی نیست، بلکه یک موجود زنده و پویاست که خود می‌داند چگونه آسیب‌هایش را ترمیم کند. حذف چوب‌های خشک، یعنی برداشتن «دارو» از پیکر جنگل. چنین اقدام‌هایی که خارج از چارچوب‌های علمی انجام می‌شوند، می‌توانند پیامدهای نگران‌کننده‌ای را در زیستگاه‌ها ایجاد کنند؛ از جمله کاهش تنوع زیستی، تشدید فرسایش خاک، افزایش ریسک سیلاب، افت توان احیای طبیعی جنگل و همچنین وارد شدن آسیب به چرخه مواد غذایی جنگل.

عضو شورای هماهنگی شبکه تشکل‌های محیط زیست و منابع طبیعی کشور در پایان با تأکید بر این نکته که چوب‌های خشک کف جنگل «سرمایه» هستند نه «ضایعات»، خاطرنشان کرد: باید جنگل را دید، درک کرد و سپس تصمیم گرفت؛ نه اینکه با بیل و کامیون وارد قلب طبیعت شویم. از مردم و فعالان محیط زیست می‌خواهیم توقف جمع‌آوری چوب را در عرصه‌های طبیعی به‌طور جدی مطالبه کنند، بر مدیریت علمی متکی بر اصول اکولوژی و آبخیزداری اصرار ورزند، از کارشناسان مستقل برای تصمیم‌سازی درست حمایت کنند و همچنین آگاهی عمومی درباره نقش چوب‌های خشک در سلامت جنگل را افزایش دهند.

انتهای پیام