فلرها در راه خاموشی؛ بهبود کیفیت هوا در مناطق نفتی

طبق اعلام ایسنا، بحران فلرسوزی به مدت سال‌ها یکی از دغدغه‌های اصلی در صنعت نفت و گاز کشور محسوب می‌شود و به‌عنوان یکی از عوامل هدررفت منابع باارزش انرژی شناخته می‌شود. گازهایی که معمولاً به جای استفاده در کاربری‌های مختلف، در مشعل‌ها سوزانده می‌شوند، نه‌تنها موجب اتلاف این منابع حیاتی می‌گردند بلکه می‌توانند به انتشار آلودگی در جو نیز منجر شوند.

طی سال‌های اخیر، جمع‌آوری گازهای مشعل و کاهش این عمل به‌عنوان دو استراتژی مکمل برای کاهش هدررفت انرژی و پیامدهای زیست‌محیطی مرتبط با آن مورد توجه قرار گرفته است. بر اساس آمار موجود، از زمان آغاز به کار دولت چهاردهم، میزان جمع‌آوری گازهای مشعل از حدود ۷ میلیون مترمکعب به بیش از ۱۶ میلیون مترمکعب در روز افزایش یافته است؛ این اقدام می‌تواند به بازگرداندن بخشی از گازهای هدررفته به چرخه مصرف و ارتقای کیفیت هوا کمک کند.

علاوه بر این، بهره‌برداری از گازهای جمع‌آوری‌شده می‌تواند در شرایط عدم تعادل تولید گاز، اهمیت ویژه‌ای پیدا کند. این گازهای بازیافتی بعد از فرآوری می‌توانند در بخش‌های مختلف اقتصادی به کار گرفته شوند و به تأمین انرژی و خوراک صنایع، نیروگاه‌ها و پتروشیمی‌ها کمک نمایند.

احمد طاهری - رئیس مرکز ملی هوا و تغییر اقلیم سازمان حفاظت محیط زیست - در خصوص نظارت بر آلایندگی مرتبط با فلرسوزی به ایسنا گفت: یکی از اهدافی که در دولت چهاردهم به‌طور جدی پیگیری گردید، همراه با توسعه انرژی‌های نو، کاهش فلرسوزی بود که هر دو موضوع به‌طور مستقیم تحت نظارت رئیس‌جمهوری قرار داشت.

وی همچنین اشاره کرد: در زمینه کاهش فلرسوزی، پیش از شروع جنگ، پیشرفت‌های قابل توجهی حاصل گردید و فلرسوزی در کشور به میزان بیش از ۱۵ میلیون مترمکعب در روز کاهش یافت. به طور مشخص، تعدادی از فلرهایی که برای چندین دهه فعال بودند و علاوه بر اتلاف منابع کشور، به آلودگی هوا نیز دامن می‌زدند، پس از سال‌ها مدیریت و خاموش شدند.

رئیس مرکز ملی هوا و تغییر اقلیم سازمان حفاظت محیط زیست به ادامه داد: یکی از اقدامات مشترکی که با همیاری شرکت ملی نفت اجرایی شد، طراحی طرح‌های «به‌سوزی» برای فلرهایی بود که علاوه بر سوزاندن گاز، آلایندگی قابل توجهی نیز تولید می‌کردند. در این رویکرد، پیش از اجرای طرح‌های اساسی برای کاهش فلرسوزی، تلاش بر این بود تا با اصلاح فرایند احتراق، میزان آلایندگی این فلرها کاهش یابد و سپس در مرحله بعدی، به کاهش یا حذف کامل فلرسوزی پرداخته شود.

به گزارش ایسنا، تا پیش از شروع فعالیت دولت چهاردهم، روزانه نزدیک به ۷ میلیون مترمکعب از گازهای مشعل در مناطق نفت‌خیز جنوب، شرکت نفت مناطق مرکزی ایران و شرکت نفت و گاز اروندان جمع‌آوری می‌شد که این مقدار با افتتاح واحدهای جدید برای جمع‌آوری گازهای مشعل با رشد قابل توجهی روبه‌رو گردید.

بر اساس اطلاعات موجود، در حال حاضر حدود ۸۰ میلیون مترمکعب گاز همراه نفت در کشور تولید می‌شود که بخشی از این مقدار به واحدهای ان‌جی‌ال متعلق به شرکت ملی مناطق نفت‌خیز جنوب و سایر واحدها منتقل می‌گردد و بخشی نیز به دلیل نبود فرآیندهای مناسب مانند فرآوری، شیرین‌سازی، فشارافزایی و انتقال به مقاصد مشخص، در واحدهای بهره‌برداری به‌صورت گاز مشعل سوزانده می‌شود.

علیرغم این، با توجه به شرایط تولید نفت خام، هر روز بین ۴۰ تا ۵۰ میلیون مترمکعب گاز مشعل وجود دارد و این میزان به علت نوسانات در تولید نفت خام متفاوت است و هر سال بر اساس شرایط موجود، تولید می‌شود. با در نظر گرفتن محدودیت‌های موجود در تأمین سرمایه و لزوم حمایت از شرکت‌های فعال در این حوزه، پیش‌بینی می‌شود که میزان گاز مشعل تا پایان دولت چهاردهم به حدود ۳۵ میلیون مترمکعب در روز کاهش یابد.

به‌طور کلی، جمع‌آوری گازهای مشعل نه تنها می‌تواند به کاهش انتشار آلاینده‌ها کمک کند، بلکه بخشی از منابع هدررفته انرژی را به چرخه تولید و مصرف باز می‌گرداند؛ موضوعی که با توجه به عدم تعادل تولید گاز و نیاز صنایع به یک منبع پایدار از خوراک، اهمیت بیشتری پیدا می‌کند. ادامه روند کاهش فلرسوزی و توسعه طرح‌های جمع‌آوری گازهای مشعل می‌تواند راه را برای استفاده بهینه‌تر از این منابع هموار کند؛ مسیری که به‌طور همزمان به کاهش آلودگی و جلوگیری از اتلاف انرژی می‌انجامد.

بیشتر بخوانید:

جمع‌آوری‌ گازهای مشعل بیش از دو برابر شد

انتهای پیام