به نقل از ایسنا، باید به سخنانی که در حضور کودکان به زبان می‌آوریم توجه کامل داشته باشیم؛ زیرا برخی از جملات ممکن است برای ما بی‌اهمیت به نظر برسند، اما می‌توانند تأثیر عمیقی بر احساس امنیت، اعتماد به نفس و دیدگاه کودک درباره خودش و خانواده‌اش بگذارند. از گفتگو درباره چالش‌های مالی تا انتقادات از کودک یا تخریب شخصیت والد دیگر، کلمات ما در ذهن بچه‌ها بیشتر از آنچه که تصور می‌کنیم باقی می‌مانند.
زمانی که به موضوع مسائل مالی می‌پردازیم و می‌گوییم «الان پول نداریم که اینو بخریم...»، بچه‌ها به راحتی احساس ناامنی کرده و تصور می‌کنند که جهان اطرافشان بی‌ثبات است.
در زمینه ظاهر و ایرادگیری، گاهی با بیان جملاتی نظیر «چقدر چاق شدی!» یا «چرا اینقدر لاغری؟» موجب می‌شویم که کودکان به قضاوت درباره خودشان برآیند و از سنین پایین‌تر عزت نفس آنها آسیب ببیند. همچنین وقتی که به بیان ضعف‌های آنها در جمع می‌پردازیم و می‌گوییم «خیلی خجالتیه... اصلا جلو نمیاید»، کودک در درون خود می‌اندیشد: «من همینی هستم و نمی‌توانم با کسی ارتباط برقرار کنم».
گاهی نیز با بیان حسرت و خستگی جملاتی نظیر «یادش بخیر قبل از بچه‌دار شدن چقدر راحت بودیم...»، احساس بار اضافی و اضافی بودن را به فرزندان خود منتقل می‌کنیم. از طرف دیگر، انتقادات متقابل والدین مقابل کودکان با جملات مانند «بابات تنبله...» یا «مامانت فقط بلده داد بزنه» آرامش ذهنی کودک را مختل می‌کند؛ زیرا والدین باید پناهگاه امنی برای فرزندان باشند و زمانی که این پناهگاه فرومی‌ریزد، آرامش روانی آنها نیز از بین می‌رود.
به یاد داشته باشید که چیزهایی که فکر می‌کنیم بچه‌ها متوجه نمی‌شوند، دقیقاً همان مسائلی هستند که سال‌ها در ذهن و قلبشان حک می‌شود.
انتهای پیام
نظرات کاربران