به نقل از خبرآنلاین، ایالات متحده و چین برای هدف‌گذاری بازگرداندن انسان به قمر زمین، راه‌های متفاوتی را در پیش گرفته‌اند. چین تصمیم دارد قبل از فرود سرنشین‌دار، مراحل کلیدی مأموریت را با استفاده از فضاپیماها و تجهیزات رباتیک ارزیابی کند. در عوض، ناسا برخی از تست‌های اساسی را با حضور فضانوردان اجرا می‌کند تا قابلیت‌های موردنیاز برای فرود در ماه را در شرایط واقعی تحت بررسی قرار دهد.
طبق گزارش منتشرشده در وب‌سایت Mashable، مقام‌های فضایی چین برنامه دارند تا قبل از سال ۲۰۳۰ فضانوردانشان را به سطح ماه بفرستند.
سه مأموریت آزمایشی چین بدون فضانورد
طرح چین از آزمایش فضاپیمای سرنشین‌دار منگژو (Mengzhou) آغاز می‌شود. این فضاپیما قرار است در سال ۲۰۲۷، به‌صورت بدون سرنشین و همراه با موشک لانگ مارچ ۱۰A به مدار پایین زمین سفر کند.
در گام بعدی، فرودگر ماه‌نشین لان‌یوه (Lanyue) در سال ۲۰۲۸ به‌صورت بدون سرنشین به سطح ماه اعزام خواهد شد تا فرایند فرود و برخاست از سطح ماه را آزمایش کند. این مأموریت همچنین فرصتی فراهم می‌آورد تا ویژگی‌های سطح ماه، از جمله دما و رفتار غبار حاصل از آن، بررسی شود.
در سال ۲۰۲۹، چین در نظر دارد یک تمرین کامل را انجام دهد. در این مأموریت، فضاپیمای منگژو و فرودگر لان‌یوه به‌طور جداگانه پرتاب شده و در مدار ماه به یکدیگر متصل می‌شوند و فرآیندهای فرود، برخاست و اتصال دوباره را بدون حضور فضانورد تمرین خواهند کرد.
پس از این آزمایش‌ها، چین با پرتاب دو موشک لانگ مارچ ۱۰، فضانوردان خود را به سمت ماه خواهد فرستاد. بر اساس برنامه‌ای که اعلام شده، سه فضانورد به مدار ماه خواهند رسید و دو نفر از آن‌ها با فرودگر لان‌یوه به سطح ماه فرود خواهند آمد.
ناسا آزمایش‌های سرنشین‌دار را در دستور کار قرار داده است
ناسا نیز با هدف فرود فضانوردان در نزدیکی قطب جنوبی ماه، مأموریت آرتمیس ۴ (Artemis IV) را برای سال ۲۰۲۸ برنامه‌ریزی کرده است. ولی در این برنامه یک مرحله آزمایشی سرنشین‌دار در مدار زمین گنجانده شده است.
در مأموریت آرتمیس ۳ که برای سال ۲۰۲۷ رخ خواهد داد، چهار فضانورد با فضاپیمای اوراین به مدار پایین زمین می‌روند. هدف این مأموریت، بررسی اتصال اوراین به نمونه‌های آزمایشی فرودگرهای شرکت‌های اسپیس‌ایکس و بلو اوریجین و ارزیابی عملکرد سیستم‌های مرتبط است. در این مرحله، فضانوردان قرار نیست به سطح ماه بروند.
ناسا همچنین در مأموریت آرتمیس ۲ چهار فضانورد را به سفری به دور ماه فرستاد که این مأموریت در آوریل ۲۰۲۶ به انجام رسید و بخشی از مسیر بازگشت انسان به ماه را مورد آزمایش قرار داد.
دو راهبرد متفاوت به منظور کاهش خطر
اختلاف اصلی میان دو برنامه در نحوه اعتبارسنجی عملکرد تجهیزات پیش از نخستین فرود سرنشین‌دار وجود دارد. چین اولویت را به آزمایش تجهیزات در مأموریت‌های بدون سرنشین می‌دهد و سپس در نظر دارد فضانوردان را به ماه بفرستد. در مقابل، ناسا بخشی از آزمایش‌های مرتبط با اتصالات و کارکرد فرودگرها را با حضور خدمه انجام می‌دهد.
به نقل از Mashable، وانگ شیانگ، طراح ارشد برنامه اکتشاف ماه چین، اظهار کرده که این کشور تلاش می‌کند هر مأموریت سرنشین‌دار را ابتدا در حالت بدون سرنشین به انجام برساند. این رویکرد نه تنها می‌تواند خطر حضور انسان در مراحل آزمایش را کاهش دهد بلکه تاثیر مثبت بر موفقیت مأموریت‌های رباتیک خواهد داشت، هرچند موفقیت آن‌ها به‌تنهایی نمی‌تواند تضمینی برای عملکرد بی‌نقص تجهیزات در شرایط واقعی با حضور فضانوردان باشد.
از سمت دیگر، زمان‌بندی ناسا نیز به شفافیت نرسیده است. برنامه آرتمیس تاکنون با چندین تأخیر مواجه شده و توسعه فرودگرهای تجاری اسپیس‌ایکس و بلو اوریجین همچنان عوامل کلیدی برای تعیین زمان فرود بعدی خواهد بود.
به این ترتیب، نبرد دو کشور تنها به تسلط بر رسیدن به ماه محدود نمی‌شود بلکه به توانایی آن‌ها در آزمایش، تأیید و آماده‌سازی سیستم‌های پیچیده فضایی نیز وابسته است. چین مسیر آزمایش‌های رباتیک را در اولویت قرار داده و ناسا بخشی از آزمون‌های خود را با حضور فضانوردان پیش می‌برد.
۵۸۵۸
نظرات کاربران