تحول پهپادی در ناوهای هواپیمابر ایالات متحده

فرارو- نیروی دریایی آمریکا در حال انجام آماده‌سازی‌های لازم بر روی ناوهای هواپیمابر خود به منظور گنجاندن بیشتر پهپادها در عملیات هوایی است؛ تحولی که می‌تواند به تغییر اساسی در ساختار سنتی نیروی هوایی ناوهای آمریکایی منجر شود.

طبق گزارش فرارو به نقل از منابع نظامی، ناو هواپیمابر «یواس‌اس تئودور روزولت» به عنوان نخستین ناو آمریکایی به زیرساختی برای جنگ هوایی بدون‌سرنشین مجهز شده است؛ این زیرساخت به منظور فرماندهی و مدیریت پهپادهای آتی، از جمله پهپاد سوخت‌رسان MQ-25 Stingray، طراحی گردیده است. در ابتدا، این قابلیت برای کنترل MQ-25 به کار خواهد رفت، اما ممکن است در آینده به مدیریتی بر سایر هواگردهای بدون‌سرنشین نیز گسترش یابد.

پیش‌بینی شده که MQ-25 وظیفه تأمین سوخت هوایی را برای ناوگان بر عهده بگیرد. نیروی دریایی ایالات متحده برای این پهپاد امکان انتقال حداقل ۱۴ هزار پوند سوخت در فاصله ۵۰۰ مایلی از ناو را در نظر دارد. این توانمندی می‌تواند جنگنده‌های F/A-18 سوپر هورنت را که به انجام بخشی از مأموریت سوخت‌رسانی پرداخته‌اند، برای شرکت در عملیات‌های رزمی آزاد کند.

مدل آزمایشی MQ-25 قبلاً توانایی سوخت‌رسانی به F/A-18، جنگنده F-35C و هواپیمای هشدار اولیه E-2D را به اثبات رسانده است؛ این قابلیت می‌تواند به افزایش برد عملیاتی و مدت زمان حضور هواپیماهای سرنشین‌دار در مأموریت کمک کند.

با این وجود، به دلایل مختلف، ورود عملیاتی MQ-25 با تأخیر روبرو شده و طبق مستندات بودجه‌ای جدید، آغاز قابلیت عملیاتی این پهپاد به سال ۲۰۲۹ موکول گردیده است.

در حقیقت، ایالات متحده قبل از ورود رسمی پهپادها به ناوگان، در حال انجام تغییرات در خود ناوهای هواپیمابر می‌باشد تا این شناورها قادر باشند به صورت همزمان جنگنده‌های سرنشین‌دار و بدون‌سرنشین را مدیریت و کنترل نمایند.