دوست واقعی، ضامن سلامت جسمی و روانی شماست
به نقل از ایسنا، انسانها از زمان آغاز زندگی خود در شبکهای از روابط خانوادگی و اجتماعی قرار دارند. تعداد و کیفیت این پیوندها میتواند بر نحوهی رویارویی افراد با چالشهای زندگی و تنظیم احساساتشان تاثیرگذار باشد. تحقیقات قبلی نشان دادهاند که ارتباطات مناسب میتوانند در برابر استرس نقش حمایتکننده ایفا کنند، عزت نفس را افزایش دهند و به افراد کمک کنند تا احساسات خود را به صورت مثبت مدیریت نمایند. به همین علت، بررسی روابط انسانی نه تنها یک موضوع اجتماعی یا عاطفی به شمار میرود، بلکه از نظر درک عوامل موثر بر سلامت روان و جسم نیز میتواند اهمیت بالایی داشته باشد.
با این حال، بسیاری از مطالعات پیشین فقط در یک کشور انجام شده و نتایج آنها همیشه همسو نبودهاند. تفاوتهای فرهنگی، مذهبی، اقتصادی و اجتماعی ممکن است بر برداشت افراد از دوستی، روابط خانوادگی و حتی درک سلامتی اثر بگذارند. به همین جهت، وجود یک تحقیق با جمعیتی بزرگ و متنوع برای مشخص ساختن اینکه آیا ارتباط میان روابط اجتماعی و سلامتی در فرهنگهای مختلف نیز مشاهده میشود، ضرورت دارد. این نوع بررسی میتواند نشان دهد که پیوندهای اجتماعی چقدر در بین فرهنگهای متفاوت به عنوان یکی از عوامل اصلی بهزیستی انسان شناخته میشوند.
در همین راستا، ولی دورموش، پژوهشگری از دانشگاه علوم سلامت کوتاهیه در ترکیه، تحقیقی را در زمینه ارتباط رضایتمندی از دوستیها و روابط نزدیک با ارزیابی سلامت جسمی و روانی افراد انجام داده است. حوزه تخصصی او شامل مدیریت سلامت، سیاستگذاری سلامت، عوامل تعیینکنندهی سلامتی و حقوق سلامت میشود. این تحقیق همچنین به بررسی رابطه احتمالی میان کیفیت ارتباط افراد با والدینشان در دوران کودکی و وضعیت سلامت آنان در بزرگسالی پرداخته است.
در این تحقیق، اطلاعات حدود ۲۰۵ هزار فرد ۱۸ ساله و بالاتر از «مطالعه جهانی شکوفایی» مورد تحلیل قرار گرفت؛ مطالعهای که عوامل موثر بر شکوفایی انسان در طول زندگی را مورد بررسی قرار میدهد. دادهها از مرحله اولیه این طرح تهیه شدهاند تا تنوع فرهنگی و مذهبی حفظ شود. مشارکتکنندگان از ۲۲ کشور مختلف از جمله اروپا، قاره آمریکا، آسیا، اقیانوسیه، خاورمیانه و آفریقا انتخاب شدهاند. کشورهای نظیر بریتانیا، آمریکا، استرالیا، آرژانتین، برزیل، آلمان، اسپانیا، هند، ژاپن، مصر، نیجریه، آفریقای جنوبی و مکزیک در این پژوهش بررسی شدهاند. افراد میزان رضایت خود را از دوستیها و روابطشان ابراز کردند و کیفیت رابطه در دوران کودکی با پدر و مادر نیز در مقیاسی از «بسیار خوب» تا «بسیار بد» ارزیابی شد. همچنین، شرکتکنندگان وضعیت سلامت روانی و جسمی خود را در مقیاسی از «ضعیف» تا «عالی» بررسی کرده و پژوهشگر عناصر دیگری همچون درآمد و تحصیلات را نیز لحاظ کرد.
یافتههای این تحقیق که در نشریه علمی «Journal of Mental Health» منتشر گردیده، بیانگر این است که افرادی که از دوستیها و روابط خود رضایت بیشتری داشتهاند، عموماً سلامت جسمی و روانی بهتری را نیز گزارش کردهاند. الگوی مشابهی در مورد روابط دوران کودکی با والدین نیز مشهود بود، اگرچه شدت این ارتباط کمتر بود. به گفته دورموش، این نتایج بیانگر آن هستند که روابط خانوادگی در سالهای اولیه زندگی ممکن است با سلامت و بهزیستی در آینده مرتبط باشند؛ در عین حال، دوستیها، روابط عاطفی و دیگر ارتباطات در دوران بزرگسالی نیز میتوانند تأثیر قابل توجهی داشته باشند.
امتیاز سلامت روان در افراد میانسال (حدود ۳۰ تا ۴۰ سال) به نسبت گروه سنی ۱۸ تا ۳۴ سال کمتر بود، در حالی که افراد ۶۵ ساله و بالاتر از لحاظ این امتیاز وضعیت بهتری داشتند. متأهل بودن، داشتن درآمد کافی و هویت مذهبی با امتیازهای بالاتر سلامت جسمی و روانی ارتباط داشت. همچنین، میان کشورهای مختلف تفاوتهای قابل توجهی دیده شد: شرکتکنندگان از اندونزی بالاترین و شرکتکنندگان از ژاپن پایینترین میزان رضایت از دوستیها و روابط را اعلام کردند.
بر اساس این یافتهها، پژوهشگر روابط اجتماعی مستحکم را به عنوان یک «ستون جهانی» برای بهزیستی در فرهنگهای مختلف معرفی کرده است. با این وجود، روابط دوران کودکی تمام سرنوشت سلامتی افراد را تعیین نمیکنند. محیط اجتماعی فرد در طول زندگی دستخوش تغییرات میشود و دوستیها، شراکتهای عاطفی و سایر روابط میتوانند تأثیر تجربیات گذشته را تقویت یا تعدیل کنند. این مطلب اهمیت همزمان توجه به پیوندهای خانوادگی اولیه و روابطی را که افراد در مراحل بعدی زندگی ایجاد میکنند، نمایان میسازد.
دورموش به عنوان مجری این تحقیق توصیه کرده است که سیاستگذاران باید تأثیر روابط عاطفی، خانوادگی و اجتماعی را در برنامهریزیهای سلامت عمومی و استراتژیهای پیشگیری لحاظ کنند.
انتهای پیام