دستاوردهای نویدبخش یک روش درمانی جدید در نابودی سرطان خون
طبق گزارش ایسنا، فشردن همزمان پدال گاز و ترمز معمولاً گزینهای منطقی نیست، اما گروهی از محققان سوئدی و آمریکایی از این رویکرد به عنوان یک راهکار نوین برای درمان لوسمی استفاده میکنند.
به نقل از میراژ نیوز، متد جدیدی که این تیم تحقیقاتی به کار گرفته، سلولهای سرطانی را مجبور میسازد تا به فعالیت خود ادامه دهند حتی زمانی که سوخت انرژی آنها به پایان رسیده است. آزمایش ابتدایی که بر روی موشها صورت گرفته، نتیجههای بسیار مشوقکنندهای را به همراه داشته است.
این گروه تحقیقاتی به رهبری «لیف اریکسون» (Leif Eriksson) در «دانشگاه گوتنبرگ» (University of Gothenburg) سوئد و «بوآز تیروش» (Boaz Tirosh) در «دانشگاه کیس وسترن رزرو» (CWRU) آمریکا، یک درمان نوین برای لوسمی میلوئیدی حاد ارائه کردهاند.
لوسمی میلوئیدی حاد یک نوع سرطان تهاجمی است که به خون و مغز استخوان آسیب میزند و مانع تولید گلبولهای قرمز و سفید میشود. این بیماری که در سال 2015 تقریباً یک میلیون نفر را در سراسر دنیا تحت تأثیر قرار داده، به درمان فوری نیاز دارد و عمدتاً بزرگسالان را درگیر میکند.
ارفیکسون اظهار داشت: تیروش به عنوان یک بیوشیمیدان، درک عمیقی از فرآیندهای درون سلولی دارد و او بود که این فرضیه درمانی را مطرح کرد. من به عنوان یک شیمیدان محاسباتی، مولکولی طراحی نمودم که قابلیت ورود به سلولهای سرطانی را دارد و آنها را به شکلی که مد نظر داریم، تغییر میدهد.
این مولکول به نام «AcTor» به مهار پروتئین سیگنالدهندهای میپردازد که بر کارکرد پروتئین «mTor» تأثیر میگذارد. پروتئین mTor به مثابه یک مرکز مدیریتی عمل میکند که تعیین میکند چه زمانی سلول باید رشد کند، خود را ترمیم کند یا به استراحت بپردازد. مداخله این محققان سبب میشود که mTor همچنان به صورت کامل کنترل فعالیت سلول را در دست داشته باشد؛ حتی اگر تولید انرژی در میتوکندری به وسیله یک داروی ضد تکثیر متوقف شود. این ترکیب معنایش این است که سلولهای سرطانی در حالی که ترمز فعال است، کماکان به فشردن پدال گاز ادامه میدهند و این به آنها فشار میآورد و نهایتاً موجب مرگ آنها میشود.
اریکسون افزود: این روش کاملاً نوآورانه است و هیچ تأثیری بر سلولهای سالم خون ندارد. علاوه بر این، یافتههای ما از آزمایشهای انجام شده بر روی موشها نشان میدهد که از بروز مقاومت دارویی که معمولاً ممکن است به وقوع بپیوندد، جلوگیری میگردد.
محققان اعلام کردند که AcTor در ترکیب با مهارکننده «Ixazomib» تأثیر بسیار قوی بر لوسمی در هر دو نوع سلول لوسمی میلوئیدی حاد و نمونههای اولیه بیمار داشته و همچنین آزمونهای حیوانی این را تأیید میکند. این درمان میلوئیدی حاد با جهش TP53، نوعی سرطان بسیار تهاجمی که پیشآگهی ضعیف و گزینههای درمانی محدودی دارد، به طور مشابه مؤثر عمل کرده است. علاوه بر حذف سلولهای خونی بیماری، سلولهای بنیادی لوسمی که میتوانند به عود بیماری منجر شوند نیز از بین رفتند.
اریکسون گفت: ما دریافتیم که درمان ما منجر به آزادسازی پروتئین «ADM2» میشود که میتواند به عنوان یک نشانگر زیستی برای ارزیابی پاسخ به درمان به کار رود. این نتیجه ممکن است راهنمایی برای آزمایشهای بالینی و انتقالی آتی باشد.
تحقیقات برای اعتبارسنجی این روش در آزمایشهای پیشبالینی و در نهایت بالینی در حال اجراست. هنوز مسیر طولانیای وجود دارد تا این متد بتواند برای درمان بیماران مبتلا به لوسمی حاد میلوئیدی عودکننده یا مقاوم به درمان که با گزینههای محدودی دست و پنجه نرم میکنند، به مرحله ارائه برسد.
اریکسون خاطرنشان کرد: تحقیقات ما نمونهای از تغییر رویکرد پژوهش به سمت تمرکز بر متابولیسم سرطان در سلولها است؛ به جای این که تنها به روشهای آسیب رساندن به DNA متکی باشیم. توسعه دارو فرآیندی پرهزینه است، اما ما امید داریم که نتایج ما بتواند جلب توجه کافی کند تا تحقیقاتمان به منظور یافتن درمانی برای این بیماری جدی ادامه یابد.
این پژوهش در مجله «Molecular Cancer» منتشر شده است.
پایان پیام