شکار شیرماهی مهاجم برای نجات صخره‌های مرجانی

مدتی است به نقاطی که درست بیرون دهانه ورودی هستند سر نزده‌ایم. پس قرار است وارد آب شویم و سعی کنیم به جایی برویم که «جزایر الکسبی» نام دارد.

ما به جایی می‌رویم که بتوانیم آنها را پیدا کنیم. تقریباً می‌توانیم بوی شیرماهی‌ها را حس کنیم. می‌دانیم کجا خواهند بود.

هیچ‌کدام از این شیرماهی‌ها نباید اینجا باشند. وقتی تعداد این موجود مهاجم که هیچ‌چیز آن را نمی‌خورد بیش از حد می‌شود و خودش مقدار بسیار زیادی از موجودات بومی ما را می‌خورد، تعادل طبیعت به‌شدت به هم می‌خورد.

شیرماهی‌ها به شکارچی شماره یک صخره‌های مرجانی ما تبدیل شده‌اند. آنها همه چیزهایی را می‌خورند که صخره مرجانی را زنده و سالم نگه می‌دارند.

وقتی کسی همیشه تک‌تک بخش‌های این صخره‌ها را می‌گردد، تعدادشان را پایین نگه می‌دارید و آن ماهی‌ها دیگر تخم نمی‌گذارند؛ بنابراین به صخره‌های دیگر گسترش پیدا نمی‌کنند.

هرکدام از این ماده‌ها دو میلیون تخم می‌گذارد. هرچه افراد بیشتری این ماهی‌ها را از بین ببرند، ماهی‌های بومی ما بیشتر رشد و شکوفا می‌شوند. و این دلیل اصلی انجام این کار توسط ماست.

یک ظرف پر داریم. بسیار خب. ببینیم. یک عالمه کوچک اینجا هست، درست است؟ پس بد نیست، نه؟

این هیولا را نگاه کنید. اگر قرار است ماهی بخورید، این همان ماهی‌ای است که باید بخورید.

ما آمده‌ایم که برنده شویم. ووو!

شرکت ریشه‌کنی شیرماهی، پایان ارتباط.