باستانشناسان در کاوشهای اخیر خود در مصر، به یافتهای مهم دست یافتند. این کشف ارزشمند شامل بقایای یک اسب جوان و قلعهای باستانی است که پرده از جنبههای ناشناخته تاریخ نظامی و اجتماعی فراعنه برمیدارد. در کنار این کشف، کتیبههایی نیز یافت شده که به نبردهای خونین با قبایل لیبیایی اشاره دارد و درک ما را از دوران پادشاهی نوین غنیتر میکند.
کشف اسب نظامی در قلعه باستانی فراعنه
باستانشناسان در قلعهای باستانی واقع در «ابقعا» در دلتای نیل غربی مصر، بقایای یک اسب ۳۰۰۰ ساله جوان را کشف کردند. این اسب، احتمالاً ارابهکش نظامی بوده و تدفین تشریفاتیاش همراه با متعلقات مهارش، به دوره پادشاهی نوین (حدود ۱۵۵۰ تا ۱۰۷۰ پیش از میلاد) بازمیگردد. این قلعه برای دفاع در برابر قبایل لیبیایی مانند «مشوش» استفاده میشد.
کتیبهای با تصویر اسیر لیبیایی و لوحهایی حاوی نامهای فرعون رامسس دوم (حدود ۱۲۷۹ تا ۱۲۱۳ پیش از میلاد) و مرنپتا (حدود ۱۲۱۳ تا ۱۲۰۳ پیش از میلاد) نیز از این سایت به دست آمده است.
اهمیت تاریخی و دیدگاه کارشناسان درباره اسب باستانی
این تدفین اسب، کشفی بینظیر است زیرا بقایای اسکلتهای کامل اسب از مصر فراعنهای بسیار نادر است. لونکه دلپوت، پژوهشگر دانشگاه وین، و کارولین ویلکس، متخصص اسبهای باستانی از دانشگاه مونت رویال، این یافته را برای شناخت کاربرد اسبها در قلعههای نظامی و رابطه انسان و اسب در مصر باستان حیاتی میدانند.
دلپوت با احتیاط تأکید میکند که نمیتوان این اسب را «اسب جنگی» نامید، اما قطعاً یک اسب ارابهکش و حیوانی ارزشمند بود که تدفین دقیق آن نیز همین را نشان میدهد. ویلکس نیز میافزاید بقایای حفظشده اسب، اطلاعات مهمی درباره رابطه انسان و اسب و اهمیت فرهنگی این حیوان در مصر باستان ارائه میدهد.