زنگ خطر برای تأمین امنیت غذایی؛ خروج مرغداران از چرخه تولید
آمارها تنها نگاهی به دنیای وسیع واقعیت‌ها ارائه می‌دهند؛ در حالی که حقیقت تلخ در دل سالن‌های پرورش و میان دستان تولیدکنندگانی نهفته است که هر روز سرشار از استرس و ناامیدی، نبرد جدیدی برای ادامه حیات را آغاز می‌کنند. نوسانات سرسخت نرخ ارز با افزایش غیرقابل پیش‌بینی بهای نهاده‌های اصلی چون ذرت و سویا، فشار مضاعفی به بار آورده است که اثرات آن مستقیماً بر هزینه تولید هر قطعه جوجه مشهود است. همچنین، هزینه‌های سنگین دارو، مکمل‌ها و واکسیناسیون که برای سلامت پرندگان ضروری هستند، بار مالی بیشتری به دوش تولیدکنندگان می‌گذارد. این بحران زمانی شدت بیشتری می‌یابد که با مشکلات تأمین سوخت و انرژی در فصول سرد مواجهی هستیم؛ زمانی که عدم وجود سوخت یا تأمین آن با قیمت‌هایی از بازار آزاد می‌تواند به سرعت تمامی زحمات و سرمایه‌های یک سال تولید را به باد دهد.
یکی از مرغداران سبزوار، ضمن بررسی شرایط دشوار این صنعت، بیان کرد: ما مسئول تأمین پروتئین غذای کشور هستیم، اما حال به دوراهی رسیده‌ایم که نه راه پیش داریم و نه راه پس.
مجید مسعوديان در گفتگو با ایسنا به ضرورت‌های سنگین تولید اشاره کرد و گفت: قیمت تمام‌شده مرغ برای ما تقریباً ۲۶۰ هزار تومان است، در حالی که واسطه‌ها تنها ۱۶۰ هزار تومان به ما پرداخت می‌کنند. در واقع، مرغدار در هر کیلوگرم، بین ۸۰ تا ۹۰ هزار تومان متحمل زیان می‌شود. اگر به اعلامی قیمت‌ها در کانال‌های مربوطه نگاهی بیندازیم، متوجه می‌شویم که کلمه توافق در آنجا نقش بسته است؛ توافق به چه معناست؟ یعنی امروز مرغ را عرضه کنیم و ۴۰ تا ۵۰ روز بعد، بهای آن را دریافت کنیم؟ در حالی که خریدهای ما شامل نهاده، جوجه‌یک‌روزه، واکسن و دارو همگی به صورت نقدی و با نرخ روز ارز انجام می‌شوند.
این تولیدکننده سبزواری تأکید کرد: یک واحد ۲۰ هزار قطعه‌ای نیازمند حدود ۹ میلیارد تومان سرمایه در گردش برای هر دوره است. چگونه می‌توان نهادهای مورد نیاز جوجه و نهاده را با این حجم سرمایه برای یک چرخه تولید تأمین کرد و سه ماه بعد با این بازار، کالایش را با ۴ تا ۴.۵ میلیارد تومان ضرر به فروش رساند؟
وی افزود: ما که حتی مستأجر نیستیم و صاحب سالن‌های تولیدیم، تمامی هزینه‌ها را به صورت نقدی پرداخت می‌کنیم و هیچ نوع تسهیلات بانکی یا حمایتی دریافت نکرده‌ایم، اما اکنون ۸۰ هزار قطعه جوجه‌ریزی من به ۳۷ هزار قطعه تقلیل یافته است. نه تنها از نظر مالی توانایی ادامه کار را ندارم، بلکه هیچ انگیزه‌ای نیز برای ادامه فعالیت وجود ندارد و اگر این شرایط به همین شکل ادامه پیدا کند، در دوره بعدی عملاً تولیدی نخواهم داشت.
مسعوديان به معضل انباشت مرغ در سالن‌ها اشاره و گفت: سیاست‌های نادرست مانع از مدیریت صحیح تولید شده است. مرغ‌های ما به وزن چهار کیلوگرم رسیده‌اند، اما یافتن خریدار برای آنها دشوار است.
زمانی که به ما می‌گویند در صورتی که سودی ندارد، الجوجه‌ریزی نکنید، پاسخ ما این است: اگر جوجه‌ریزی نکنیم، چه بر سر حقوق کارگر ما می‌آید؟ و خسارت ناشی از فرسودگی سالن‌ها را چه کسی جبران می‌کند؟ ما مرغ را به قیمت ۱۵۰ هزار تومان فروخته‌ایم، در حالی که بهای خرید تضمینی سال گذشته ما ۲۴۷ هزار تومان بود. این تضاد قیمتی و وضعیت بازار به وضوح نشان می‌دهد که صنعت مرغداری به جای حمایت، به سمت بحران پیش می‌رود. اگر مسئولان اقدامی برای این بحران نقدینگی و بازار فروش نکنند، به‌زودی شاهد خروج گسترده تولیدکنندگان از این عرصه خواهیم بود و این موضوع سبب بروز بحران جدی در تأمین پروتئین کشور خواهد شد.
در شرایطی که نارضایتی در بین فعالان صنعت طیور کشور به اوج خود رسیده، جزئیات جدیدی از فشارهای وارده بر تولیدکنندگان فاش شده که نشان‌دهنده عدم کارایی سیاست‌های دستوری و نزدیک شدن این صنعت به یک فروپاشی کامل است. مرغداران نه تنها با موانع ناشی از تحریم‌ها و هزینه‌های جاری مواجه‌اند، بلکه در میانه‌ای پر از تناقضات قانونی و تهدیدهای نظارتی گرفتار شده‌اند.
مسعوديان با اشاره به برخورد غیرمتوازن ارگان‌های نظارتی با تولیدکنندگان گفت: هرگاه قیمت مرغ به ۲۸۰ یا ۳۰۰ هزار تومان می‌رسد، تمامی نهادهای نظارتی با ابزار تعزیرات، تهدید و جریمه‌های سنگین به سراغ ما می‌آیند و تولیدکننده را به جرم گران‌فروشی تحت پیگرد قرار می‌دهند؛ اما در دو ماه اخیر، زمانی که ما مرغ را با نرخ ۱۵۰ تا ۱۷۰ هزار تومان می‌فروشیم و متحمل ۹۰ هزار تومان زیان خالص در هر کیلو می‌شویم، هیچ مسئول و ناظری وجود ندارد که صدای ما را بشنود.
وی تأکید کرد: این همان تناقضی است که تولیدکنندگان را در میان دو انتخاب دشوار قرار داده است. در زمان گرانی به بهانه تأمین امنیت غذایی اظهاراتی را مطرح می‌کنند و در زمان زیان‌های ما، می‌گویند نگذارید جوجه‌ریزی کنید؛ در حالی که اگر در آن زمان هم اقدام به کاهش جوجه‌ریزی می‌کردیم، همان افراد نیز فریاد می‌زدند.
مسعودیان با ارائه شواهدی از افزایش قیمت‌ها اظهار داشت: در یک دوره ۴۵ تا ۶۰ روزه، هزینه‌های واکسن و دارو دو برابر شده‌اند. دارویی که دوره قبل ۹ میلیون و نیم تومان خریداری شده بود، اکنون به ۱۷ میلیون و ۸۰۰ هزار تومان رسیده و نمونه‌ای دیگر از یک میلیون و ۲۰۰ هزار تومان به چهار میلیون تومان جهش قیمت داشته است. از طرفی تأمین همین اقلام نیز به صورت نقدی و با تأخیرهای غیرقابل پیش‌بینی همراه است.
این مرغدار سبزواری ادامه داد: هنگام صدور مجوز، از ما می‌خواهند برگه تعهدی را امضا کنیم که نتیجه آن این است که مسئولیت تأمین نشدن سوخت در زمستان بر دوش خود مرغدار گذاشته می‌شود؛ به این معنا که دولت از قبل سلب مسئولیت می‌کند. به ما گفته می‌شود که سوخت جایگزین را با نرخ ۴۱ هزار تومان تهیه کنید. محاسبات ما نشان می‌دهد که یک واحد ۵۰ هزار قطعه‌ای برای ضرورات موتور برق و دیگر مصارف، روزانه حداقل ۵۰۰ لیتر گازوئیل نیاز دارد. به همین ترتیب، برای فصل سرد نیاز به ۶۰ هزار لیتر گازوئیل داریم که فقط هزینه آن نزدیک به دو میلیارد تومان می‌شود. کدام مرغدار با این زیان‌های مکرر توان پرداخت چنین هزینه‌ای را دارد؟ بنابراین فشار هزینه‌های لجستیک و حمل و نقل که هر روز در حال افزایش است، در کنار موارد مذکور، باعث شده تا رمقی برای ادامه کار باقی نماند.
این مرغدار همچنین در تشریح این وضعیت گفت: هر وقت جوجه‌ریزی انجام می‌دهیم، تمام مدارک خود را بارگذاری کرده و به مسئولان اعلام می‌کنیم که به سوخت نیاز داریم؛ اما رویکرد آنها با آنچه ما واقعا نیاز داریم، فاصله زیادی دارد. به ما می‌گویند شما سهمیه‌ای دارید که مثلاً ۱.۵ لیتر به ازای هر جوجه است و باید مانند رانندگان کامیون در سامانه ثبت‌نام کنیم. حال پرسش اینجاست: با این سهمیه‌ای که تنها یک لیتر به ما اختصاص داده می‌شود، چگونه می‌توانیم دستگاه‌های خود را فعال نگه داریم؟
وی اضافه کرد: من دارای ۵ واحد ۱۸ هزار قطعه‌ای هستم و در هر سالن بین چهار تا پنج دستگاه جت‌هیتر برای گرمایش نیاز دارم تا دمای ۲۸ درجه را در فصول سرد حفظ کنم. در حال حاضر نیز که جوجه‌ریزی انجام می‌دهیم، تا ۱۵ روزگی به دمای ۳۲ درجه نیاز داریم و بعد از آن هر دو سه روز، دما را یک درجه کاهش می‌دهیم.
این مرغدار سبزواری ادامه داد: تمامی فشارها به ما تحمیل شده است. قبلاً تعداد جوجه‌ریزی من ۸۰ هزار قطعه بود، اما اکنون به ۳۷ هزار قطعه رسیده است. اگر این وضعیت ادامه پیدا کند، در دوره بعد جوجه‌ریزی نخواهم کرد.
مسعودیان به تأثیر نوسانات نرخ ارز بر هزینه تولید اشاره کرد و گفت: در کمتر از یک هفته، نرخ ارز تالار دوم که واردات کالاهای اساسی و نهاده‌ها به آن بستگی دارد، از ۱۶۰ هزار تومان به ۱۷۲ هزار تومان رسیده و این افزایشتأثیر مستقیمی بر قیمت تمام‌شده ما دارد. زیرا نهاده‌های موجود ما وارداتی هستند و قیمت ذرت و سویا با نرخ روز ارز تغییر می‌کند. تنها در طول یک هفته، حدود ۱۲۵ میلیون تومان اختلاف قیمت برای خرید یک تریلی ۲۶ تنی ذرت به وجود آمده و همین میزان برای سویا نیز مشهود است. من برای واحد خود به چهار تریلی سویا و ۱۰ تا ۱۲ تریلی ذرت نیاز دارم. از هفته گذشته تا کنون، تفاوت قیمت خرید این نهاده‌ها برای مرغداری من به حدود دو میلیارد و ۵۰۰ میلیون تومان رسیده است. در حالی که کنسانتره، مکمل‌های دان را دو هفته پیش به قیمت ۲۹۵ هزار تومان خریداری کرده بودم که اکنون به ۵۲۰ هزار تومان افزایش یافته است. در هر دوره پرورش، هر مرغ تقریباً پنج کیلو دان مصرف می‌کند.
این مرغدار مشکلات بیکاری ناشی از این بحران را نیز مورد تأکید قرار داد و بیان کرد: تأثیر وضعیت موجود بر نیروی کار بسیار شدید بوده است. من تعداد کارگران مرغداری‌ام را از ۱۰ نفر به سه نفر کاهش داده‌ام؛ به این معنا که ۷ نفر از آنها بیکار شده‌اند. نه تنها دیگر قادر به تأمین حق بیمه آنها نیستم، بلکه توان پرداخت ۳۰ میلیون تومان حقوق ماهیانه‌شان را نیز از دست داده‌ام. متأسفانه این وضعیت دامن‌گیر تمامی همکاران ما در این رشته شده و به طور روزافزون با افزایش بیکاری در این صنعت مواجه هستیم.
صنعت مرغداری در گرداب سوءمدیریت و بی‌برنامگی
رئیس انجمن صنفی گوشت سفید سبزوار در گفت‌وگو با ایسنا در خصوص وضعیت بحرانی صنعت مرغداری کشور هشدار داد و گفت: وضعیت فعلی این صنعت، از زمان‌های گذشته وخیم‌تر شده و بی‌برنامگی در تنظیم بازار، کشاورزان را به مرز نابودی نزدیک کرده است.
سید حسین احمدزاده اشاره کرد: مشکل اصلی بی‌برنامه‌گی و عدم تعادل میان عرضه و تقاضاست. به دلیل کاهش قدرت خرید عمومی، تقاضا در بازار کاهش یافته است؛ با این حال، متأسفانه شاهد افزایش هیجانی جوجه‌ریزی‌ها بدون تحلیل و چارچوب مشخص از سوی سازمان دامپزشکی و وزارت جهاد کشاورزی هستیم.
احمدزاده در ادامه به آمار تولید جوجه یک‌روزه اشاره کرد و گفت: در حال حاضر تولید ماهانه جوجه در کشور به حدود ۱۴۰ میلیون قطعه رسیده که این حجم از بی‌برنامگی منجر به بحران قیمتی عمیقی در بازار شده است. در حالی که تولیدکنندگان جوجه یک‌روزه با چالش‌های قیمتی روبرو هستند، مرغداران نیز به دلیل قیمت‌های بسیار پایین‌تر از نرخ مقرر، متضرر می‌شوند و بسیاری از آنها در آستانه ورشکستگی یا خروج از چرخه تولید قرار دارند.
رئیس انجمن صنفی گوشت سفید سبزوار با ابراز نگرانی نسبت به آینده بازار گفت: اگر این رویکرد غیرتخصصی ادامه یابد، در ماه‌های آتی با تغییرات غیرمنتظره‌ای مواجه خواهیم شد؛ به این معنی که با کاهش عرضه نسبت به تقاضا، مصرف‌کننده نهایی بیشترین آسیب را خواهد دید و شاهد جهش‌های قیمتی بی‌سابقه‌ای در بازار خواهیم بود.
او همچنین با انتقاد شدید از عملکرد پشتیبانی امور دام اظهار داشت: وزارت جهاد کشاورزی به عنوان نهاد مسئول، باید درباره این وضعیت پاسخگو باشد، اما در عمل شاهد پاس‌کاری مسئولیت‌ها هستیم. نقش مهم پشتیبانی امور دام باید تعادل‌بخشی به بازار باشد؛ یعنی در زمان وفور عرضه، باید به گونه‌ای ورود کند که با کشتار و انبار داری، از فروپاشی تولید جلوگیری کند و در زمان کمبود، وارد بازار شده و از ذخایر خود استفاده کند؛ اما این سازمان در عمل، ناتوان است.
احمدزاده ادامه داد: بهانه‌هایی نظیر ضعف زیرساخت‌ها یا کمبود سردخانه از سوی پشتیبانی امور دام غیرقابل قبول است. این نهاد تنها در ظاهر حضور دارد و در واقعیت نقشی ایفا نمی‌کند و در زمان بحران‌ها کنار تولیدکنندگان نیست. فقدان یک مدیریت منسجم و پاسخگو بیش از هر زمان دیگری حس می‌شود.
رئیس انجمن صنفی گوشت سفید سبزوار در ادامه، به چالش‌های مالی تولیدکنندگان اشاره کرد و تصریح کرد: پس از حذف ارز ترجیحی و آزادسازی نرخ ارز نیمایی، قیمت نهاده‌ها بسیار افزایش یافته و بار سنگینی بر دوش تولیدکنندگان گذاشته است. این وضعیت موجب شده تا مرغداران برای تأمین سرمایه در گردش، از تسهیلات بانکی خاصی نظیر طرح پالیز در بانک کشاورزی یا طرح اکوتام در بانک تجارت بهره‌مند شوند.
وی افزود: این طرح‌ها در هماهنگی با واردکنندگان بزرگ یا هلدینگ‌های مشابه اجرا می‌شوند. متأسفانه بانک‌ها به عنوان ضامن پرداخت عمل کرده و نهاده‌ها را از شرکت‌های واردکننده به مرغدار تخصیص می‌دهند؛ اما این فرآیند به سودهای غیرمنصفانه و وحشتناکی منتهی می‌شود که گاه به ۷ تا ۸ درصد به صورت ماهانه به قیمت نهایی کالا افزوده می‌شود. این نوع از تسهیلات‌فروشی با نرخ‌های سنگین، عملاً توان تولیدکنندگان را کاهش داده و زمینه‌ای برای سوءاستفاده‌های سیستماتیک فراهم آورده است.
احمدزاده به معضل دلال بازی اشاره و گفت: در سبزوار، شبکه‌ای گسترده از دلالان بدون شناسنامه فعالیت دارند که در زمان‌های بحران وارد بازار شده و بر آشفتگی آن می‌افزایند. این گروه بدون هیچ ردپایی قانونی و از طریق حساب‌های بانکی دیگران، مرتکب کلاهبرداری‌های متعدد در صنعت می‌شوند. انجمن صنفی گوشت سفید سبزوار بارها مکاتباتی با نهادهای ذی‌ربط از جمله وزارت جهاد کشاورزی، اداره صمت، تعزیرات حکومتی، اداره امور مالیاتی و دادستانی انجام داده است، اما متأسفانه تا کنون اقدامی کارساز در این زمینه انجام نشده است.
وی با اشاره به اینکه انجمن صنفی تمامی مستندات و اطلاعات مربوط به دلالان را در اختیار دارد، گفت: ما آماده‌ایم این اطلاعات را برای ساماندهی بازار به نهادهای نظارتی ارائه دهیم. مطالبات ما از نهادهای مسئول، ایجاد الزام برای دریافت کد مالیاتی و شناسنامه‌دار کردن تمامی فعالان این بخش است تا با تحقق عدالت مالیاتی، دست واسطه‌گران و سوداگران که عامل اصلی نوسانات کاذب بازار هستند، کوتاه شود.
رئیس انجمن صنفی گوشت سفید سبزوار با تأکید بر موقعیت استراتژیک سبزوار به عنوان مرکز تولید گوشت سفید، گفت: سبزوار نقش مهمی در اشتغال‌زایی کشور دارد و این ظرفیت مسئولیت مسئولان را چند برابر می‌کند؛ اما به رغم وجود ظرفیت‌های سرمایه‌گذاری فراوان در این شهرستان، بازار به جولانگاه دلالان و واسطه‌های زیرزمینی تبدیل شده است که بدون هیچ نظارت قانونی به نوسانات دامن می‌زنند.
احمدزاده درباره وضعیت تأمین نهاده‌ها خاطرنشان کرد: باید از تلاش‌های دولت در مدیریت تأمین نهاده‌ها در سال گذشته تشکر کرد؛ چرا که کمبودها احساس نشده است. اما در یک ماه اخیر، قیمت نهاده‌ها به شدت افزایش یافته و روند صعودی آن همچنان ادامه دارد. همچنین، شواهد نشان‌دهنده کاهش کیفیت نهاده‌های وارداتی است که احتمالاً ناشی از محدودیت‌های مرزی است.
وی همچنین به بحران دارو و واکسن به عنوان یکی از موانع اصلی هزینه تولید اشاره و تأکید کرد: داروهای دامی از ابتدای سال جاری بصورت هفتگی با افزایش قیمت مواجه بوده و رشد چندین برابری را تجربه کرده‌اند؛ در حالی که هیچ نظارتی بر این روند غیرقابل کنترل وجود ندارد. همچنین، هزینه‌های حمل و نقل نیز در مقایسه با گذشته بیش از دو برابر شده است.
احمدزاده تأکید کرد: همزمان با افزایش هزینه‌های تمام‌شده تولید به دلیل گرانی دارو، نهاده‌ها و حمل‌ونقل، قیمت مرغ زنده به سبب نبود برنامه‌ریزی در توازن عرضه و تقاضا و ضعف عملکرد پشتیبانی امور دام به صورت بی‌سابقه‌ای کاهش یافته است. بسیاری از تولیدکنندگان که دوره‌های قبل را نیز با زیان و مشکل پشت سر گذاشته‌اند، در حال حاضر عملاً ورشکسته شده و از چرخه تولید خارج می‌شوند. این یعنی در ماه‌های آتی با کاهش شدید عرضه مواجه خواهیم شد که بر مصرف‌کنندگان و مردم آثار منفی خواهد داشت.
رئیس انجمن صنفی گوشت سفید سبزوار همچنین گفت: دامنه ضررهای کنونی دیگر محدود به چندصد میلیون تومان نیست و در حال حاضر زیان‌های میلیاردی به تولیدکنندگان تحمیل می‌شود که به معنای خروج اجباری آنها از چرخه اقتصادی است.
احمدزاده در خصوص راهکارهای خروج از این وضعیت گفت: مدیریت این صنعت نباید به صورت جزیره‌ای باشد. وزارت جهاد کشاورزی باید با استفاده از سیستم‌های هوشمند، نظارت بر میزان جوجه‌ریزی‌ها را حداقل در مقیاس شهرستان و استان به عهده گیرد و اجازه دهد تولید تنها بر اساس کشش واقعی بازار پیش برود.
وی اضافه کرد: پشتیبانی امور دام نیز باید از حالت انفعالی خارج شده و در نوسانات فصلی مانند ماه رمضان یا محرم، با ورود به موقع به بازار، تعادل میان عرضه و تقاضا را برقرار سازد. علاوه بر این، دستگاه‌های نظارتی و دادستانی نیز باید مداخله در زمینه دلال‌بازی‌های سازمان‌یافته در سبزوار که در زمان‌های بحران به کلاهبرداری و سوداگری دامن می‌زنند، انجام دهند. وزارت جهاد کشاورزی باید نقش هماهنگ‌کننده بین این نهادها را ایفا کند تا هر سازمان در راستای وظایف خود، مانعی علیه فروپاشی صنعت ایجاد کند.
رئیس انجمن صنفی گوشت سفید سبزوار به چالش‌های جدید تولیدکنندگان برای ماه‌های آینده اشاره کرد و تصریح کرد: علاوه بر زیان‌های فعلی، ابلاغیه‌های اخیر وزارت جهاد کشاورزی و شرکت نفت نگرانی‌های جدی به وجود آورده است. به مرغداران اعلام شده که برای فصل زمستان سوخت ذخیره کنند، در حالی که عملاً هیچ سوخت جایگزین کافی در اختیار آنها قرار نمی‌گیرد. این تناقض رفتاری نهادهای دولتی که تولیدکنندگان را به هشدار می‌کشاند بدون تأمین زیرساخت، باعث شده بسیاری از مرغداران برای جوجه‌ریزی در ماه‌های آینده احساس ترس کنند. اگر برای این چالش‌ها تدابیر لازم اندیشیده نشود و امیدواری‌های لازم برای تأمین سوخت جایگزین فراهم نشود، باید منتظر کاهش شدید تولید در فصل زمستان و در پی آن، افزایش قیمت‌های شدید در بازار مصرف باشیم که مردم آسیب خواهند دید.
چالش‌های کنونی بازار و حمایت‌های دولتی
مدیر جهاد کشاورزی سبزوار با تأکید بر نقش راهبردی شهرستان سبزوار در زنجیره تأمین پروتئین، اظهار داشت: شهرستان سبزوار دارای ۲۴۷ واحد مرغداری، ظرفیت ۱۳ میلیون قطعه جوجه‌ریزی و سالانه ۲۷ هزار تن تولید گوشت مرغ است. این شهرستان با تولید ۱۸.۵ درصد از کل گوشت سفید استان، بالاترین رتبه را در سطح استان داراست و سبزوار بزرگ نیز ۳۱ درصد از سهم تولید گوشت سفید استان را به خود اختصاص داده که باز هم بالاترین رتبه تولید را در سطح استان دارد.
ابراهیم رودسرابی در گفتگو با ایسنا درباره چالش‌های فعلی بازار و اقداماتی که دولت در این زمینه انجام داده افزود: در حال حاضر به دلیل افزایش قیمت جوجه‌ریزی و عدم کشش کافی در بازار، تولیدکنندگان با چالش‌هایی مواجه‌اند، اما با اجرای تدابیر حمایتی، در حال حاضر بدون هیچ محدودیتی در حال خرید مرغ هستیم. در حال حاضر، مرغ به صورت منجمد به قیمت ۳۳۵ هزار تومان از تولیدکنندگان خریداری می‌شود و این در حالی است که قیمت گوشت مرغ در بازار حدود ۲۳۵ هزار تومان است. این اختلاف قیمت عملاً نوعی حمایت مستقیم از مرغداران محسوب می‌شود.
وی افزود: این روند خرید تضمینی به‌گونه‌ای تنظیم شده که مرغداران می‌توانند با عقد قرارداد، هزینه‌های نهاده‌های خود را به‌صورت نقدی یا سه مرحله تسویه نمایند. این مدل خرید که از ۲۰ روز پیش اجرایی شده، در حال حاضر به موفقیت‌های خوبی دست یافته و نزدیک به ۲۰۰۰ تن مرغ از تولیدکنندگان خریداری شده است.
رودسرابی ادامه داد: در ماه تیرماه، سبزوار رکوردی را در تولید یک میلیون و ۳۰۰ هزار قطعه جوجه‌ریزی ثبت کرده که این حجم از جوجه‌ریزی به بازار وارد شده و در شهریور نیز یک میلیون جوجه‌ریزی به ثبت رسیده است. علت اصلی این حجم بالای جوجه‌ریزی، فراوانی نهاده‌ها و قیمت مناسب جوجه بوده که باعث شده تمامی مرغداران به سمت تولید جذب شوند.
وی با تأکید بر اینکه این حجم از تولید با نیاز واقعی بازار سازگار نیست، تصریح کرد: با وجود اینکه ما از سوی دولت بدون محدودیت در حال خرید هستیم، عدم تخلیه کامل موجودی‌های بازار ناشی از کاهش قدرت خرید مردم است. در حال حاضر، مردم توان خرید پروتئین را مثل گذشته ندارند و این عدم کشش در بازار فشار را بر دوش تولیدکنندگان می‌گذارد. مدیران و اتحادیه‌ها باید با دقت بیشتری در برنامه‌ریزی‌های آتی با توجه به قدرت خرید مردم به میزان جوجه‌ریزی توجه داشته باشند.
در نهایت، باید این نکته روشن شود که بحران صنعت مرغداری، تنها یک مسئله گذرا در زمینه قیمت‌گذاری نیست؛ بلکه نشانه‌ای از چالش‌های عمده در زنجیره تأمین با توجه به نوسانات کلان اقتصادی است. وجود استمرار سیاست‌های کنونی و غفلت از شکاف عمیق میان هزینه واقعی تولید و قیمت‌های بازار، نه تنها مرگ را به سوی مرغداران کشانده بلکه با مختل شدن ظرفیت‌های تولید، امنیت غذایی کشور را به خطر می‌افکند. در حالی که تولیدکنندگان هر بار جوجه‌ریزی با خطر از دست دادن کل سرمایه خود مواجه هستند، اگر راه‌حلی عملی برای تثبیت حاشیه سود و اصلاح ساختار هزینه‌ها ارائه نشود، چیزی که باقی می‌ماند تنها یادآوری از صنعتی است که روزگاری اساس سفره‌های مردم را تشکیل می‌داد.
پایان پیام