قدرت می‌تواند تقویت‌کننده میدان و پشتیبان دیپلماسی باشد
یعقوب رضازاده روز یکشنبه در گفت‌وگو با خبرنگار سیاسی ایرنا درباره این گفته رئیس‌جمهور مبنی براینکه «قدرت را برای صلح می‌خواهیم نه برای جنگ» گفت: در دنیای امروز قدرت یک ابزار اساسی است؛ ابزاری برای اینکه کشورها هدف هجوم، تعطیلی ظرفیت‌ها و آماج ظلم و ستم واقع نشوند. معمولاً هر کشوری که ملت و حکومتش از قدرت، ابزارهای منطقی و عقلانی و توان واقعی دفاعی و تهاجمی برخوردار باشد، کمتر مورد طمع دشمنان قرار می‌گیرد.
نماینده مردم سلماس در مجلس ادامه داد: اگر بخواهیم کشورمان با توجه به وسعت، موقعیت و مساحت جغرافیایی خود به‌عنوان یک کشور تأثیرگذار در غرب آسیا پابرجا بماند، حتماً باید از نظر قدرت نظامی و دفاعی و حتی از حیث توان علمی، اقتصادی و سیاسی، از مؤلفه‌های بسیار بالایی برخوردار باشد تا دشمن و دشمنان طمعی به ملت، خاک و کشورمان نداشته باشند.
هرچه سطح قدرت بالاتر برود، انگیزه تهاجم دشمن کمتر می‌شود
رضازاده افزود: داشتن قدرت و اقتدار، امری لازم و ملزوم برای کشوری است که می‌خواهد در عرصه جهانی از تهدیدات دشمنان و از تهاجم بدخواهان دور بماند. رابطه این دو مؤلفه معکوس است؛ یعنی هر اندازه سطح قدرت پایین‌تر باشد، امکان تهاجم و دست‌اندازی بیشتر خواهد بود و هر چقدر که سطح قدرت بالاتر برود، توان و انگیزه تهاجم دشمن کمتر خواهد شد.
قدرت هم می‌تواند تقویت‌کننده میدان باشد و هم پشتیبان مذاکرات
وی گفت: اما در بحث ابزارهای قدرت، علاوه بر میدان، یکی از ابزارهای مهم قدرت می‌تواند «ابزار دیپلماسی» باشد؛ به این معنا که رساندن پیام حقانیت مردم و حقانیت جمهوری اسلامی ایران در عرصه‌های جهانی و بین‌المللی و محکومیت دشمنان، در صورتی که بر دلایل بسیار قوی و علمی استوار باشد، باز می‌تواند در تقویت اقتدار، توان نظامی و دفاعی و همچنین ارتقای پاسخگویی ملت ایران و جمهوری اسلامی ایران در برابر دنیا نقش ایفا کند. یعنی در حقیقت، قدرت هم می‌تواند تقویت‌کننده میدان باشد و هم می‌تواند پشتیبان و تقویت‌کننده مذاکرات باشد؛ در واقع این دو، لازم و ملزوم یکدیگرند.
تجربه جنگ‌های اخیر نشان داد مذاکره بدون قدرت بازدارندگی کافی نیست
این نماینده مجلس در پاسخ به سوالی در مورد تفاوت میان «مذاکره از موضع ضعف» و «مذاکره از موضع قدرت» اظهار داشت: دشمن هم در جنگ اول و هم در جنگ دوم، در حالی که در روند مذاکره بودیم، در مذاکره اول به‌نوعی به کشور ما حمله کرد و فرماندهان ما به شهادت رسیدند—البته به کمک رژیم جنایتکار صهیونیستی—و در جنگ دوم نیز، در حین مذاکرات، به کشور ما هجوم آوردند که منجر به شهادت رهبر عزیزمان شد.
وی اظهار داشت: شاید دشمن، همان‌طور که خود نیز اذعان کرده، در جنگ اول و دوم به قدرت مقاومت ملت و توان دفاعی نیروهای مسلح ایران آگاهی کامل نداشت. آن‌ها تصور می‌کردند با الگوی کشورهایی نظیر عراق، افغانستان، نیکاراگوئه، لیبی یا سوریه—که رژیم‌هایشان در کمتر از ۷۲ ساعت سقوط کرد—با جمهوری اسلامی ایران نیز مواجه شوند؛ غافل از اینکه موقعیت ژئوپلیتیک و استراتژیک ما، مساحت جغرافیایی، وسعت سرزمین و بیش از ۸ هزار کیلومتر مرزهای ایران، محاسبات آن‌ها را به هم می‌ریزد.
دشمن به این نتیجه رسیده که نمی‌تواند ایران را با ابزار نظامی شکست دهد
رضازاده تصریح کرد: دشمن به این نتیجه رسیده است که نمی‌تواند با ابزار نظامی ما را شکست دهد. لذا بعید می‌دانم مجدداً به تهاجم نظامی روی بیاورد؛ چراکه وضعیت نظامی و دفاعی فعلی ما نسبت به جنگ اول و دوم بسیار تقویت شده است.
دشمن روی تفرقه داخلی و فشار اقتصادی حساب باز کرده است
وی گفت: امروز تمرکز دشمن بر ایجاد تفرقه و نفاق در داخل کشور و تشدید فشارهای اقتصادی است. در این زمینه باید هوشیار باشیم، از هرگونه شایعه‌افکنی پرهیز کنیم و با وحدت و اجتهاد در عمل، از کشورمان دفاع کنیم.
این نماینده مجلس با اشاره به گزافه‌گویی ترامپ درباره ایران اظهار داشت: آن‌ها توان پیاده‌سازی چنین سناریویی را ندارند. اگر هم بخواهند چنین ادبیاتی را عملی کنند، ما با تکیه بر قدرت نظامی‌مان—چه در بحث پهپادی، چه در حوزه موشکی و دریایی—و با اتکا به حضور ملت جان‌فدایمان، به آنان این اجازه را نمی‌دهیم.
رضازاده افزود: در هشت سال دفاع مقدس، رژیم صدام با حمایت همه‌جانبه قدرت‌های جهانی—شامل آمریکا، شوروی، انگلیس، آلمان، فرانسه و ایتالیا—به جنگ ما آمد؛ یکی سلاح شیمیایی تأمین می‌کرد، یکی هواپیماهای پیشرفته می‌داد و دیگری به شیوه‌های مختلف پشتیبانی می‌کرد. با این‌همه، دیدیم که در نهایت صدام سرنگون شد.
وی تأکید کرد: امروز نیز همان وضعیت حمایت‌های جهانی وجود دارد، اما اگر دقت کنید، معادلات تغییر کرده است. برای مثال، زمانی که عربستان در مقابل یمنی‌ها وارد جنگ شد و از ترکیه، پاکستان و حتی آمریکا درخواست نیروی کمکی کرد، آن‌ها صراحتاً گفتند که نمی‌توانیم نیروی کمکی بفرستیم و اگر سلاح بخواهید، تأمین می‌کنیم. لذا به نظر من، اگرچه شیطنت‌ها و شعارها همان شعارهای گذشته است، اما در عمل توان ورود به یک جنگ مستقیم و تمام‌عیار با جمهوری اسلامی ایران را ندارند.
وی گفت: راهکار ما این است که از هرگونه تفرقه و نفاق جلوگیری کنیم، وحدت ملی را حفظ کنیم، به فکر اقتصاد باشیم و هم‌زمان اقتدار نیروهای مسلح مان را روزبه‌روز تقویت کنیم.