آمریکا همزمان هم اقدام به تحریم می‌کند و هم راهکارهای دور زدن تحریم‌ها را مسدود می‌سازد / چه زمانی قصد داریم منتظر تحریم بعدی باشیم؟
بر اساس گزارشی از خبرآنلاین، روزنامه قدس به نقل از منابع خود نوشت: وزارت خزانه‌داری آمریکا در تازه‌ترین اقدام تحریمی خود، بخش‌های ریلی و حمل‌ونقل جاده‌ای ایران را نشانه رفته و به همراه شرکت‌های ایرانی، نام شرکت‌های خارجی ارائه‌دهنده قطعات و خدمات از امارات، ترکیه، اندونزی و دیگر کشورها را نیز در لیست تحریم‌ها قرار داده است. در اعلام رسمی این اقدام، مقامات واشنگتن به‌طور صریح به تلاش برای محدود کردن شبکه‌های تأمین و تدارکاتی اشاره نموده و بر افشای روش‌های «دور زدن تحریم‌ها» تأکید کرده‌اند.
هدف این تحریم‌ها تنها آسیب رساندن به بخش حمل و نقل ریلی و جاده‌ای کشور نیست؛ بلکه در راستای شناسایی و مسدود کردن مسیرهای بقا از تحریم‌های پیشین نیز صورت گرفته است. با توجه به محاصره‌های دریایی و محدودیت‌های موجود در خطوط هوایی، اهمیت استفاده از حمل‌ونقل زمینی و کریدورهای اطراف افزایش یافته است و نظام تحریمی هوشمند، با لحاظ کردن این زنجیره، هر حلقه جدید فرار را به عنوان هدفی برای تحریم‌های آتی شناسایی می‌کند.
در این راستا، ممکن است که مسیرها به‌طور کامل مسدود نشده باشند و سازوکارهایی برای مدیریت وضعیت کنونی و عادی‌سازی نیز در نظر گرفته شده باشد؛ اما اگر این مسیرها نیز در معرض تحریم‌های زمانی آینده قرار گیرند، به واقع تنها زمان و هزینه اجرای محاصره است که تغییر کرده است.
می‌توان اظهار داشت که هر تحریمی قابلیت دور زدن دارد، لیکن هر راهی برای دور زدن نیز در نهایت قابل شناسایی و تحریم مجدد می‌باشد. در چنین وضعیتی، یکی از اشتباهات راهبردی در مواجهه با تحریم‌ها این است که صرفاً به یافتن مسیرهای جایگزین بپردازیم. زیرا پذیرش قاعده تحریم و پیشگامی دشمن، به ما اجازه می‌دهد تا در چرخه‌ای وارد شویم که با انسداد لایه به لایه مسیرهای جایگزین، گزینه‌های موجود به‌تدریج محدودتر و گران‌تر می‌شوند. شایان ذکر است که تحریم‌های ایالات متحده برای مدت‌ها تنها به مقاصد ایرانی محدود نمی‌شود؛ بلکه برای ناکارآمد ساختن شبکه‌های دورزنی، ضمن تهدید واسطه‌ها، تأمین‌کنندگان، بانک‌های عامل، شرکت‌های حمل‌ونقل و حتی طرف‌های قرارداد در کشورهای ثالث را نیز شامل می‌شود. این تحریم‌ها به‌جای یک ساختار ایستا، شبکه‌ای پویا را شکل می‌دهد که خود را با شرایط جدید سازگار می‌کند. با این حال، تجزیه و تحلیل ترتیب تحریم‌های جدید، می‌تواند تصویر بزرگ‌تری از محدودیت‌ها ایجاد کند؛ از دسترسی مالی، دریایی، هوایی، زمینی و ریلی گرفته تا محدودیت در دسترسی به قطعات، فناوری، بیمه، خدمات و شبکه‌های واسطه، همه وجود یک محاصره چندلایه را ترسیم می‌کند که نبرد را از جغرافیای نظامی به جغرافیای دسترسی منتقل کرده است.
از این رو، تحریم‌ها به یک محاصره راهبردی اقتصادی تبدیل شده که زیرساخت‌های ارتباطی جامعه و توانایی آن در بقا را هدف قرار می‌دهد. میدانی جنگی گسترده که تنها در عرصه تقابل نیروهای نظامی تعریف نمی‌شود و آثار آن در زوایای مختلف اقتصادی قابل مشاهده است؛ از نفتکش‌هایی که به دلیل نداشتن بیمه به مشکل می‌خورند، بندرهایی که نمی‌توانند خدمات دهی کنند، هواپیماهایی که هیچ فرودگاهی در انتظارشان نیست، و کارخانجاتی که به صورت ناقص فعالیت می‌کنند چرا که تنها به دلیل عدم وجود یک قطعه وارداتی قادر به تکمیل محصولات خود نیستند.
این شبکه تحریم‌ها در حال شکل‌گیری دیوارهای محاصره است و در چنین شرایطی نمی‌توان انتظار تحریم‌های جدید را داشت و به جست‌وجو برای راههای دور زدن آن‌ها پرداخت. شکستن محاصره نیازمند تغییر در معادلات موجود است و نباید اجازه داد که تنگ‌تر شدن محاصره، عرصه را بر ما سخت‌تر کند.
17302