کم و زیاد نخوابید تا از زوال عقل در امان باشید
بر اساس گزارش ایسنا، مدت زمان ناکافی خواب باکیفیت همواره به عنوان یکی از عوامل خطرزا برای ابتلا به زوال عقل (دمانس) شناخته شده است. اما تحقیقات جدید به بررسی میزان بهینه خواب در شب پرداخته و تعیین کردهاند که برای کاهش خطر ابتلا به دمانس در سالهای پیری، چه میزان خواب لازم است.
یک گروه پژوهشی از دانشگاه یورک در کانادا با تجزیه و تحلیل دادههای حاصل از ۶۹ مطالعه قبلی، رابطهای میان سه عامل کلیدی، شامل فعالیت بدنی، زمان نشستن و مدت خواب، با زوال عقل بررسی کردند.
این عوامل همگی جزو متغیرهایی محسوب میشوند که میتوانیم تا حدودی بر آنها تأثیر بگذاریم. یافتههای این تحقیقات نشان داد که خواب شبانه به مدت ۷ تا ۸ ساعت میتواند به طور مؤثری خطر زوال عقل را کاهش دهد.
علاوه بر این، نتایج نشان داد که نشستن به مدت طولانی (بیش از ۸ ساعت در روز) و کمتحرکی (کمتر از ۱۵۰ دقیقه فعالیت بدنی در هفته) نیز با افزایش قابل توجهی در احتمال ابتلا به زوال عقل مرتبط هستند.
محققان در مقالهای که منتشر کردهاند، تصریح کردهاند که خواب مناسب (بین ۷ تا ۸ ساعت)، ورزشی منظم و کاهش زمان فعالیت کمتحرک میتواند به طور مثبت با کاهش خطر زوال عقل مرتبط باشد و این موارد میتوانند بهعنوان عواملی برای پیشگیری یا به تأخیر انداختن دمانس به شمار روند.
خواب کمتر از ۷ ساعت در شب به افزایش ۱۸ درصدی خطر ابتلا به زوال عقل منجر شد، در حالی که خواب بیشتر از ۸ ساعت با افزایشی ۲۸ درصدی این خطر همراه بود.
این نتایج با تحقیقات قبلی که نشان میدهند خواب زیاد نیز میتواند به اندازه کمخوابی برای سلامتی آسیبزا باشد، سازگاری دارد.
در صورت داشتن هدفی مشخص، خواب بین ۷ تا ۸ ساعت به عنوان بهترین گزینه معرفی میشود.
با این وجود، محققان تأکید میکنند که نتایج به دست آمده نشان دهنده رابطه علت و معلولی نیست؛ بلکه صرفاً همبستگی میان این عوامل را نمایان میکند و نه ارتباط مستقیم.
علاوه بر این، تشخیص تفاوت میان عوامل محرک و پیامدها ممکن است چالشبرانگیز باشد. به عنوان مثال، برخی از مطالعات نشان دادهاند که خواب بیش از حد میتواند نشانهای از آغاز بیماری آلزایمر باشد و نه صرفاً عاملی که به بروز آن منجر میشود.
اگر به ارتباطات مربوط به فعالیت بدنی و توصیههای جلوگیری از نشستن بیش از حد نیز توجه کنیم، به یک سری رفتارهایی میرسیم که به سلامتی مغز کمک میکنند.
اگرچه پژوهشگران آزمایش مستقیمی انجام ندادند، اما به آثار مثبت ورزش، تحرک منظم و خواب بر حفظ جریان خون در مغز، پاکسازی مواد زائد از عصبیها و حفاظت از دیگر بخشهای بدن که با مغز مرتبطند (مانند قلب) اشاره میکنند.
با توجه به اینکه هنوز درمانی برای این بیماری وجود ندارد و تخمین میزنند که شمار مبتلایان به زوال عقل در آینده افزایش یابد، کارشناسان در جستجوی راهکارهایی هستند که از طریق آنها افراد میتوانند احتمال ابتلا به بیماریهایی مانند آلزایمر را از مراحل اولیه کاهش دهند.
گزارشها نشان میدهد که با مدیریت عوامل خطرساز مرتبط با شیوه زندگی، میتوان تا حدود نیمی از موارد ابتلا را پیشگیری کرد.
محققان اذعان میکنند: به طور کلی، پیروی از یک الگوی زندگی فعال و سالم میتواند تأثیرات عروقی، نوروتروفیک (مربوط به رشد و بقای نورونها) و ضدالتهابی به همراه داشته باشد که به سلامت مغز یاری رسانده و ممکن است شروع یا پیشرفت زوال عقل را به تأخیر بیندازد.
یکی از نکات مثبت این تحقیق، میزان بالای افراد شرکتکننده است که حدود ۴.۵ میلیون نفر را شامل میشود.
به علاوه، این دادهها شامل افرادی ۳۵ ساله و بالاتر میشود که سنی بسیار کمتر از شروع بررسی در بسیاری از مطالعات دیگر مرتبط با زوال عقل است.
تمامی مطالعات بررسیشده، شرکتکنندگان را از زمانی که مبتلا به زوال عقل نبودند تحت پیگیری قرار داده و سپس بروز این بیماری را در طول زمان ارزیابی کردند.
با این حال، محدودیتهایی نیز مشاهده میشود؛ مطالعات بررسیشده از نظر روشهای جمعآوری و تلفیق دادهها تفاوتهای معناداری با یکدیگر دارند و مقدار اطلاعات موجود درباره برخی رفتارها نسبت به دیگران متفاوت است. به عنوان مثال، تنها ۳ مطالعه از ۶۹ مطالعه بهطور خاص به عادات کمتحرکی (نشستن طولانیمدت) پرداخته بودند.
پژوهشگران بر این باورند که جمعآوری اطلاعات بیشتر درباره ارتباط میان خطر زوال عقل و صرف زمان زیادی در حالت نشسته میتواند یکی از مسیرهای آینده مطالعات باشد.
آنها همچنین تأکید میکنند که برای درک بهتر ارتباطات میان فعالیت بدنی، رفتارهای کمتحرک و خواب با خطر زوال عقل، نیاز به مطالعات آینده با شرکت افراد میانسال و پیگیریهای طولانیمدت که شامل بررسی تغییرات رفتارهای حرکتی در گذر زمان باشد، وجود دارد.
این تحقیق در نشریه PLOS One منتشر شده است.
انتهای پیام