جنگ جهانی دوم شاهد ظهور بسیاری از نوآوری‌ها در عرصه نظامی بود. در خلال کوشش‌های نیروهای متفقین برای غلبه بر دفاعیات آلمان نازی، دیوار آتلانتیک به‌عنوان یک مانع استراتژیک به شمار می‌آمد. مهندسان بریتانیایی به منظور ایجاد شکاف در این دژ، سلاحی منحصر به فرد تحت عنوان پانجندروم را طراحی کردند.
چرخ‌های انفجاری پانجندروم؛ از مفهوم تا ناکامی در دیوار آتلانتیک
در آغاز جنگ جهانی دوم، کشورها به سمت توسعه سیستم‌های تسلیحاتی آزمایشی پیش رفتند. سلاح پانجندروم، نوآوری عجیبی از انگلستان به حساب می‌آمد که به‌منظور تخریب دیوار آتلانتیک خلق شده بود؛ این دیوار شامل مجموعه‌هایی از پناهگاه‌های بتنی هیتلر در سواحل نروژ، اسپانیا و فرانسه بود. این چرخ بزرگ و موشک‌ران، قرار بود در عملیات اورلرد از قایق‌های پیاده‌سازی به سمت ساحل حمل شود و با انفجار خود، دفاعیات نازی‌ها را از بین ببرد. اما پانجندروم در راستای دستیابی به هدف خود ناکام ماند و به نفع اژدرهای بنگلور کنار گذاشته شد.
مهندسی ناموفق و سرانجام عجیبی‌ترین سلاح جنگ جهانی دوم
سلاح پانجندروم که از چرخ‌های آتش‌بازی کاترین الگوبرداری شده بود، ارتفاعی معادل ۱۰ فوت (تقریباً ۳ متر) داشت و بین دو چرخ بزرگ آن، محفظه‌ای فولادی برای نگهداری یک بمب یک تنی وجود داشت. راکت‌های مجهز به باروت به پره‌ها متصل شده بودند تا دستگاه را با سرعتی بیش از ۶۰ مایل در ساعت (۹۶ کیلومتر در ساعت) به حرکت درآورند. اما در آخرین آزمایش، گیره‌ها شکستند، راکت‌ها به سمت‌های مختلف پرتاب شدند و دستگاه به‌جای هدف، به سوی عکاسان و سپس دریا منحرف گشت. این ناکامی، به پایان پروژه پانجندروم انجامید که به‌عنوان یکی از عجیب‌ترین اختراعات جنگ جهانی دوم شناخته می‌شود.