ظهور چالشهای ناشی از تولید بیش از حد برنج در هند
به نقل از ایسنا، هند با استفاده از دستاوردهای علمی در عرصه کشاورزی و اعمال سیاستهای حمایتی و یارانهای که چندین دهه پیش با هدف تأمین امنیت غذایی به مرحله اجرا درآمد، به یکی از بزرگترین تولیدکنندگان برنج در سطح جهانی تبدیل شده است.
اما افزایش سطح تولید منجر به بروز مازاد قابلتوجهی در موجودی برنج شده که بخش اعظم آن به خارج از کشور صادر میشود. در این شرایط، دولت هند با چالش افزایش هزینههای یارانهای مواجه است.
بررسی مکاتبات دولت مرکزی هند با ایالتها و همچنین گفتوگو با ۱۰ مقام دولتی و افزون بر ۱۲ پژوهشگر نشان میدهد که در دوران نخستوزیری نارندرا مودی، نگرانیها نسبت به فشار مالی ناشی از پرداخت یارانه برای تأمین برنج نه تنها برای شهروندان هندی، بلکه برای مصرفکنندگان بینالمللی نیز بیشتر شده است.
یارانه برنج شامل بیش از دوسوم کل بودجه یارانههای غذایی دولت مرکزی هند است. این بودجه در یک دهه گذشته بهطور قابل توجهی دو برابر شده و پیشبینی میشود در سال مالی ۲۰۲۶-۲۰۲۵ به ۲.۲۸ تریلیون روپیه (معادل ۲۴.۱ میلیارد دلار) برسد.
با وجود پیشبینیها که بارندگیهای ضعیف ناشی از پدیده «النینو» ممکن است برداشت برنج هند در سال زراعی ۲۰۲۷-۲۰۲۶ را کاهش دهد، اما ذخایر گسترده این کشور به وزارت کشاورزی ایالات متحده این امکان را میدهد که همچنان پیشبینی کند صادرات برنج هند در دو سال آینده افزایش خواهد یافت.
بخشی از این مازاد به معرفی گونههای جدید برنج برمیگردد که کشت پایدار این محصول را در مناطق سیلخیز شرق هند ممکن ساخته است. این امر به افزایش ۵۰ درصدی تولید در یک دهه منجر شده که این رقم بهمراتب بیشتر از نیاز داخلی ۱۰۷ میلیون تنی در کشوری با جمعیت ۱.۴ میلیارد نفری است. همچنین باید به حمایتهای نظام یارانهای دولت مرکزی از اواسط دهه ۱۹۶۰ اشاره کرد که هند در آن زمان با چالش تأمین غذای جمعیت خود روبرو بود.
رشد صادرات هند و فروش برنج به قیمت پایینتر، موجب نگرانی رقبای تولیدکننده در تایلند، ویتنام و ایالات متحده شده است. در میانه ماه نوامبر، برنج هند بهطور تقریبی ۱۱۰ دلار در هر تن ارزانتر از برنج شاخص تایلند به فروش میرسید.
در سال ۱۹۶۵، دولت از مردم خواسته بود به دلیل کمبود مواد غذایی، یک روز در هفته از شام صرفنظر کنند، در حالی که اکنون صادرات برنج هند بهصورت حیرتآوری در دهه گذشته دو برابر شده و در سال ۲۰۲۵ به ۲۲.۳ میلیون تن خواهد رسید.
برنج هند اکنون حدود ۴۰ درصد از تجارت جهانی این محصول را شامل میشود و ظرفیت انبارداری کشور بهسختی قادر است بر حجم رو به رشد ذخایر پاسخگو باشد.
تحول در تولید برنج در هند بیشتر مدیون یک گونه به نام «سوارنا-سابوان» (Swarna-SUB۱) است که پژوهشگران هندی در سال ۲۰۰۹ برای کشت تجاری معرفی کردند. این گونه از ترکیب نوع مقاوم به سیل FR۱۳A و گونه پربازده «سوارنا» به وجود آمده است.
پیشبینیها حاکی از آن است که کل تولید برنج هند تا سال ۲۰۳۶ به ۱۷۱ میلیون تن خواهد رسید، در حالی که تقاضای داخلی تنها به ۱۱۰ میلیون تن افزایش خواهد یافت.
دولت هند به منظور مدیریت مازاد تولید، برخی از برنجها را به تولید اتانول اختصاص داده است، اما ذخایر دولتی همچنان به رشد خود ادامه میدهند و در تاریخ اول اکتبر به رکورد ۵۵.۴۷ میلیون تن رسیدند که این رقم بیش از چهار برابر میزان هدفگذاریشده است.
در کشوری که بیش از ۴۰ درصد از نیروی کار آن در بخش کشاورزی مشغول به فعالیت هستند، کشاورزان به شدت مخالف هرگونه کاهش یارانهها هستند. در سالهای ۲۰۲۰ و ۲۰۲۱، کشاورزان به دلیل نگرانی از اصلاحات قانونی که ممکن بود به حذف قیمت تضمینی محصولات منجر شود، اعتراضات گستردهای را به راه انداختند.
بر اساس دادههای وزارت تجارت هند، واردات دانههای روغنی و حبوبات این کشور در سال ۲۰۲۵ به ۲۲.۷ میلیارد دلار رسید که در مقایسه با یک دهه قبل، ۱۲۰ درصد افزایش نشان میدهد. در مقابل، صادرات برنج هند ۱۲ میلیارد دلار درآمد به همراه داشته است.
کارشناسان اظهار داشتهاند که کشت برنج نسبت به دانههای روغنی و حبوبات به کود شیمیایی بیشتری احتیاج دارد و این امر به نوبه خود هزینههای یارانه کود در هند را افزایش میدهد.
طبق گزارش رویترز، برآورد وزارت کود هند نشان میدهد که هزینه یارانه کود در سال مالی ۲۰۲۷-۲۰۲۶ ممکن است از سه تریلیون روپیه - معادل ۳۱.۸ میلیارد دلار - فراتر رود که به چهار برابر میزان یارانه آن در یک دهه گذشته خواهد رسید.
انتهای پیام