کد خبر 600631
تاریخ انتشار: ۱۶ آذر ۱۴۰۱ - ۰۸:۰۳
فلج ذهنی  و انباشت بی‌اعتمادی

ساعت 24 -  حالا دیگر حتی سرسخت‌ترین مدافعان نظام سیاسی ایران زبان گشوده و باور خود را بر اینکه درجه اعتماد ایرانیان به نظام سیاسی روندی کاهنده دارد فاش می‌گویند.زیر پوست مناسبات دولت و شهروندان را اگر خوب جست‌وجو کنیم ادعای بالا به زودی و به خوبی آشکار می‌شود؛ چرا به اینجا رسیده‌ایم؟ آگاهان و دلسوزان به این مرزوبوم هرکدام از دریچه دانش و تجربه خویش و با آوردن نمونه‌های روشن در همان چارچوب می‌توانند به پرسش بالا پاسخ دهند.

کارشناسان سیاست خارجی ناتوانی نظام سیاسی در حل مساله پرونده هسته‌ای و بدتر شدن وضعیت در این باره را زمینه بی‌اعتمادی ایرانیان می‌دانند. جامعه‌شناسان باور دارند واگرایی ایرانیان با نظام سیاسی درباره روش زندگی به بی‌اعتمادی‌ها افزوده است. سیاستمداران باور دارند رفتار شورای نگهبان در حذف افراد نامداری همچون علی لاریجانی و اسحاق جهانگیری دیوار بی‌اعتمادی ایرانیان به نظام سیاسی را برافراشته‌تر کرده است.اقتصاددانان و کارشناسان و فعالان اقتصادی نیز باور دارند بیراهه روی نظام تصمیم‌گیری در میدان اقتصاد بدون تردید در ضخیم‌تر شدن دیوار بی‌اعتمادی میان ایرانیان و شهروندان موثرتر از بقیه عناصر بوده است. ایرانیان می‌پرسند چگونه است که عراق، کویت، عربستان، کره‌جنوبی، چین، انگلستان و… توانسته‌اند نرخ تورم میانگین خود را در دهه تازه‌سپری‌شده زیر ۶ درصد نگه دارند اما نظام سیاسی ایران به هردلیل توانایی این کار را ندارد. شهروندان می‌پرسند این چه مشکلی است که رشد اقتصادی ایران در یک دهه به طور میانگین سالانه صفر شده است؟

ایرانیان با شگفتی بخش‌هایی از صنعت را زیر نظر دارند و می‌بینند دولت و سایر نهادها سال‌هاست آوار ناکارآمدی در این صنایع را روی سر و دوش مصرف‌کنندگان می‌ریزند و حسرت بر دل ایرانیان گذاشته‌اند. صنعت خودروسازی یکی از این صنایع است که با سیاست‌های ناقص نظام تصمیم‌گیری روبه‌رو شده و همه عوامل دست به دست هم داده‌اند که ایرانی‌ها بدترین نوع اتومبیل را با بالاترین قیمت‌ها خریداری می‌کنند. با این وجود گزارش‌ها نشان می‌دهد دو خودروساز بزرگ با تولید هر خودرو زیان بزرگی می‌کنند. یک گزارش منتشرشده از سوی اتاق بازرگانی تهران نشان می‌دهد دو خودروساز بزرگ ایرانی نزدیک به ۱۰۰ هزار میلیارد تومان زیان انباشته دارند. این در حالی است که نرخ تعرفه واردات انواع خودرو در کلاس خودروهای ایرانی بسیار بالاست و اصولا موانع پرشمار در مسیر واردات وجود دارد. این روزگار تلخ خودروسازی آیا بی‌اعتمادی را افزایش نمی‌دهد.

صنعت لوازم خانگی ایران همزمان و شاید جلوتر از تولد این صنعت در کره‌جنوبی تولید را شروع کرد. سیاستگذاری نادرست جایگزینی سیاست وارداتی در دهه ۱۳۵۰ یک صنعت گلخانه‌ای در ایران را شکل داد. این صنعت در دهه‌های ۱۳۷۰ و ۱۳۸۰ و سال‌هایی از دهه ۱۳۹۰ تاب مقاومت در برابر تولید کالای مشابه با کالاهای کره‌جنوبی را که در داخل تولید می‌شد از دست داد. پس از تحریم ۱۳۹۷ ایران از سوی آمریکا گروهی از تولیدکنندگان با لابی‌های پنهان و آشکار راه ورود تولیدات کره‌جنوبی را بستند و به ایرانیان و مقام‌های بالا وعده دادند به زودی تولیدات باکیفیت و قیمت مناسب تولید می‌کنند. حالا و پس از گذشت چند سال معلوم شده نه‌تنها بر کیفیت این کالاها افزوده نشده است بلکه قیمت‌ها نیز سر به آسمان کشیده‌اند. آیا شهروندان ایرانی هنگامی که با این پدیده تلخ روبه‌رو می‌شوند بر اندازه بی‌اعتمادی‌شان به همه نهادها افزوده نمی‌شود؟

فلج ذهنی و انباشت بی‌اعتمادی

«ساعت 24 - حالا دیگر حتی سرسخت‌ترین مدافعان نظام سیاسی ایران زبان گشوده و باور خود را بر اینکه درجه اعتماد ایرانیان به نظام سیاسی روندی کاهنده دارد فاش می‌گویند.زیر پوست مناسبات دولت و شهروندان را اگر خوب جست‌وجو کنیم ادعای بالا به زودی و به خوبی آشکار می‌شود؛ چرا به اینجا رسیده‌ایم؟ آگاهان و دلسوزان به این مرزوبوم هرکدام از دریچه دانش و تجربه خویش و با آوردن نمونه‌های روشن در همان چارچوب می‌توانند به پرسش بالا پاسخ دهند.

به طور مثال کارشناسان سیاست خارجی ناتوانی نظام سیاسی در حل مساله پرونده هسته‌ای و بدتر شدن وضعیت در این باره را زمینه بی‌اعتمادی ایرانیان می‌دانند. جامعه‌شناسان باور دارند واگرایی ایرانیان با نظام سیاسی درباره روش زندگی به بی‌اعتمادی‌ها افزوده است. سیاستمداران باور دارند رفتار شورای نگهبان در حذف افراد نامداری همچون علی لاریجانی و اسحاق جهانگیری دیوار بی‌اعتمادی ایرانیان به نظام سیاسی را برافراشته‌تر کرده است.اقتصاددانان و کارشناسان و فعالان اقتصادی نیز باور دارند بیراهه روی نظام تصمیم‌گیری در میدان اقتصاد بدون تردید در ضخیم‌تر شدن دیوار بی‌اعتمادی میان ایرانیان و شهروندان موثرتر از بقیه عناصر بوده است. ایرانیان می‌پرسند چگونه است که عراق، کویت، عربستان، کره‌جنوبی، چین، انگلستان و… توانسته‌اند نرخ تورم میانگین خود را در دهه تازه‌سپری‌شده زیر ۶ درصد نگه دارند اما نظام سیاسی ایران به هردلیل توانایی این کار را ندارد. شهروندان می‌پرسند این چه مشکلی است که رشد اقتصادی ایران در یک دهه به طور میانگین سالانه صفر شده است؟

ایرانیان با شگفتی بخش‌هایی از صنعت را زیر نظر دارند و می‌بینند دولت و سایر نهادها سال‌هاست آوار ناکارآمدی در این صنایع را روی سر و دوش مصرف‌کنندگان می‌ریزند و حسرت بر دل ایرانیان گذاشته‌اند. صنعت خودروسازی یکی از این صنایع است که با سیاست‌های ناقص نظام تصمیم‌گیری روبه‌رو شده و همه عوامل دست به دست هم داده‌اند که ایرانی‌ها بدترین نوع اتومبیل را با بالاترین قیمت‌ها خریداری می‌کنند. با این وجود گزارش‌ها نشان می‌دهد دو خودروساز بزرگ با تولید هر خودرو زیان بزرگی می‌کنند. یک گزارش منتشرشده از سوی اتاق بازرگانی تهران نشان می‌دهد دو خودروساز بزرگ ایرانی نزدیک به ۱۰۰ هزار میلیارد تومان زیان انباشته دارند. این در حالی است که نرخ تعرفه واردات انواع خودرو در کلاس خودروهای ایرانی بسیار بالاست و اصولا موانع پرشمار در مسیر واردات وجود دارد. این روزگار تلخ خودروسازی آیا بی‌اعتمادی را افزایش نمی‌دهد.

صنعت لوازم خانگی ایران همزمان و شاید جلوتر از تولد این صنعت در کره‌جنوبی تولید را شروع کرد. سیاستگذاری نادرست جایگزینی سیاست وارداتی در دهه ۱۳۵۰ یک صنعت گلخانه‌ای در ایران را شکل داد. این صنعت در دهه‌های ۱۳۷۰ و ۱۳۸۰ و سال‌هایی از دهه ۱۳۹۰ تاب مقاومت در برابر تولید کالای مشابه با کالاهای کره‌جنوبی را که در داخل تولید می‌شد از دست داد. پس از تحریم ۱۳۹۷ ایران از سوی آمریکا گروهی از تولیدکنندگان با لابی‌های پنهان و آشکار راه ورود تولیدات کره‌جنوبی را بستند و به ایرانیان و مقام‌های بالا وعده دادند به زودی تولیدات باکیفیت و قیمت مناسب تولید می‌کنند. حالا و پس از گذشت چند سال معلوم شده نه‌تنها بر کیفیت این کالاها افزوده نشده است بلکه قیمت‌ها نیز سر به آسمان کشیده‌اند. آیا شهروندان ایرانی هنگامی که با این پدیده تلخ روبه‌رو می‌شوند بر اندازه بی‌اعتمادی‌شان به همه نهادها افزوده نمی‌شود؟

کد خبر 600631

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.