آسوشیتدپرس: انتقاد از بازگشت ترامپ به تحریم‌ها به‌عنوان نشانه‌ای از ناکامی‌اش در برابر ایران

بر اساس گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور دولت تروریستی ایالات متحده، مایل است اعلام کند که جنگ خود علیه ایران را زمانی آغاز کرده است که ۵۰ سال فشار اقتصادی نتوانسته است جلوی گسترش برنامه هسته‌ای این کشور را بگیرد؛ اما وی اکنون به این نتیجه رسیده که بازگشت به همان شیوه‌های مالی می‌تواند راه‌حلی برای خاتمه دادن به این جنگ باشد.

بر اساس روایت تسنیم، خبرگزاری آسوشیتدپرس گزارش داده که بازگشت ترامپ به تحریم‌ها نشان‌دهنده ناکامی سایر راهبردهای او برای پایان دادن به جنگ است.

این گزارش نشان می‌دهد که تغییر موضع ترامپ همزمان با کاهش ذخایر تسلیحاتی اصلی ایالات متحده و بن‌بست دوباره مذاکرات صورت می‌گیرد. با این حال، ترامپ بر این باور است که فشارهای تحریمی می‌تواند به یک تغییر مثبت منجر شود.

رئیس‌جمهور ایالات متحده بیان نکرده که چه نوع فشارهای مالی جدیدی را بر ایران تحمیل خواهد کرد، اما دولت آمریکا از ۱۶ آوریل عملیاتی تحت عنوان «عملیات خشم اقتصادی» را علیه ایران به اجرا گذاشته است.

اسکات بسنت، وزیر خزانه‌داری، این بخش از برنامه را به عنوان «معادل مالی» بمباران‌های هوایی ایالات متحده علیه ایران توصیف کرد، به گونه‌ای که کشورهایی که از ایران نفت خریداری می‌کنند یا با آن مبادلات بانکی دارند، ممکن است در معرض تحریم‌ها قرار گیرند.

با این حال، ریچارد نفیو، پژوهشگر ارشد دانشگاه کلمبیا و یکی از طراحان استراتژی تحریم‌های ایران در دوران اوباما، اشاره کرد که یکی از چالش‌های این تغییر موضع این است که تحریم‌ها به سرعت نمی‌توانند بر تنگه هرمز تأثیر بگذارند.

نفیو یادآور شد که اثرگذاری تحریم‌ها به عنوان یک ابزار، محدود است، چرا که ترامپ اهداف مشخص استراتژیک خود را برای جنگ تبیین نکرده است؛ او معمولاً بر این نکته تأکید می‌کند که ایران نباید به سلاح هسته‌ای دست یابد، سپس بر تنگه هرمز تمرکز کرده و پس از آن، به موشک‌های بالستیک اشاره می‌کند. به جای این، ترامپ اقدام به انجام حملات هوایی گسترده و ویرانگر علیه ایران کرده که به نتایج فوری‌تری که در ابتدا وعده داده بود، نرسیده است.

نفیو بیان کرد: «فشار اقتصادی می‌تواند جزئی از استراتژی او باشد، اما او هنوز هدف واضحی را برای آن توضیح نداده است. ترامپ موضع خود را با استفاده نادرست از زور، عدم تبیین اهداف مشخص و نوسان در رویکردهای مذاکرات به طور سیستماتیک تضعیف کرده است.»

بر اساس گزارش آسوشیتدپرس، آخرین روی‌کرد ترامپ به مسائل اقتصادی مرتبط با ایران، نوعی تغییر رویکرد نسبت به مواضع پیشین او به شمار می‌رود. او در گذشته رؤسای جمهور قبلی را که برای محدود کردن توان اقتصادی ایران از تحریم‌ها استفاده کرده بودند، مورد انتقاد قرار می‌داد، اما اکنون خود به همین شیوه روی آورده است.

۲۱۹