بازسازی اقتصاد ملی با «پس انداز»های مردمی

صاحب صنعتی بسیار محترم و صاحب برندی معتبر، که محصول تولیدی اش در هر خانه یی مایه فخر و مباهات صاحب آن خانه است با تنی رنجور و صورتی رنجدیده، منت نهاد و به دیدنم آمد و شرحی داد سخت حزن آور و پرآب چشم از بنگاه اقتصادی اش که در مرز ورشکستگی است.

از سياست هاي غلط اقتصادي گفت و از فضاي به شدت بازدارنده كسب و كار و هجوم اقلام وارداتي با دلارهاي ارزان از همه جاي جهان به كشورمان و اينكه هستي اش در معرض نابودي است و جز واگذاري كارخانه اش و حتي تمامي اموالش چاره يي برايش نمانده است. مي گفت و مي گريست و مي خواند اين شعر نيما را كه «نازك آراي تن ساقه گلي كه به جانش كشتم و به جان دادمش آب، اي دريغا به برم مي شكند». مي گفت از من گذشته است كه ديگر عمرم برلب بام است، با 700 انسان تحصيلكرده و متخصص و كاركنان و كارگران زحمتكشي كه عنقريب بيكار خواهند شد و چندهزار نفر خانواده آنان كه بي سامان خواهند شد، چه كنم و مي خواند نازك آراي تن ساقه گلي...
هموطنان عزيزم، اين صحنه يي است كه اين روزها در جامعه صنعتي كشور بسيار مي توان شاهدش بود. وزير اقتصاد و دارايي عزيز و دانشمندمان همين اخيرا از مشكل 68 درصدي واحدهاي توليدي در تامين سرمايه در گردش سخن گفت كه البته به اعتقاد اين خدمتگزار اين رقم شايد در مرز 90 و شايد صد درصد باشد. بي اغراق شايد واحد صنعتي اي كه با مشكل سرمايه در گردش يا سرمايه لازم براي توسعه واحد خود مواجه نباشد به تعداد انگشتان دو دست باشد. در عين حال جناب دكتر طيب نياي عزيز، وزير محترم اقتصاد از حجم 500 هزار ميليارد توماني نقدينگي دركشور و افزايش 40 هزار ميليارد توماني آن طي يك سال اخير خبر داد. حال «ديوار» است و «جوي تشنه». هموطنان عنايت كنيد كه نگراني از سپاه بيكاران 8 ميليوني كه با احتساب خانواده هاي آنان، 30 تا 40 ميليون نفر خواهد شد بحراني واقعي است. بحراني كه فقر، بروز جرم و هدر رفتن تعقل و كارآيي و سقوط بازهم بيشتر درآمد ملي از عواقب آن است. تورم و ركود تمامي اقشار جامعه و از جمله صاحبان پس انداز را تهديد مي كند. سقوط ارزش پول روزانه صاحبان وجوه نقد را راهي بازارهاي سكه و ارز مي كند و چون اينك اين بازارها نيز دچار كسادي شده اند، شاهد هجوم وسيعي به امر ساخت و ساز هستيم. به صورتي كه عزيزان بسياري، خانه سالم چند سال ساخت خود را با نام نهادن اصطلاح نامناسب «كلنگي» تخريب مي كنند تا ساختماني جديد بسازند و بدين طريق از سرمايه خود سودي عايدي برند. البته نيز هستند هموطناني كه ثروت خود را به هر قيمت و نرخي كه شده به ارز خارجي تبديل و جلاي وطن مي كنند، كه خدا مي داند اين كوچ ها چه اثر مدهشي بر پيكر ميهن عزيز گذاشته و خواهد گذاشت. سخن اين خدمتگزار هشتاد و چند ساله صنعت كشور را بپذيريد كه صاحبان بنگاه هاي خرد از هيچ سعي و كوششي دريغ نكرده و شرافتمندانه به وظايف خود عمل كرده و مي كنند ولي در نبود سرمايه كاري بيش از اينكه مشاهده مي شود از آنان ساخته نيست. از سوي ديگر خزانه بانك ها نيز به سبب شرايط اقتصادي تهي است. براين اساس جز مددخواهي از مردم عزيز كاري نمانده است و اين نه درخواست يك بنگاه اقتصادي يا بنگاهدار اقتصادي بلكه درخواست يك هموطن، براي بازسازي اقتصاد ملي است: اقتصادي كه اكنون پشتوانه دولتي برآمده از راي و خواست شما را نيز با خود دارد و وظيفه ما است كه از دولت منتخب خود حمايت كنيم. اكنون نقدينگي كشور به 500 هزار ميليارد تومان رسيده و اين وجوهي است كه در دست شما مردم است. به اعتقاد تمامي اقتصاددانان ميهن مان، تقليل نقدينگي يكي از اساسي ترين راه حل هاي مقابله با تورم و بيكاري است. بيايم فداكارانه و صميمانه، دست به دست هم دهيم و دولت منتخب خود را ياري دهيم و اجازه ندهيم بحران هاي اقتصادي، ناكامي دولت را رقم زند. استدعاي اين سالخورده و هموطن دلسوزي كه از جمله صنعتگراني است كه ارابه هاي اقتصاد كشور را به حركت درمي آورند از شما مردم عزيز اين است كه از طريق ياري دادن دولت برگزيده خود نقدينگي خود را ولو با بهره هاي متعارف در اختيار بانك هاي كشور قرار دهيد و افتخار نجات اقتصاد ملي را نصيب خود سازيد. همان طوري كه روزي به لحاظ ارزش، سپرده گذاري در صندوق هاي قرض الحسنه را مايه افتخار و مغفرت مي دانستيم. هموطن، يكي از موثرترين راه هاي توفيق اقتصادي ميهن، پس انداز كردن توست: اگر اكنون پس انداز كني، اقتصاد كشور مي تواند خود را بازيابد و براي جوانان كشور كار ايجاد شود و توليد كشور محصولاتي قابل افتخار توليد و به بازارهاي حتي جهاني عرضه كند. انتظار از دولت هم البته آن است كه با اين سرمايه هاي شايد خرد، بناي ايران آباد آينده را بسازد و از اين پس اندازها و هستي ملي با اعمال مديريت علمي، فداكارانه محافظت كند و مديون پس انداز كنندگان عزيز نشود كه بي توجهي به هستي عمومي، در درگاه الهي و صاحبان انصاف، پذيرفتني نيست و گناهي است نابخشودني. با به راه انداختن جنبش پس انداز كردن، دولت منتخب را ياري دهيم و توليد و اقتصاد ملي را با خشت خشت سرمايه هاي خود بازسازي كنيم.