کد خبر 586230
تاریخ انتشار: ۲۰ خرداد ۱۴۰۱ - ۱۸:۵۵
وزیر خارجه یا رییس اتاق  بازرگانی ایران

ساعت 24 - محمد صادق جنان صفت - یکی از خبرگزاری های بزرگ ایران خبری از دیدارحسین امیر عبداللهیان وزیر خارجه ایران در هند و در شهر حیدر آباد منتشر ونوشته است : "نشست فرصت‌های نویدبخش پیش رو در توسعه تجارت میان ایران و هند با حضور حسین امیرعبداللهیان وزیر امور خارجه جمهوری اسلامی ایران در شهر حیدرآباد هند برگزار شد.میزبان این نشست فدراسیون اتاق‌های بازرگانی و صنایع ایالت تلانگانای هند بود. "این خبر شاید در نگاه نخست یک خبرعادی سیاسی باشد که هرروز و هر ساعت از سوی خبرگزاری های ایرانی از تحرک وزارت خارجه برای بیرون کشیدن نظام سیاسی کشور از انزوای تجاری وسیاسی منتشر می کند . اما در همین خبر چند سطرخبر منتشر شده نکته های قابل اعتنا و متاسفانه ناراحت کننده دیده می شود که با کمی بررسی و کند وکاو می توان مهمترین آنها را رصد و فهرست کرد. نوشته زیردو نکته را دراین باره یاد آوری می کند:

یکم- آیا وزارت خارجه ایران از قبل می دانسته است درسفر به هند اعضای فدراسیون اتاق های بازرگانی و صنایع یک ایالت هند میزبان او خواهند بود ؟ اگر می دانسته از چند روز پیش اطلاع داشته است؟ در صورتی که پاسخ مثبت است و وزیر خارجه می دانسته ست دراین سفر میهمان بازرگانانان وصاحبان صنایع هند خواهد بود ، آیا تلاش کرده از ایران نیز گروهی از اعضای اتاق های بازرگانی را دراین سفر با خود همراه کند ؟ اگر جواب مثبت است و اعضایی از اتاق های بازرگانی همراه وزیر خارجه بوده اند کاش نامی از آنها به میان می آمد و کاش یکی از آنها درکنار میز بانان بازرگان به جای آقای عبداللهیان می نشست. اگر وزیر خارجه ایران هیچ کدام از اعضای اتاق های بازرگانی را باخود همراه نبرده باید بگوید چگونه به خود اجازه می دهد از جانب بازرگانان ایرانی در نشست بخش خصوصی هندی ها حاضر شده و همان حرفهای تکراری که ایران مایل است با کشورهند مناسبات بازرگانی گسترده داشته باشد وایران فرصت های قابل اعتنایی دارد که می توانند برای سرمایه گذاران هندی جذاب باشدو... را بگوید؟ آیا در این نشست وزیر خارجه هند نیز حاضر بود؟ شاید اگر اونیز بود نشستن عبداللهیان در کنار بخش خصوصی بازهم معنایی پیدا می کرد. بدون تردید اگر از مدیران بخش خصوصی افراد معتبری دراین نشت نبوده باشند بازرگانان وصنعتگران هندی نیز داستان را جدی نخواهند گرفت

دوم – واقعیت تلخ این است که تغغیر دولتها درایران برای بخش خصوصی ایران بسیار هزینه دارد ودردسرساز است. . بخش خصوصی ایران به ویژه اتاق های بازرگانی برای اینکه اهمیت بخش خصوصی دراقتصاد را به هردولت تازه بازگو کنند و ذهنیت منفی دولتهای تازه رابه بخش خصوصی تغییر دهند وقت وانرژی زیادی می گذارند اما هنگامی که مدیران دولت تازه به ویژه مدیران میانی ومدیران سازمانها به درک نسبی از اهمیت و ضرورت اجتناب ناپذیر حضور بخش خصوصی در اقتصاد و ضرورت مشارکت دادن نهادهای مدنی در تصمیم سازی ها وتصمیم گیری ها می رسند ، دولت تغییر می کند یا وزیران تغییر می کنند و مدیران میانی تازه ای ازراه می رسند. تازه این درحالی است که رییس دولت واعضای ارشد آن خودشان به نیروی بخش خصوصی آگاهی داشته باشند. به طور مثال در سال 1376 که دولت اصلاحات بر سرکار بو.د اتاق های بازرگانی باهمان مدیریت های سابق با زحمت توانست مدیران دولت اصلاحات را متقاعد کند بخش خصوصی و اتاق ها ی بازرگانی را در کانون توجه قراردهند. متاسفانه دولت های احمدی نژاد این رویه در دولت اصلاحات را کنار نهاده و حتی دردوره هایی برروی بخش خصوصی و اتاق های بازرگانی تیغ کشیدند. در دولت حسن روحانی و در حالی که مدیریت اتاق های بازرگانی به ویژه اتاق ایران وتهران از نظر مدیریتی مدرن ونوسازی شده بود تازه رییس دولت هرگز حاضر نشد به اتاق بیاید اما معاون اول او بارها با بخش خصوصی گفت وگو کرد. حالا دولت سیزدهم با مدیران تازه بازهم راه بی تفاوتی به اتاق را در دستور کار نانوشته دارد.

باید به دولت سیزدهم یاد آور شد نشستن امیر عبداللهیان در کنار بازرگانان هندی بدون بخش خصوصی واعضای نهادهای مشابه بخش خصوصی هند هرگز سیرت و صورت خوشی ندارد وبهتر است از این پس در چنین نشست هایی یکی از مدیران بخش خصوصی را همراه ببرید.

کد خبر 586230

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.