تحلیل گفتگوی غیرمعمول عبدی؛ آیا ملیپوشان امید سستی کردهاند؟!
حضور بازیکنان تیم ملی امید در مسابقات آسیایی، تأثیر عمیقی بر فوتبال ایران در طی یک یا دو ماه گذشته گذاشت و متأسفانه اوضاع به بدترین شکل ممکن رقم خورد. پس از یک دوره توقف در لیگ و اعزام تیم امید به بازیهای آسیایی، در نخستین دیدار خود موفق به کسب پیروزی مقابل امارات شدیم؛ امیدهایمان به این تیم بیشتر شد.
هرچند که تساوی مقابل چین و سپس شکست غیرقابل باور با چهار گل برابر کره شمالی، تمام رویای هواداران فوتبال ایران را به باد داد. تیم امید در آن بازی به شدت ناامیدکننده عمل کرد و نتوانست هیچ حرفی برای گفتن داشته باشد و در نهایت با چهار گل تن به شکست داد.
با توجه به حضور بازیکنان باکیفیت و گرانقیمت لیگ برتری در ترکیب تیم امید، در روزهای پیش از آغاز مسابقات، بسیاری بر این امید بودند که بعد از نزدیک به سی سال، طلسم ناکامی در مسابقات آسیایی شکسته خواهد شد و امکان صعود به فینال وجود دارد. اما حتی نتوانستیم از مرحله گروهی عبور کنیم و پس از این فاجعه تلخ، انتقادات از حسین عبدی به شدت افزایش یافت.
کاروان تیم امید فردا صبح به تهران بازگشت و حسین عبدی در فرودگاه به سرعت از سمت خود استعفا داد. او در یک مصاحبه طولانی و جنجالی نکات جالبی را بیان کرد که توجه هواداران فوتبال ایران را به خود جلب نموده است. از صحبتهای او اینگونه برمیآید که بازیکنان، به ویژه در آخرین بازی، به علل نامشخصی به شکل مناسب نمایش ندادند و میتوان برداشت کرد که شاید این رفتار به طور عمدی بوده است.
در این مصاحبه، حسین عبدی هفت بار از واژه "غیرمتعارف" برای توصیف بازی بازیکنان ایرانی مقابل کره شمالی استفاده کرد که به نظر میرسد حاکی از مقصود خاصی داشته باشد. اگرچه او به طور مستقیم به این موضوع اشارهای نکرد، اما برخی بر این باورند که او از میزان تعهد بازیکنان ناراضی بوده و نسبت به عملکردشان ناامید شده است. در ادامه، برخی از عبارات عجیب و جالب توجه این سرمربی را مرور خواهیم کرد.
- نمیخواهم در مورد این بازی غیرمتعارف صحبت کنم.
- آنها مبارزه کردند، اما ما نه.
- تبعات نتیجه با من است.
- من غمگینترین و عصبانیترین فرد روی زمین هستم.
- خوشحالم که با چهار امتیاز با شرمندگی تمام به دور بعد راه نیافتیم.
- برخی در شب بازی با کره شمالی فشار روانی به ما وارد کردند.
- بیانیه فدراسیون خوب بود، اما چند نکته در آن ذکر نشده بود. این بیانیه وابسته به تیمی است که چهار سال بازیکنان را در اختیار داشته، نه ما که تنها در 60 روز توانستیم تیم را شکل دهیم.
- بازیکنانی که اکنون در میدان هستند، به سادگی کافی بود که بدوند و نتیجه را حفظ کنند. البته نمیخواهم در این بحث عمیق شوم.
- پیش از این، قصد داشتم کنار بکشم. اما تیم را انتخاب کردم و آنها را تنها نگذاردم.
- سوال خبرنگار: این بازیکنان با ارزش چند صد میلیاردی، چرا ندویدند؟ (عبدی هیچ واکنشی نشان نداد)
- اگر با بازیکنان غیرمعروف به مسابقات میرفتم، به دلالی متهم میشدم.
- اگر زمان داشتم، میتوانستم تیم را بهتر آماده کنم.
- دوست ندارم بچهها تحت فشار باشند. اگر آنها ندویدند و تکل نزدند، تقصیر من بوده است.
- نمیتوانم بگویم که آیا کم کاری کردهاند یا نه.
- بازی "غیرمتعارف" در شأن فوتبال ما نبود.
- دینم را به فوتبال و به ویژه به این جوانها ادا کردهام.
- در رده نوجوانان بسیاری از آنها حتی کفش برای پوشیدن نداشتند و برای آنها این کار را انجام میدادیم. خوشحالم که حالا شرایط آنها بهتر شده، اما باید بتوانند انتظارات ما را برآورده کنند.
به هر روی، بررسی جملات حسین عبدی نشان میدهد که او فراتر از مسائل فنی، از سطح تعهد و تلاش بازیکنان رضایت نداشته و با برخی اظهارات خود، آنها را به کمکاری متهم کرده است. به نظر میرسد ترس از مصدومیت یا عدم تمایل به ادامه همکاری با این سرمربی، مواردی هستند که در این مصاحبه به ذهن هواداران فوتبال ایران خطور کرده است.
البته، تنها خواندن این عبارات انتقادی از گفتوگو کافی نیست و ممکن است شما نیاز داشته باشید تا مصاحبه کامل را مشاهده کنید تا متوجه ادبیات خاص و مقصود سرمربی تیم ملی شوید. گرچه خود حسین عبدی نیز اذعان داشته که در حال حاضر از نظر روحی در وضعیت بدی به سر میبرد و شاید نسبت به برخی مسائل بدبین شده باشد.
به هر حال، نباید فراموش کرد که آنچه حسین عبدی امروز بیان کرد، مسائلی حائز اهمیت و جدی بود و احتمالاً در آیندهای نزدیک یا دورتر، بیشتر از او و دیگر اعضای کادر فنی و افرادی که در اردوی تیم ملی حضور داشتند، در این زمینه خواهیم شنید.
پس از گفتگو با خبرنگاران در فرودگاه، حسین عبدی به نزد خانوادهاش رفت. او در طول مصاحبه دو بار از خانوادهاش قدردانی کرد و اعلام نمود که در ماههای اخیر فرصت کافی برای گذراندن وقت با آنها نداشته و احتمالاً حالا در پی جبران این دوری خواهد بود. در حال حاضر تلفن همراه حسین عبدی خاموش است، اما به احتمال زیاد، پس از گذشت مدت زمانی، توضیحات لازم را خواهد داد و ما از او خواهیم پرسید که منظورش از تأکید بر واژه "غیرمتعارف"، چه بوده است؟
آیا او واقعاً بر این باور است که بازیکنان در این مسابقات عملکرد ضعیفی داشته و میخواستند هر چه زودتر به ایران باز گردند؟ یا ممکن است به عقیده حسین عبدی، برخی بازیکنان خود را در سطحی پایینتر از حضور در تیم ملی و مسابقه بزرگسالان برابر ازبکستان و روسیه دیده و به همین دلیل در بازیهای آسیایی به اندازه کافی تلاش نکردند؟
پاسخ به این سوالات به زودی از زبان خود حسین عبدی مشخص خواهد شد.