تربیت ۳۵۰۰ روانشناس ویژه ناشنوایان/ ۲۵۳ هزار ناشنوا زیر نظر بهزیستی
به نقل از ایسنا، سیدجواد حسینی در مراسم بزرگداشت زبان اشاره ایرانی، در خصوص لزوم پذیرش تنوعهای انسانی بیان کرد: باید به تفاوتها و ویژگیهای منحصر به فرد انسانها احترام بگذاریم. قدم بهسوی حرکت از یک الگوی پزشکی به سمت مدلی اجتماعی در زمینه انسانها داریم. بدین معنا که باید به انسانها با توجه به تفاوتهای فردیشان توجه کنیم و به جای تمرکز بر فرد، بیشتر بر جامعه و محیطی که او در آن زندگی میکند تمرکز بنماییم. این تغییر رویکرد، نگاهی نو به انسانها بهویژه افرادی که به عنوان اقلیت شناخته میشوند، بهوجود میآورد.
او افزود: افرادی که دارای معلولیت هستند، میتوانند یکی از بزرگترین اقلیتهای انسانی را تشکیل دهند. در حال حاضر بیش از ۱.۵ میلیارد نفر در سطح جهانی با این وضعیت به زندگی ادامه میدهند و پیشبینی میشود که این تعداد به ۲.۵ میلیارد نفر افزایش یابد. در کشور ایران، حدود یک میلیون و ۲۸۰ هزار نفر با مشکلات کم شنوایی و ناشنوایی مواجه هستند.
حسینی در مورد خصوصیات منحصربهفرد جامعه ناشنوایان و کمشنوان گفت: این اقلیت، در مقایسه با سایر گروههای دارای معلولیت، دو ویژگی بارز دارد. اولین ویژگی این است که یک اقلیت بیصدا به شمار میرود؛ به این معنی که تفاوتهای شنیداری آنها در نگاه اول و در منظر عمومی جامعه قابل مشاهده نیست. ویژگی دوم این است که در مقایسه با دیگر معلولیتها، مسأله ارتباط برای این گروه اهمیت بیشتری دارد. لذا این خاموشی در دگرگونی نگرش به آنها، از اهمیت بالایی برخوردار است.
وی با تأکید بر لزوم عبور از دیدگاه صرف پزشکی به معلولیت، گفت: در مسیر تحول این محیط، باید موانع ارتباطی را از سر راه همه انسانها برداریم. آرزوی بشریت، ایجاد و گسترش جوامع دوستدار انسان است؛ شامل محیطهایی که به سالمندان، معلولان، کودکان و کتابها احترام گذاشته شود. در این میان، چه عواملی و چه زمینههایی وجود دارد که ارتباط میان افراد را شکل میدهد؟ به طور کلی، تاریخ تحول بشر از همین ارتباطات آغاز میشود.
سیدجواد حسینی ادامه داد: این تحول در ارتباطات ادامه پیدا کرد و انسانها با نوشتن، اینترنت و حالا با هوش مصنوعی ارتباط برقرار میکنند. امروز، مهمترین چالشی که این پدیدههای نوظهور در ارتباطات مطرح میکنند و مسئلهای که درباره آن در جامعه انسانی و ارتباطات با محیط بحث میشود، این است که چه موانع و زمینههایی وجود دارد که ارتباط را برای برخی افراد با دشواری روبهرو میسازد و باید چه اقداماتی انجامدهیم تا این موانع رفع گردد؟
رئیس سازمان بهزیستی کشور با تأکید بر مسئولیت خود در زمینه ایجاد دسترسی و مناسبسازی گفت: اصلیترین وظیفه من این است که با همین تغییر رویکرد، گامی فراتر از مناسبسازی برداشته و به سوی دسترسی پیش برویم. این جامعه برای همه انسانهاست و باید در دسترس تمامی افراد قرار گیرد.
حسینی در ادامه به ارتباط میان محیط و معلولیت اشاره کرد و گفت: وظیفه ما، رفع موانع ارتباطی است. در چنین شرایطی، یک اختلال ادراکی و حسی، نظیر ناشنوایی یا نابینایی، دیگر بهعنوان معلولیت تلقی نمیشود بلکه بهعنوان یک تفاوت هویت میشود.
رئیس سازمان بهزیستی همچنین در خصوص لزوم تغییر نگرش در نظام آموزش تاکید کرد: مدارس باید این تفاوتها را شناسایی کرده و آنها را تقویت کنند. طرح شهاب که در سال ۹۴ راهاندازی شد، بهمنظور توجه به این تفاوتها بود و مفهوم "مدرسه بدون شکست" در اینجا خود را نشان میدهد؛ به این معنا که مدارس نباید فضایی فراهم کنند که هیچکس دچار شکست شود، چراکه همه افراد دارای استعدادی خاص هستند، با این حال استعدادها ممکن است متفاوت باشند. مدارس باید به این تفاوتها توجه کنند.
او افزود: یکی از چالشهایی که خوشبختانه نظام آموزش و پرورش به آن توجه کرده است، بحث ایجاد مدارس ترکیبی است؛ بدین معنا که همه افراد، از جمله استثناییها و تیزهوشان، در کنار یکدیگر قرار گیرند و معلمها، کتابها، فضا و تجهیزات باید مناسبسازی شوند.
رئیس سازمان بهزیستی کشور به آمار خدمات ارائه شده به افراد ناشنوا نیز اشاره کرد و گفت: از میان یک میلیون و ۶۲۰ هزار فرد ناشنوا، ۲۵۳ هزار نفر زیر پوشش سازمان ما قرار دارند. خوشبختانه پیشرفت ما در پرداختهای اخیر، بیش از ۳۸۰ درصد طی همین دو سال اخیر بوده است.
حسینی همچنین گفت: سال گذشته بیش از ۳۰۰۰ مشاغل برای ناشنوایان ایجاد شده است.
او در اشاره به یکی از اقدامات انجام شده در حوزه خدمات سازمان بهزیستی گفت: یکی از اقدامات ما، تأمین دسترسی محیطی است. یکی از پروژههای اصلی که تأثیر بزرگی در پیشگیری از آسیبها داشته، سامانه ۱۲۳ است؛ این سامانه برای ناشنوایان در دسترس نبود، اما به سرعت یک سامانه پیامکی راهاندازی شد و اکنون این سامانه در اختیار ناشنوایان نیز قرار دارد.
حسینی با تأکید بر اهمیت ارائه خدمات روانشناختی متناسب با نیازهای خاص افراد ناشنوا، تصریح کرد: ناشنوایان همانند سایر افراد نیاز به خدمات روانشناختی دارند؛ روانشناسانی که با مسائل روحی مخصوص ناشنوایی، نابینایی و اوتیسم آشنایی کافی داشته باشند و همچنین روانشناسان و مددکارانی که با این مباحث و زبان ارتباطی آگاهی داشته باشند. در این راستا ما با همکاری متخصصان قصد داریم حداقل در ۳۵۰۰ مرکز مشاوره، ۳۵۰۰ مشاور مختص به ناشنوایان را آموزش دهیم که هم به زبان اشاره تسلط داشته و هم با خصوصیات روانشناختی این افراد آشنا باشند.
انتهای پیام