سه‌شنبه ۱۹ فروردین ۱۳۹۹ - ۱۰:۴۶

تناقض‌ها بی‌اعتمادی مردم را افزایش داد

ساعت 24- رئیس‌جمهوری در ستاد هماهنگی اقتصاد خبر از واریز مرحله دوم بسته معیشتی در اواخر فروردین ماه داد. بسته‌ای به ارزش یک میلیون تومان که در اختیار خانوارها قرار می‌گیرد و در طول بیست و چهار ماه از یارانه‌ها آن‌ها کم می‌شود. از سوی دیگر نیز 5 هزار میلیارد تومان برای صندوق بیمه بیکاری در نظر گرفته شده است تا به افرادی که طبق معیارها بیکار شده‌اند اختصاص یابد.

مجموع این تصمیمات و صحبت‌ها انتقادات زیادی را در پی داشت و بسیاری نیز به مقایسه کمک‌های دولت ایران با سایر کشورها پرداختند و معتقد بودند در شرایط بد اقتصادی عملا این کمک‌ها گرهی از مشکلات مردم باز نخواهد کرد. از سوی دیگر به نظر می‌رسد این کمک‌ها توفیق چندانی برای در خانه نگه داشتن مردم ندارد و عده‌ای قابل توجه برای گذران زندگی مجبور هستند به سمت مشاغل و فعالیت‌های اقتصادی خود بروند و این امر سبب می‌شود تا در خیابان‌ها باز هم با انبوه جمعیت مواجه شویم. «آرمان ملی» در راستای بررسی این مساله و جست و جوی راهکارهای تشویقی دیگر برای بهبود وضعیت جامعه و عبور از بحران کرونا گفت‌وگویی با جلال خوش‌چهره،‌ فعال سیاسی اصلاح‌طلب داشته است که در ادامه می‌خوانید.

آیا تمهیداتی همچون اعطای بسته معیشتی از سوی دولت می‌تواند در این ایام گرهگشا باشد؟

بسته معیشتی با توجه به آنچه که رئیس جمهوری عنوان کردند که باید فعالیت‌های اقتصادی از سر گرفته شود و دو سوم نیروها باید از هفته آینده در محل کار حاضر شوند، در تعارض قرار ندارند به علت اینکه بسیاری از مراکز تولیدی و کسبه و اقشار کم‌درآمد در ماه‌های اخیر دچار آسیب‌های جدی شده‌اند و کمک‌های معیشتی در این برهه زمانی یک امر واجب است و باید دولت در راستای اعطای آن‌ها تمام تلاش خود را بکند. در این میان این مساله پیش می‌آید که دولت باید در نظر بگیرد که با این مبلغ مردم تا چه میزان می‌توانند سبد خانوار خود را تامین کنند و چه میزان می‌توانند مواد غذایی و ضروری زندگی خود را تامین کنند. وجود این بسته‌های معیشتی ذاتا مفید است اما با توجه به تورم و گرانی‌ها این مبلغ قطعا پاسخگوی نیازهای مردم نیست و مردم را برای در خانه ماندن مجاب نمی‌کند. از سوی دیگر نیز شاهد هستیم با صحبت‌های اخیر رئیس جمهوری قرنطینه به نحوی شکسته شده است و مراکز تولیدی و تجاری دوباره نیروهای خود را برای اشتغال فراخوان داده‌اند. فاصله‌گذاری اجتماعی نیز با این صحبت‌ها فسخ شد زیرا در وسایل حمل و نقل عمومی عملا محقق نمی‌شود. قشر کم‌درآمد جامعه مجبور است برای گذران زندگی حتما به خیابان بیاید و این را دولت باید بداند که با این مبالغ نمی‌توان زندگی را اداره کرد.

برخی نسبت به کم بودن بسته‌های معیشتی اعتراض دارند و آن را با کشورهای اروپایی مقایسه می‌کنند، در این رابطه نظر شما چیست؟

آنچه که مسلم است این بسته‌ها گره چندانی از مشکلات مردم باز نمی‌کند و صرفا مرهمی بر دردهای آن‌هاست اما باید توان اقتصادی دولت را نیز در این میان سنجید و این مساله را مدنظر قرار داد که هیچ کشوری در جهان مثل ایران درگیر تحریم‌ها نیست و دولت نیز بدین واسطه به شدت تحت فشار است. بنابراین دولت باید در کنار این مسائل اقتصادی با مردم صحبت کند و از سختی‌های امور آن‌ها را آگاه کند تا بتوانند با همبستگی این مشکلات را حل کنند. از روز اول هفته جاری شاهد بوده ایم که خیابان‌ها مجددا شلوغ شده‌اند و ترافیک به شهرها بازگشته است قطعا این نیز به‌خاطر عدم کمک‌های درخور دولت است اما می‌توان با یک همبستگی و اتحاد ملی این مساله را مدیریت کرد و مردم نیز قطعا شرایط سخت دولت را درک خواهند کرد.

علاوه بر مسائل اقتصادی چه علل دیگری را می‌توان برشمرد که موجب شده است مردم از خانه‌های خود خارج شوند؟

متاسفانه در میان رسانه‌ها، دستگاه‌های دولتی و مسئولان صدای واحدی وجود نداشت و پیام‌های چندگانه‌ای به مردم داده می‌شد. برای مثال رئیس‌جمهوری بحثی را مطرح می‌کند که وضعیت از حالت بحرانی عبور کرده است و در آستانه نزدیک شدن به شرایط عادی هستیم از سوی دیگر وزارت بهداشت همزمان فشار وارد می‌کند و اعلام می‌کند در شرایط بسیار خطرناکی قرار گرفته‌ایم، نهادی دیگر در این رابطه نظری دیگر می‌دهد. این چندصدایی متعارف و گاه متنقاض نمی‌تواند مردم را مجاب کند که از یک فرامین پیروی کنند و همین موجب بی نظمی می‌شود. در سایر کشورها شاهد هستیم که همواره یک پیام مشترک به مردم رسانده می‌شود و همگی ملزم هستند آن را اجرا کنند. همین چندصدایی است که در مردم این باور را ایجاد کرده است که با بیرون رفتن اتفاق خاصی نمی‌افتد و به این بیماری مبتلا نمی‌شوند. این پیام‌های چندگانه و متناقض مردم را سردگم می‌کند و باعث می‌شود تا در میان آن‌ها بی‌اعتمادی نسبت به صحبت‌های دولتمردان ایجاد شود. در ادامه بی‌اعتمادی مساله بی‌نظمی بوجود می‌آید امری که در این برهه زمانی بسیار برای کشور می‌تواند مخرب باشد.

همکاری مردم با دولت را چگونه ارزیابی می‌کنید؟

مردم ایران همواره تعطیلات و طبیعت گردی را دوست داشته‌اند و همیشه آن را در برنامه خود می‌گنجانده‌اند اما با نگاهی به تعطیلات نوروز مشاهده می‌کنیم غالب مردم از سفر کردن خودداری کرده‌اند و حتی مراسم سیزده بدر را نیز انجام ندادند و به دید و بازدید هم نرفته‌اند. یک همبستگی و یک همکاری تاریخی در میان ملت ایران بوجود آمد و مردم توانستند این مراسم و این ایام را به خوبی مدیریت کنند و همکاری کامل را با دولت انجام دادند اما زمانی که همین مردم از سوی مسئولان بلند پایه می‌شنوند که خطر برطرف شده است قطعا این بحران را دست کم می‌گیرند و باز هم در خیابان‌ها حاضر می‌شوند. مردم به توصیه‌ها عمل کرده‌اند اما مسئولان نتوانستند به خوبی اطلاع رسانی کنند و حرف خود را یکی کنند تا همگان از آن پیروی کنند.

منبع: روزنامه آرمان ملی

ارسال نظر

شما در حال ارسال پاسخ به نظر « » می‌باشید.
s