سقوط رشد اقتصادایران در سال ۱۴۰۵
این روند در سال۱۴۰۵ با پیشبینی سقوط رشد به منفی ۶.۱درصد، وارد مرحلهای عمیقتر میشود؛ هرچند برای سال ۱۴۰۶ بازگشت نسبی رشد تا سطح ۳.۲درصد برآورد شده است. این افت شدید، بیش از هر چیز به کاهش تولید و صادرات در بخش انرژی و همزمان اختلال در زیرساختهای حملونقل بازمیگردد. محدودیت در مسیرهای صادراتی و وابستگی به گذرگاههای راهبردی، شدت آسیبپذیری اقتصاد را افزایش داده و موجب شده کاهش رشد در مقایسه با بسیاری از کشورهای منطقه عمیقتر باشد. در چنین شرایطی، هرگونه بهبود نیز به بازگشت ثبات به این مسیرها وابسته است.
همزمان، تورم در سطوح بالا تثبیت شده و حتی روندی صعودی به خود گرفته است. نرخ تورم در سال۱۴۰۴ به ۵۰.۹درصد رسیده و پیشبینی میشود در سال۱۴۰۵ به ۶۸.۹درصد افزایش یابد؛ سطحی که از تشدید فشارهای هزینهای و اختلال در تامین حکایت دارد. هرچند در سال ۱۴۰۶ تورم تا ۳۹.۶درصد کاهش مییابد، اما همچنان فاصله زیادی با سطوح باثبات دارد. در بازار کار نیز اثرات رکود قابل مشاهده است؛ نرخ بیکاری از ۸درصد در ۱۴۰۴ به ۹.۲درصد در ۱۴۰۵ افزایش یافته و در ۱۴۰۶ در سطح ۹درصد باقی میماند. نکته قابلتوجه، بازنگری منفی قابلتوجه در برآورد رشد سال۱۴۰۵ است که نشان میدهد شدت شوکهای وارده بیش از پیشبینیهای قبلی بوده است.
در مقابل، برآورد مثبت برای سال۱۴۰۶ بر این فرض استوار است که تولید انرژی و مسیرهای حملونقل در ماههای آینده به وضعیت عادی بازگردند؛ فرضی که تحقق آن به شدت به تحولات ژئوپلیتیک وابسته است.
