جزیره شیدو زیر قیر و لایههای سمی غرق شد
ساعت 24 -جزیره شیدور که در میان بومیان با نام افسانهای «مارو» شناخته میشود، فراتر از یک خشکی غیرمسکونی در میان آبها، در واقع «مقدسترین پناهگاه حیاتوحش» در پهنه خلیج فارس است. این جزیره کوچک که به دلیل شنهای سفید و آبهای کریستالیاش به «مالدیو ایران» شهرت داشت، اکنون به زیر لایهای سمی و قیرگون از نفت دفن شده است. بود.
جزیره شیدور که در میان بومیان با نام افسانهای «مارو» شناخته میشود، فراتر از یک خشکی غیرمسکونی در میان آبها، در واقع «مقدسترین پناهگاه حیاتوحش» در پهنه خلیج فارس است. این جزیره کوچک که به دلیل شنهای سفید و آبهای کریستالیاش به «مالدیو ایران» شهرت داشت، اکنون به زیر لایهای سمی و قیرگون از نفت دفن شده است.
اهمیت زیستمحیطی این نگین مرجانی به حدی است که در فهرست تالابهای بینالمللی کنوانسیون رامسر به ثبت رسیده و به عنوان یکی از مهمترین سایتهای جوجهآوری پرندگان دریایی و تخمگذاری لاکپشتها در کل منطقه غرب آسیا شناخته میشود.
این جزیره طبق استانداردهای جهانی یک «ذخیرهگاه زیستکره مینیاتوری» است و تخریب آن به معنای نقض پروتکلهای بینالمللی حفاظت از تنوع زیستی است که ایران و جامعه جهانی نسبت به آن تعهد دارند.
تصاویر هولناکی که این روزها در شبکههای اجتماعی و سایتهای خبری داخلی دست به دست میشود، حکایت از یک «نسلکشی خاموش» در حیات وحش دارد. نشت عظیم نفت از تاسیسات لاوان، درست در بدترین زمان ممکن یعنی در اوج فصل «تخمگذاری لاکپشتهای پوزه عقابی» به وقوع پیوست. این گونه که در فهرست قرمز IUCN به عنوان «بهشدت در معرض انقراض» طبقهبندی شده، برای بقای نسل خود به سواحل شیدور وابسته است.
گزارشهای میدانی تکاندهنده نشان میدهند که مادهلاکپشتهای سنگینوزن که طبق غریزه چند میلیونساله خود برای حفر گودال و تخمگذاری به ساحل آمده بودند، در میان تودههای چسبناک و سفتشده نفت خام گرفتار شدهاند. بسیاری از این موجودات پیش از آنکه موفق به بازگشت به آب شوند، به دلیل انسداد مجاری تنفسی و مسمومیت شدید خونی جان باختهاند؛ تصاویری از پیکرهای بیجان این لاکپشتها که در میان نفت سیاه، همچون مجسمههایی سنگی خشک شدهاند، ابعاد این فاجعه را به خوبی نشان میدهد.
در میان انبوه تصاویر تلخ از ویرانی زیرساختها، تصاویری که از «جزیره شیدور» یا همان «مارو» مخابره شده، قلب هر بینندهای را به درد میآورد. این تصاویر نشان میدهند که بهشت کوچک خلیج فارس، که روزی نگین سبز و سفید این پهنه آبی بود، اکنون در غبار غلیظی از نفت و قیر فرو رفته است
علاوه بر این، شیدور خانه هزاران قطعه از پرندگان دریایی نظیر «پرستوهای دریایی گونهسفید» و «کاکلی کوچک» است که در این فصل روی زمین و لابلای بوتههای ساحلی لانهسازی میکنند. نفوذ نفت به بافت ماسهای ساحل نه تنها آشیانههای آنها را نابود کرده، بلکه باعث شده پرهای این پرندگان به نفت آغشته شود؛ امری که منجر به از دست دادن توانایی پرواز، برهم خوردن تنظیم دمای بدن و در نهایت مرگ دستهجمعی آنها بر اثر گرسنگی شده است.
اما فاجعه اصلی در زیر سطح آب در جریان است؛ جایی که «آبسنگهای مرجانی» پیرامون جزیره، که به حق «شُشهای خلیج فارس» نامیده میشوند، هدف هجوم هیدروکربنهای سنگین قرار گرفتهاند. رسوب مواد نفتی و مواد شیمیایی سمی بر روی این کلونیهای حساس مرجانی، مانع از رسیدن نور و اکسیژن شده و منجر به پدیده «سفیدشدگی لایهای» و مرگ بافتهای مرجانی شده است. این مرجانها که زیستگاه و نوزادگاه صدها گونه ماهی و سختپوست هستند، با مرگ خود زنجیره غذایی منطقه را به کلی فروپاشیدهاند. کارشناسان بر این باورند که به دلیل نرخ بسیار پایین رشد مرجانها در شرایط تنشزای خلیج فارس، احیای این اکوسیستم نابودشده نه با سالها، بلکه با «قرنها» سنجیده میشود؛ خسارتی که هیچ غرامت جنگی قادر به جبران آن نخواهد بود.
ساعت 24 از انتشار نظرات حاوی توهین و افترا و نوشته شده با حروف لاتین (فینگیلیش) معذور است.