یافتن نقاشیهای دیواری و موزاییکهای رومی در اسپانیا؛ هنوز ۸۵ درصد زمین زیر خاک باقی مانده است
به نقل از هریتیج دیلی، در حین انجام حفاریها در شهر مِریدا (Mérida) واقع در اسپانیا، باستانشناسان موفق به کشف آثار هنری باستانی همچون نقاشیهای دیواری و موزاییکهای جدید در بقایای یکی از خانههای بزرگ رومی شدند. این آثار در سایت باستانی هوئرتا دِ اوترو واقع شدهاند؛ جایی که تنها حدود ۱۵ درصد از آن در حال حاضر مورد حفاری قرار گرفته و بخش قابل توجهی از میراث فرهنگی آن هنوز زیر خاک پنهان است.
نقاشیهای دیواری با صحنههای اسطورهای
محوطه هوئرتا دِ اوترو در میان خاکریز رومی و دیوار جنوبی دژ آلکازابا قرار دارد. کاوش در این منطقه از سال ۱۹۷۶ آغاز شد ولی به سرعت متوقف گردید. تحقیقات عمیقتری از سال ۲۰۱۹ مجدداً آغاز شد که منجر به کشف تدریجی بخشهایی از یک خانه وسیع و مجلل رومی شد.
در جدیدترین مراحل کاوش، محققین به بررسی بخشی از زمین پرداختهاند که در حفاریهای سال ۱۹۷۶ به حال خود رها شده بود. برداشتن این لایه خاک به آنها این امکان را داد تا بخشهای قبلاً کشفشده را به یکی از حیاطهای ستوندار این خانه ارتباط دهند.
در این ناحیه، نقاشیهای دیواری بهخوبی حفظ شدهاند که حیوانات و صحنههای اسطورهای را به تصویر میکشند. یکی از این نقاشیها نشاندهنده شیر در حال تعقیب گوزن است و در تصویری دیگر، ساتیری در کنار زنی مشاهده میشود. همچنین تصاویری از پرندگانی مانند درنا، قو و طاووس در میان این نقاشیها دیده میشود.
باستانشناسان معتقدند این آثار به زمانی میان قرن اول و قرن دوم میلادی تعلق دارند. کیفیت و تنوع تزئینات به وقوع این نکته اشاره دارد که این منزل به خانوادهای مرفه اختصاص داشته که قادر به تأمین هزینه نقاشیها و تزئینات لوکس بودهاند.
موزاییکهای تازه در خانه رومی
در طول حفاریهای اخیر، باستانشناسان به موزاییکی دست یافتند که از درون حیاط ستوندار این خانه میگذرد. همچنین آنها موزاییکی سالم با طرحهای هندسی را در بخشی دیگر از محوطه پیدا کردهاند که هنوز بهطور رسمی در معرض دید عموم قرار نگرفته است.
این کشفیات به مجموعهای دیگر از یافتههای مشهور در همین محوطه افزوده میشود: موزاییکی رنگارنگ با مساحتی حدود ۳۰ متر مربع که پیشتر از دل خاک بیرون آورده شده بود. در مرکز این اثر، سَر مدوسا درون یک قاب هشتضلعی قرار دارد و چهار طاووس در قابهای ششضلعی در گوشههای موزاییک به تصویر کشیده شدهاند که به عنوان نماد فصلها شناخته میشوند.
علاوه بر آن، نقوش گیاهی و حیوانی، از جمله پرندگان و ماهیها، همراه با تصاویری از چند ماسک، دیگر بخشهای این موزاییک را تشکیل میدهند. تصویر مدوسا در هنر موزاییککاری روم باستان تنها جنبه تزئینی نداشت؛ زیرا رومیها این چهره افسانهای را به عنوان نمادی از حفاظت میدانستند که میتوانست نیروهای شر را دور نگه دارد و از ساکنان آن مکان محافظت کند.
اقامتگاهی مجلل با حمام و حیاطهای ستوندار
اندازهها و تزئینات هوئرتا دِ اوترو نشان میدهد که این محل یکی از خانههای بزرگ و خصوصی در شهر رومی مِریدا بوده است. کاوشها علاوه بر اتاقهای زیبا و کفپوشهای موزاییکی، به یافتن بقایای حمامها و چندین حیاط ستوندار منجر شده که در اطراف فضاهای سرسبز قرار دارند.
شواهد باستانشناسی حاکی از آن است که این منزل حتی به بخشی از یک خیابان عمومی موجود نیز امتداد داشته است. این مسئله میتواند از وسعت بیشتر مجموعه و جایگاه اجتماعی ساکنان آن حکایت کند.
بخش عمده محوطه هنوز کاوش نشده است
با وجود سالها تحقیق و حفاریهای نامنظم، تنها حدود ۱۵ درصد از این محوطه پنجهزار مترمربعی مورد بررسی قرار گرفته است. لذا ممکن است قسمتهای دیگری از ساختمان و تزئینات آن همچنان زیر لایههای خاک باقی مانده باشد.
برنامههای آموزشی جدیدی برای ادامه کاوشها از ماه ژانویه آغاز خواهد شد. شورای شهر مِریدا همچنین در حال بررسی طرحی برای ایجاد مسیری است که اجازه بازدید عمومی از این محوطه باستانی را مهیا کند.
یافتههای اخیر تصویر واضحتری از زندگی مرفه و ثروت در شهر رومی آگوستا اِمریتا (Augusta Emerita) ارائه میدهد؛ شهری که امروزه مِریدا بر بقایای آن قرار دارد. بهدنبال ادامه کاوشها در بخشهای ناشناخته هوئرتا دِ اوترو، احتمالاً آثار بیشتری از این اقامتگاه باشکوه کشف خواهد شد.