کد خبر 600535
تاریخ انتشار: ۱۴ آذر ۱۴۰۱ - ۱۹:۰۵

ساعت 24 - کراچی واقع در جنوب و پایتخت اقتصادی و مالی پاکستان، نزدیک به بیست و پنج میلیون نفر جمعیت با منشاء قومی متعدد دارد. سندی ها و بلوچ ها مدعی موقعیت بومی هستند، اما توسط بسیاری از گروه های غیر بومی به حاشیه رانده شده اند. اکنون اکثریت مهاجران از مسلمانان اردو زبانی هستند که پس از جدائی از هند در سال ۱۹۴۷ آمده اند. صنعتی شدن شهر در دهه های ۱۹۵۰ و ۱۹۶۰ بسیاری از کارگران پشتون و پنجابی را به خود جذب کرد.

همزیستی بین این گروه ها با تنش ها مخدوش شده است. از حدود سال ۱۹۸۵ تا ۲۹۱۵، کراچی گرفتار خشونت های سیاسی و جنایی ای بود که بیش از بیست هزار قربانی گرفت. اوج آن در سال ۱۹۹۵ (۱۷۴۲ قتل) و ۲۰۱۳ (۲۵۰۷) بود (۱). این درگیری ها بر سه نوع است. از نظر سیاسی، آنها با احزاب نظامی شده ای مخالفند که در پای صندوق های رای با هم درگیر می شوند و در عین حال از قلمرو خود با سلاح دفاع می کنند. از جنبه اقتصادی، آنها حول کنترل منابع قانونی (بودجه شهرداری، مشاغل عمومی) و غیرقانونی (سربازی رفتن، بازار سیاه آب، املاک غیررسمی و غیره) شکل می گیرند که همین احزاب سیاسی و همچنین گروه‌های جنایتکار بی‌شمار بر آن چنگ می اندازند . در نهایت، این رقابت‌ها یک بُعد هویتی را نیز پوشش می‌دهند: هر یک از طرف‌های درگیر ادعا می‌کنند که نماینده یک جامعه قومی خاص هستند، مانند مهاجران برای جنبش ملی متحد (MQM)، سندی‌ها و بلوچ‌ها برای حزب مردم پاکستان (PPP) و پشتون‌ها برای حزب ملی خلق (ANP).

رفتار ناپایدار و تغییر پذیر ارتش به پیچیدگی و نوسانات این درگیری ها می افزاید: پس از حمایت بی سر و صدا از MQM در اواخر دهه ۱۹۸۰ برای تضعیف PPP (به رهبری خانواده بوتو)، نظامیان دست به «پاکسازی» شهر از سال ۱۹۹۲ تا ۱۹۹۴ زدند، که هدف آن از بین بردن آنچه که در آن زمان «دولت موازی» MQM معرفی می شد، بود. حزب مجدداً حمایت نهاد نظامی را در دوران رژیم پرویز مشرف (۱۹۹۹-۲۰۰۸) به دست آورد و سپس بار دیگر مورد خشم «GHQ» (ستاد ارتش) قرار گرفت. برخی باندها، مانند گروه‌هایی که از سال ۲۰۰۸ تا ۲۰۱۳ در کمیته صلح خلق (PAC) متحد شدند، از حمایت ارتش نیز برای مهار پیشروی ملی‌گرایان بلوچ در محله‌های کارگری مرکز شهر بهره‌مند شدند.بین سال‌های ۲۰۱۳ و ۲۰۱۶، یک عملیات ضد تروریستی که به طور مشترک توسط پلیس و شبه‌نظامیان (تکاورها) سند با حمایت ارتش انجام شد، منجر به انهدام گروه‌های مسلحی شد که شهر را تحت کنترل درآورده بودند. به قیمت صدها اعدام و ناپدید شدن افراد، «عملیات کراچی» آرامش نسبی ای را به شهر بازگرداند. در این شرایط بود که پلیس و تکاوران بار دیگر به بازیگران کلیدی در حفظ نظم کارفرماها تبدیل شده اند.

نویسنده Laurent Gayer برگردان شروین احمدی - لوموند دیپلماتیک

کد خبر 600535

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.