مازیار؛ قهرمان دیروز، الگویی نامناسب امروز/ مرداب، افسانه قوی سپید را فراگرفت
شکی نیست که ملوان و بزرگی آن در دنیای فوتبال نیازی به توضیح ندارد و مازیار نیز جزو نمادهای بزرگ باشگاه قوی سفید به شمار میآید. همه میدانند که فوتبال به پیروزی و شکست دچار میشود، بهویژه علاقهمندان بافرهنگ انزلی که خود مازیار نیز اشاره کرده بود که آنها به قدری بزرگوار هستند که حتی در مواجهه با ناکامیها علیه من شعار نمیدهند، اما من خود میدانم که نتایج مطلوبی به دست نیاوردهام.
اکنون جای سوال است که چرا مازیار در برابر این هواداران بافرهنگ، احساس مسئولیت را کنار گذاشته و اقداماتی انجام میدهد که قطعاً خودش هیچ وقت تمایل ندارد ویدیو این رفتارها را به فرزندانش نشان دهد! بدون شک فشارهای زیادی بر روی اوست، اما این شرایط هیچ توجیهی برای رفتارهای اخیر او نمیتواند باشد.
مربیان بزرگی بودهاند که یک فصل در یک تیم موفق به نتیجهگیری نشدهاند یا حتی بعد از قهرمانی با تیم، فصل بعدی از سمت خود کنار گذاشته شدهاند. مازیار نیز هنگامی که در دوران قبلی استعفا داد، در شرایط مشابهی به سر میبرد و با واقعبینی به ماهیت فوتبال نگریست، و این موضوع باعث شد که همه ما به او پشت کنیم و از اقدامش تقدیر کنیم. اما اکنون همان حرفهایگری، به همراه کارنامه و سابقه و عشق او به ملوان و نتایج خوبی که در سالهای اخیر در انزلی به دست آورده، مسئولیت او را افزایش میدهد.
امروز و در شروع هفته سیزدهم، بازیکن ملوان از زمین اخراج شد در حالی که تیم مقابل، گل گهر، یک گل پیش افتاده بود. حتی اگر فرض کنیم که داور و تیم داوری در تصمیمگیریهای خود مانند پنالتی و کارتها اشتباه کردهاند، چرا مازیار باید اینچنین در کنترل خود از دست برود و اقدام یا حرفی بزند که مستوجب کارت قرمز شود؟ اگر فرض کنیم که داور در این خصوص نیز خطا کرد، رفتارهای بعدی مازیار چه توجیهی دارند؟
تماشاچیهایی که از طریق شبکه ورزش این مسابقه را مشاهده میکردند، شاهد توقف چند دقیقهای مسابقه بودند. بعد از آنکه داور کارت قرمز را به مازیار نشان داد، او به سمت مرکز زمین فرار کرد و چند نفر از نیمکتنشینان ملوان برای خارج کردن او از زمین دچار مشکل شدند! مازیار با بدن آماده و قدرت زیاد، مانند یک تنهایی در مقابل همه ایستاده بود!
شاید شما این مورد را ندیده باشید: ویدیو| عصبانیت شدید مازیار زارع/ پرتاب بطری آب به سمت داور پس از اخراج!
مازیار نه تنها تمایلی به خروج از زمین نداشت، بلکه اصرار داشت که به داور نزدیک شود! در حالی که عصبانیت او باعث میشد که ممانعت چند نفر تنها به کندی سرعت رسیدنش به داور منجر شود! جالب اینجاست که گزارشگر نیز میگفت که مازیار میخواهد با داور صحبت کند، در شرایطی که عملاً تنها کاری که یک انسان میتواند انجام ندهد، صحبت است!
ما به خوبی مازیار را نمیشناسیم، اما همکاران و همشهریان او که او را خوب میشناسند. چطور بود که آنها متوجه نشدند که مازیار قصد صحبت دارد و او را نگه داشته بودند؟ یکی از آنها تنها جلوی دهان او را گرفته بود! کار به جایی رسید که بازیکنان هم با حیرت به این صحنه نگاه میکردند و مازیار که دارای سابقهای طولانی در فوتبال حرفهای است، حاضر به پذیرش کارت قرمز داور نبود و از زمین خارج نمیشد! در کدام نقطهای از دنیا مربیان و بازیکنان حق دارند بعد از دریافت کارت قرمز با داور صحبت کنند؟
حالا که بازی به پایان رسیده و ملوان شکست خورده است، قطعاً این رفتارها پیامدهای خود را برای ملوان و سرمربیاش خواهد داشت. اما چه مازیار بماند و چه برود، فوتبال به راه خود ادامه خواهد داد. روز به غروب خود رسید و به پایان آمد، انسانها فردا دوباره بیدار میشوند و زندگی به روال خودش ادامه دارد. با این حال، آنها همیشه پیامدهای تصمیمات و اعمالشان را با خود حمل خواهند کرد.
مطمئناً مازیار مطالبی دارد که خواهد گفت، چه باقی بماند و چه ترک کند، ملوان بهعنوان یک نهاد همیشه زنده خواهد بود و با یک اتفاق نمیتوان میراث فرهنگ غنی انزلی را زیر سوال برد. ولی کاش مازیار این صحنهها را در یادگارهای خود به جا نمیگذاشت. اساساً در میان این فشارها، کاش هرگز برنمیگشت. زیرا در آن زمان، او از تیم خارج شده بود در حالی که باوجود ناکامیها، تمامی شهر او را میخواست، اما حالا چه میشود؟
در همین راستا: عصبانیت شدید زارع از داوران: اگر کسی از حق من را بیفتد، به او حمله میکنم/ هر چه گفتم کاملاً شایسته رفتارش بود