ساعت 24-راکی مارسیانو 3 بار به عنوان مبارز سال انتخاب شد. سال 2006 هم در نظرسنجی ESPN، پیروزی مارسیانو مقابل والکات در سال 1952 به عنوان بزرگترین ناک اوت تاریخ بوکس رای آورد.

نام راکی دربوکس برای همه یادآور سری فیلم‌های راکی است؛ مجموعه‌ای خاطره انگیز و پرمخاطب پیرامون زندگی و مسابقات بوکسوری به نام راکی بالبوآ برای آنکه بگوید چطور با تلاش زیاد و امید، می توان از دل شکست به لذت پیروزی رسید. اما 20 سال قبل از آنکه جان جی آویلدسون، در سال 1976 به عنوان کارگردان فیلم راکی، برنده جایزه اسکار بهترین کارگردانی شود، دنیای حرفه ای بوکس قهرمانی به نام «راکی مارسیانو» داشت که بدون حتی یک شکست، 5 سال متوالی قهرمان سنگین وزن بوکس دنیا شد.

برخلاف سیلوستر استالونه، بازیگر نقش راکی که در مقابل دوربین های هالیوود بارها شکست خورد، راکی مارسیانو، هرگز طعم شکست را نچشید تا تنها بوکسور سنگین وزن تاریخ لقب بگیرد که بدون شکست اعلام بازنشستگی می‌کند.

روکو فرانسیس مارکه‌جیانو که پدر و مادری ایتالیایی داشت روز اول سپتامبر 1923  در جنوب براکتون در ایالت ماساچوست آمریکا به دنیا آمد و در 25 سالگی، نخستین مبارزه رسمی خود را در مسابقات بوکس حرفه ای با پیروزی پشت سر گذاشت. مارکه‌جیانو هر 16 مبارزه نخست خودش را برد؛ آنهم در شرایطی که هیچ یک از مبارزه ها به راند ششم کشیده نشد و در 9 مبارزه، حریف در همان راند نخست ناک اوت شد. از آن به بعد برای اینکه گوینده سالن، برای تلفظ نام او دچار مشکل نشود، مارکه‌جیانو نام خود را به مارسیانو تغییر داد؛ راکی مارسیانو.

آقای ناک اوت

مارسیانو تا قبل از سال 1950 در 9 مبارزه دیگر هم به پیروزی رسید تا با 25 برد متوالی وارد نیمه دوم قرن بیستم شود. در این 25 مبارزه، 23 بار حریفان مقابل مارسیانو ناک اوت شدند!

مبارزه بیست و ششم راکی مارسیانو در روز 24 مارس 1950، سومین مبارزه این بوکسور بود که 10 راند کامل به طول انجامید. حریف، رولاند لا استرازا نام داشت؛ کسی که تا قبل از آن مبارزه، مثل خود مارسیانو بی شکست بود و رکورد 37 برد متوالی را در کارنامه اش داشت. لا استرازا بیش از هر بوکسور دیگری به پیروزی مقابل مارسیانو نزدیک شد، اما پس از 10 راند مبارزه سنگین، درحالی که امتیازها کاملا برابر بود، با تصمیم داوران، دستان مارسیانو به عنوان فرد پیروز بالا رفت.

برد پشت برد

مارسیانو بعد از آن، 11 مبارزه دیگر را هم با آمار جالب 10 ناک اوت به سود خود به پایان برد تا اینکه در روز 26 اکتبر 1951 به جو لوئیس رسید. جو لوئیس، ملقب به بمب افکن قهوه ای، هنوز هم به عنوان یکی از بزرگترین بوکسورهای سنگین وزن تمام تاریخ شناخته می شود. او طی سالهای 1937 تا 1949 قهرمان جهان شد، تا طولانی ترین سلطه را بر بوکس سنگین وزن جهان داشته باشد. مبارزه با راکی مارسیانو برای جو لوئیس 37 ساله شصت و نهمین و آخرین مبارزه عمر ورزشی این بوکسور سرشناس به حساب می آمد. اگرچه مارسیانو تمایلی به آن مبارزه نداشت اما لوئیس گفته بود: «مارسیانو آخرین مرد روی کره زمین است که می‌خواهم با او بجنگم.»

خیلی ها نگران اتفاقات آن مسابقه بودند و دوست نداشتند شکست قهرمان 13 دوره جهان را مقابل بوکسوری که هنوز یک عنوان جهانی ندارد، شاهد باشند. اما این اتفاق افتاد. جو لوئیس نه تنها شکست خورد که در راند هشتم ناک اوت شد. این سومین، آخرین و سنگین ترین شکست جو لوئیس در عمر ورزش حرفه ای او بود.

اولین کمربند قهرمانی

مارسیانو با 38 برد متوالی بیش از هر زمان دیگر خود را به کسب عنوان جهانی نزدیک می دید. او 4 حریف دیگر را هم ناک اوت کرد تا به مبارزه برای کسب عنوان قهرمانی جهان دعوت شد. حریف جرسی جو والکات بود؛ کسی که یک سال قبل با کسب عنوان قهرمانی در 37 سالگی، لقب مسن ترین قهرمان فوق سنگین دنیا را به خود اختصاص داده بود. همه نگاه ها به نبرد پنسیلوانیا در روز 23 سپتامبر 1952 بود. آیا والکات از عنوان قهرمانی اش دفاع می کند؟ مبارزه با برتری والکات شروع شد. مارسیانو روی یکی از ضربات سنگین والکات نقش بر زمین شد و چیزی نمانده بود در همان راند اول ناک اوت شود. این اولین بار بود که مارسیانو در رینگ بوکس سقوط می کرد. با این حال بلند شد و دوازده راند دیگر جنگید. آن زمان مسابقه برای کسب عنوان قهرمانی در 15 راند برگزار می شد و مارسیانو تاکنون تجربه حضور درچنین رقابت سنگینی نداشت، درحالیکه والکات 5 بار در نبردهای 15 رانده مبارزه کرده بود. تقابل این دو به راند سیزدهم کشیده شد و والکات همچنان در امتیازات از مارسینو پیش بود. تنها راه باقی مانده برای مارسیانو این بود که حریفش را ناک اوت کند؛ اتفاقی که در ثانیه 43 راند 13 افتاد. والکات با دو ضربه سنگین به طناب های کناری رینگ آویزان شد و به سقوط کرد.  شمارش شروع شد و مارسیانو با ضربه ای که گفته می شود یکی از سنگین ترین مشت های تاریخ بوکس بود و  دقیقا روی فک والکات فرود آمد، عنوان قهرمانی جهان را به دست آورد.

آخرین مبارزه

بعد از آن، راکی مارسیانو شش بار از عنوان قهرمانی اش دفاع کرد و جز یک مسابقه با  ازارد چارلس که 15 راند ادامه پیدا کرد، او سایر رقبا را با ناک اوت از رینگ مسابقه بیرون کرد.

آخرین مبارزه او در 21 سپتامبر 1955 با آرچی مور 38 ساله بود. در راند دوم، مارسیانو برای دومین بار در عمر دوران قهرمانی اش، با ضربه حریف نقش بر زمین شد و داور برای اعلام ناک اوت تا عدد 4 شمرد، اما او ایستاد و با بازیابی خود، در راند نهم توانست این حریف را هم ناک اوت کند.

مارسیانو در روز 27 آپریل 1956، در حالی که فقط 32 سال داشت، اعلام بازنشستگی کرد تا رکورد او با کسب 49 پیرزوی متوالی در رینگ بوکس، بدون حتی یک شکست، برای همیشه ماندگار شود. مارسیانو یک رکورد دست نیافتنی تر هم دارد و آن ناک اوت حریفان در 88 درصد مبارزات است! او از مجموع 49 مبارزه اش، در 43 مورد حریفان را ناک اوت کرد.

سقوط تراژیک

مارسیانو زمانی که 18 ماهه بود، به دلیل ابتدلا به بیماری ذات الریه تا یک قدمی مرگ پیش رفت، اما مرگ گاهی اوقات، زمانی از راه می رسد، که هیچ کس انتظارش را ندارد. برای این بوکسور بی شکست هم زمان مرگ، غیر منتظره بود.

31 آگوست سال 1969 (یک روز قبل از سالگرد تولد 46 سالگی راکی مارسیانو) او در یک هواپیمای کوچک خصوصی قصد سفر به آیووا را داشت که به دلیل تاریکی و نامساعد بودن هوا، خلبان تصمیم می گیرد هواپیما را در یک فرودگاه کوچک در خارج از آیووا بنشاند که دچار خطای دید می شود و در فاصله 3 کیلومتری از فرودگاه، با درختی برخورد می کند. در این حادثه خلبان گلن بلز، فرانکی فارل، پسر بزرگ بوکسور سابق آمریکا، لو فارل و راکی مارسیانو، هر 3 جان خودشان را از دست می دهند.
5 سال پس از این حادثه تلخ، باربارا مارسیانو، همسر راکی مارسیانو در سن 46 سالگی به علت سرطان ریه درگذشت و در کنار او، در گورستانی در فلوریدا به خاک سپرده شد.

مارسیانو یک دختر به نام ماری آن (متولد 1952) و یک پسر به نام روکو کوین (متولد 1968) داشت که دخترش، چندین بار به دلیل حمله کوکایین و شرکت در سرقت مسلحانه راهی زندان شد و در نهایت هم در سال 2011 به دلیل عوارض ناشی از بیماری تنفسی در گذشت.

نبرد مجازی با  محمدعلی

راکی مارسیانو اواخر جولای 1969، در ساخت فیلمی با عنوان نبرد فوق العاده  مارسیانو و علی The Superfight: Marciano vs. Ali  شرکت کرد. این فیلم به صورت تصویربرداری اسپارینگ (حریف تمرینی) و تلفیق تصایر از طریق کامپیوتر ساخته و سال 1970 در دو نسخه؛ یکی پیروزی مارسیانو راکی و دیگری پیروزی محمد علی کلی، منتشر شد. با این حال راکسی مارسیانو خودش هرگز موفق نشد این فیلم را تماشا کند.

ارسال نظر

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.

همه لیگ‌ها

خط داغ

تازه ترین خبرها

مطالب خواندنی