به مناسبت پایان اردوی قرمزها در دبی
سفری که میتوانست انجام نشود
ساعت24- در روزهایی که اکبر طاهری شک داشت سرپرست پرسپولیس میماند (و پس از دیدار روز یکشنبهاش با وزیر ورزش ظاهرا مطمئن به ماندن شد) این تیم بدون 7 مهره ملیپوشش که در مالزی به سر میبرد، به امارات رفت و اردویی 11 روزه را بر پا داشت تا برای بازگشایی لیگ برتر از پنجشنبه آینده مهیاتر شود.
امروز این سوال مطرح است که این اردو با هزینههای کلانش بیشتر سود در بر داشته یا ضرر و باید یک بهرهوری فنی تلقی شود یا اتلاف هزینه و آیا این اردو واقعا باعث ارتقای فنی قرمزها شده یا فقط یک دلخوشی و سفر تفریحی بوده است؟
البته برانکو ایوانکوویچ و شاگردانش این اردو را مفید توصیف کردهاند اما چون آنها از افراد بهرهمند شده از اردو محسوب میشوند و اعضای رسمی باشگاه به حساب میآیند، حرفشان چندان ملاک نیست.
درست است که فقط اسامی و کیفیت کار رقبا طی اقامت در کشور ثانوی تاییدی بر پرثمر بودن اردوها نیست اما پرسپولیس در این مدت با تیمهایی بازی کرد که اگر در تهران با رقبای محلی بازی میکرد چندان ضعیفتر از رقبای حاضر در امارات نبودند. تیم شاهین دبی که متشکل از ایرانیهای مقیم امارات است و 9 گل از سرخها خورد، به رغم تمامی احترامی که باید به اعضای آن گذاشت جایگاهی در فوتبال ندارد و تیمی هم که تحت نام انگلیسیهای مقیم امارات (چه تیم عجیبی!) در دیدار دوم روبهروی سرخها صفآرایی و 5 گل دریافت کرد، نیز آنقدر ناشناخته و به عنوان یک رقیب فاقد کارآیی بود که به هیچ روی نمیتوان بر اساس این رقبا سفر به امارات را منطقی شمرد. برانکو در دفاع از انتخاب این حریفان گفته است آیا انتظار داشتید با رئال و بارسلونا بازی کنیم ولی در پاسخ باید گفت که خیر اما کسی توقع دیدار با حریفان فوقالذکر را هم در امارات نداشت.
شاید استدلال شود که حضور در نقطهای دور از فضای پرحاشیه تهران قرمزها را با فراغ بال بیشتری به تمرین وا داشته و موجب تمرکز فزونتر آنها روی مسائل فنی شده است اما حتی برانکو و اطرافیان وی معترفند که در غیاب 7 مهره اصلی ملیپوش این تیم بسیاری از کارهای فنی و تمرینات تاکتیکی پرسپولیس طی حدود 20 جلسه تمرین در دبی کم اثر بوده و کسانی را شامل شده که 50 درصدشان در مسابقات بعدی پرسپولیس در لیگ برتر کشور و جام باشگاههای آسیا جایی در ترکیب ثابت این تیم نخواهند داشت و به همین سبب است که کارشناسان میگویند اگر پول برپایی این اردو صرف مسائل ضروریتر میشد سرخها در این دوران وانفسای بیپولی هم ذخیره سرمایه میکردند و هم در تهران با رقبای تدارکاتی بسیار قویتری روبهرو میشدند و به تبع آن به کارآیی و سطح بالاتری از آمادگی میرسیدند.
پرسپولیس هنوز مدعی اول قهرمانی فصل و واقعا بهترین تیم امسال نشان میدهد و به لحاظ فنی آشکارا بهتر از سایرین است و شاید فقط تراکتورسازی با شور عظیمی که در بازی و همراهی هوادارانش رویت میشود قادر به ساقط کردن قرمزهای تهرانی باشد اما تاریخ فوتبال سرشار از تیمهایی است که باید قهرمان میشدند اما نشدند اما همین پرسپولیس در فصل گذشته و همین تراکتورسازی در دو فصل پیش جدیدترین نمونههای اینگونه فرآیندها هستند.سرخها البته قدری هم برای خود حاشیهسازی کردهاند و بحث و جدل بر سر مساله رامین رضاییان از آن قبیل بوده است و به نظر میرسد سایر اعضای هیاترییسه پرسپولیس به جای اینکه همراهانی قوی و اهل بحثهای مفید برای طاهری باشند فقط مدیریت او را تماشا و از وی تعریف میکنند و این نمیتواند مضر نباشد، حتی اگر این کار از سوی مدیران از سر خیرخواهی صورت پذیرد.
قرمزها که امروز (سهشنبه) وارد تهران میشوند 9 روز وقت برای تطابق مجدد با شرایط پایتخت و دیدار حساس برای پیکان که برخلاف تصورات قبلی فصل بسیار خوبی را سپری کرده است، دارند ولی درس و توصیهای که برای دفعات مشابه میتوانند آویزه گوش خود کنند، پرهیز از سفر ولو به امارات (و حتی در صورت همراهی و محبت ایرانیان مقیم آنجا) در مواردی است که نیمی از نفرات اصلیشان را در خدمت ندارند و باشگاه در مقطعی قرار دارد که یک مرحله تکوین شخصیت مجدد در قبال مدیریت تازه در وزارت ورزش تلقی میشود. این سفری است که اگر پرسپولیس نمیرفت، شاید بیشتر از آن بهرهمند میشد تا از رفتنش.
البته برانکو ایوانکوویچ و شاگردانش این اردو را مفید توصیف کردهاند اما چون آنها از افراد بهرهمند شده از اردو محسوب میشوند و اعضای رسمی باشگاه به حساب میآیند، حرفشان چندان ملاک نیست.
درست است که فقط اسامی و کیفیت کار رقبا طی اقامت در کشور ثانوی تاییدی بر پرثمر بودن اردوها نیست اما پرسپولیس در این مدت با تیمهایی بازی کرد که اگر در تهران با رقبای محلی بازی میکرد چندان ضعیفتر از رقبای حاضر در امارات نبودند. تیم شاهین دبی که متشکل از ایرانیهای مقیم امارات است و 9 گل از سرخها خورد، به رغم تمامی احترامی که باید به اعضای آن گذاشت جایگاهی در فوتبال ندارد و تیمی هم که تحت نام انگلیسیهای مقیم امارات (چه تیم عجیبی!) در دیدار دوم روبهروی سرخها صفآرایی و 5 گل دریافت کرد، نیز آنقدر ناشناخته و به عنوان یک رقیب فاقد کارآیی بود که به هیچ روی نمیتوان بر اساس این رقبا سفر به امارات را منطقی شمرد. برانکو در دفاع از انتخاب این حریفان گفته است آیا انتظار داشتید با رئال و بارسلونا بازی کنیم ولی در پاسخ باید گفت که خیر اما کسی توقع دیدار با حریفان فوقالذکر را هم در امارات نداشت.
شاید استدلال شود که حضور در نقطهای دور از فضای پرحاشیه تهران قرمزها را با فراغ بال بیشتری به تمرین وا داشته و موجب تمرکز فزونتر آنها روی مسائل فنی شده است اما حتی برانکو و اطرافیان وی معترفند که در غیاب 7 مهره اصلی ملیپوش این تیم بسیاری از کارهای فنی و تمرینات تاکتیکی پرسپولیس طی حدود 20 جلسه تمرین در دبی کم اثر بوده و کسانی را شامل شده که 50 درصدشان در مسابقات بعدی پرسپولیس در لیگ برتر کشور و جام باشگاههای آسیا جایی در ترکیب ثابت این تیم نخواهند داشت و به همین سبب است که کارشناسان میگویند اگر پول برپایی این اردو صرف مسائل ضروریتر میشد سرخها در این دوران وانفسای بیپولی هم ذخیره سرمایه میکردند و هم در تهران با رقبای تدارکاتی بسیار قویتری روبهرو میشدند و به تبع آن به کارآیی و سطح بالاتری از آمادگی میرسیدند.
پرسپولیس هنوز مدعی اول قهرمانی فصل و واقعا بهترین تیم امسال نشان میدهد و به لحاظ فنی آشکارا بهتر از سایرین است و شاید فقط تراکتورسازی با شور عظیمی که در بازی و همراهی هوادارانش رویت میشود قادر به ساقط کردن قرمزهای تهرانی باشد اما تاریخ فوتبال سرشار از تیمهایی است که باید قهرمان میشدند اما نشدند اما همین پرسپولیس در فصل گذشته و همین تراکتورسازی در دو فصل پیش جدیدترین نمونههای اینگونه فرآیندها هستند.سرخها البته قدری هم برای خود حاشیهسازی کردهاند و بحث و جدل بر سر مساله رامین رضاییان از آن قبیل بوده است و به نظر میرسد سایر اعضای هیاترییسه پرسپولیس به جای اینکه همراهانی قوی و اهل بحثهای مفید برای طاهری باشند فقط مدیریت او را تماشا و از وی تعریف میکنند و این نمیتواند مضر نباشد، حتی اگر این کار از سوی مدیران از سر خیرخواهی صورت پذیرد.
قرمزها که امروز (سهشنبه) وارد تهران میشوند 9 روز وقت برای تطابق مجدد با شرایط پایتخت و دیدار حساس برای پیکان که برخلاف تصورات قبلی فصل بسیار خوبی را سپری کرده است، دارند ولی درس و توصیهای که برای دفعات مشابه میتوانند آویزه گوش خود کنند، پرهیز از سفر ولو به امارات (و حتی در صورت همراهی و محبت ایرانیان مقیم آنجا) در مواردی است که نیمی از نفرات اصلیشان را در خدمت ندارند و باشگاه در مقطعی قرار دارد که یک مرحله تکوین شخصیت مجدد در قبال مدیریت تازه در وزارت ورزش تلقی میشود. این سفری است که اگر پرسپولیس نمیرفت، شاید بیشتر از آن بهرهمند میشد تا از رفتنش.
ایران ورزشی
