کاش "کتیل" ایرانی هم داشتیم
4دلیل برای استعفای آسان وزیران نروژی
ساعت24-"کتیل سولویک-اولسن» وزیر حمل و نقل نروژ بود . او با انتشار مطلبی در صفحه فیسبوکش نوشت: «من خیلی خوش شانس بودم که بهترین شغل دنیا را داشتم... حالا نوبت (همسرم) است تا رویایش را دنبال کند.» وزیر حمل و نقل نروژ برای حمایت از پیشرفت شغلی همسرش استعفا کرد.
همسر او که پزشک است، شغلی در بیمارستانی در ایالات متحده پیدا کرده و قرار است به آمریکا برود. وزیر حمل و نقل نروژ برای حمایت از پیشرفت شغلی همسرش استعفا کرد. همسر او که پزشک است، شغلی در بیمارستانی در ایالات متحده پیدا کرده و قرار است به آمریکا برود.اولسن گفته است که پیش از بازگشت دوباره به سیاست، بمدت یک سال به آمریکا می رود، جایی که همسرش قرار است به عنوان پزشک در بزرگترین بیمارستان کودکان آلاباما کار کند. همین چند هفته پیش بود که پر سندبرگ، وزیر راستگرای شیلات در دولت نروژ پس از یک سفر تفریحی به ایران از مقام خود کنارهگیری کرد. او از معاونت حزب خود، حزب راستگرای "توسعه" نیز کناره گیری کرده است.این دو استعفا از سوی دو وزیر به فاصله چندهفته شاید درایران به دلیل غلظت بالا در سیاست و چسبندگی فوق العاده مدیران به مناصب دولتی و حکومتی درکانون توجه قرار نگرفت اما درمیان علاقمندان به مسایل سیاسی و انسانی در شبکه های اجتماعی بدون تردید در کانون توجه قرار می گیرد. در باره ارفتار گیرایاین دو عضو کابینه دولت نروژ و اینکه بدون به جان و روان شخصیت و وجود خویش درگام نخست و درگام دوم به رییس دولت و کابینه و در گام بعدی به خانواده و بستگان سببی و نسبی خود و در گام آخر به جامعه آزار و آسیب برسانند از مقام خود استعفا می دهند و مقایسه آن با رفتار سیاسی اعضای دولت درایران چند نکته را یاد آور می شوم.
یکم: یکی از دلایل این استعفای آسان در نروژ و عدم استعفای مدیران و اعضای کابینه درایران به فلسفه زندگی کردن شاید برمی گردد. نروژی ها نشان داده اند کار و شغل و منصب تا جایی برایشان اهمیت دارد که زندگی شخصی آنها با آسیب و آشوب مواجه نشود. این فلسفه زندگی به مرور در میان آدمیان و جامعه ها جا باز می کند که فقط فردی که زندگی آرام و بی دلهره خودش و خانواده اش برای او در پله نخست اهمیت ایستاده و این را هرگز نادیده نمی گیرد ، می تواند به این بیندیشد و آن گونه رفتار کند که زندگی دیگران را در چاله آشوب و بلوا نیندازد. این رفتار نشان می دهد می توان به آسانی از مقام و منصب چشم پوشی کرد و بر سر این کار تاپای جان نجنگید.
دوم: آیا کتیل سولویک و پر سندبرگ برای رسیدن به این منصب رنج وسختی نکشیده بودند؟ به نظر می رسد در نروژ و سایر سرزمین ها که رسیدن به مقامهای بالای دولتی عموما با عضویت دراحزاب و طی کردن مراحل ترقی در حزب ممکن است آ،ین دونفر برای رسیدن به این مقام مرارت کشیده اند. این دومقام امابا وجود به جا ن خریدن رنج رسیدن به جایگاه بلند دردولت هرگز شهروندان را مرهون و مدیون خود نمی دانند و شهروندان نیز از آنها انتظار ندارند آنها زندگی خود را وقف آنها کنند. این داستانها که ما برای خدمت آمده ایم و تا زمانی که احساس کنیم مردم به خدمت ما نیازمندند ایستادن در دولت های مختلف را هم قبول می کنیم در مناسبات دولتمردان و سیاسیون نروژ احتمالا جای اندکی دارد.
سوم : نشانه ها و آدرس های پرشماری وجوددارد که نسبت درآمد مدیران دولتی در سطوح گوناگون با یکدیگر معنادار نیست و نزدیکی درآمدها به هم در این نوع کشورها یک دلیل دیگر برای این است که افراد به آسانی آب خوردن از مناصب و مقامهای سیاسی در بالاترین درجه کناره گیری ی کنند. زندگی در خانه شیشه ای و دیده شدن هررفتار و گفتار وزیران در میان شهروندان و نبودن روزنه ای برای رانت خواری و فساد اقتصادی و سیاسی برای وزیرا ن راه را برای آمد و شد وزیران آسان کرده است. بعید است تربیت فردی و سخت گیری تا نهایت درجه برای جلوگیری از رانتخواری در مقام دولتی اجازه دهند افراد تنها به همین دلیل در مقام خود با اصرار و التماس بمانند. هرنقطه سیاهی در برنامه و کارنامه کاری وزیران و در اخلاق و رفتار حرفه ای آنها در نروژ و دیگر کشورهای با سنت دموکراتیک و دارای نهادهای نیرومند مدنی مثل رسانه های پرقدرت و نهادهای صنفی وصنعتی و روشنفکری به سرعت برملا شده وراه ادامه کار آنها را می بندد.
چهارم: در نروژ و سایر جامعه هایی که زندگی و فعالیت سیاسی با هزینه های اندک ممکن است و همه چیز از دالان حزبی می گذرد یافتن افراد با توانایی های نزدیک به هم در یک حزب کار چندان دشواری نیست و رفتن افراد از کابینه روندها را دگرگون نمی کند.
محمد صادق جنان صفت – روزنامه سازندگی
یکم: یکی از دلایل این استعفای آسان در نروژ و عدم استعفای مدیران و اعضای کابینه درایران به فلسفه زندگی کردن شاید برمی گردد. نروژی ها نشان داده اند کار و شغل و منصب تا جایی برایشان اهمیت دارد که زندگی شخصی آنها با آسیب و آشوب مواجه نشود. این فلسفه زندگی به مرور در میان آدمیان و جامعه ها جا باز می کند که فقط فردی که زندگی آرام و بی دلهره خودش و خانواده اش برای او در پله نخست اهمیت ایستاده و این را هرگز نادیده نمی گیرد ، می تواند به این بیندیشد و آن گونه رفتار کند که زندگی دیگران را در چاله آشوب و بلوا نیندازد. این رفتار نشان می دهد می توان به آسانی از مقام و منصب چشم پوشی کرد و بر سر این کار تاپای جان نجنگید.
دوم: آیا کتیل سولویک و پر سندبرگ برای رسیدن به این منصب رنج وسختی نکشیده بودند؟ به نظر می رسد در نروژ و سایر سرزمین ها که رسیدن به مقامهای بالای دولتی عموما با عضویت دراحزاب و طی کردن مراحل ترقی در حزب ممکن است آ،ین دونفر برای رسیدن به این مقام مرارت کشیده اند. این دومقام امابا وجود به جا ن خریدن رنج رسیدن به جایگاه بلند دردولت هرگز شهروندان را مرهون و مدیون خود نمی دانند و شهروندان نیز از آنها انتظار ندارند آنها زندگی خود را وقف آنها کنند. این داستانها که ما برای خدمت آمده ایم و تا زمانی که احساس کنیم مردم به خدمت ما نیازمندند ایستادن در دولت های مختلف را هم قبول می کنیم در مناسبات دولتمردان و سیاسیون نروژ احتمالا جای اندکی دارد.
سوم : نشانه ها و آدرس های پرشماری وجوددارد که نسبت درآمد مدیران دولتی در سطوح گوناگون با یکدیگر معنادار نیست و نزدیکی درآمدها به هم در این نوع کشورها یک دلیل دیگر برای این است که افراد به آسانی آب خوردن از مناصب و مقامهای سیاسی در بالاترین درجه کناره گیری ی کنند. زندگی در خانه شیشه ای و دیده شدن هررفتار و گفتار وزیران در میان شهروندان و نبودن روزنه ای برای رانت خواری و فساد اقتصادی و سیاسی برای وزیرا ن راه را برای آمد و شد وزیران آسان کرده است. بعید است تربیت فردی و سخت گیری تا نهایت درجه برای جلوگیری از رانتخواری در مقام دولتی اجازه دهند افراد تنها به همین دلیل در مقام خود با اصرار و التماس بمانند. هرنقطه سیاهی در برنامه و کارنامه کاری وزیران و در اخلاق و رفتار حرفه ای آنها در نروژ و دیگر کشورهای با سنت دموکراتیک و دارای نهادهای نیرومند مدنی مثل رسانه های پرقدرت و نهادهای صنفی وصنعتی و روشنفکری به سرعت برملا شده وراه ادامه کار آنها را می بندد.
چهارم: در نروژ و سایر جامعه هایی که زندگی و فعالیت سیاسی با هزینه های اندک ممکن است و همه چیز از دالان حزبی می گذرد یافتن افراد با توانایی های نزدیک به هم در یک حزب کار چندان دشواری نیست و رفتن افراد از کابینه روندها را دگرگون نمی کند.
محمد صادق جنان صفت – روزنامه سازندگی
